donderdag 8 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 4 gouden tempel en zentuin

Ziet het er niet schattig uit? Danny met kleine Mila op schoot zodat papa en mama ook nog even rustig kunnen ontbijten voor een keertje!

En hij snijdt zelfs de boterhammetjes met jam voor Ronja. Die had besloten dat ze vandaag bij ons aan tafel wilde zitten :) Zijn ze niet schattig!

Kyoto is omringd door heuvels en op vijf daarvan zijn verschillende kanji (chinese tekens) uitgehakt. Ieder jaar worden er vuren ontstoken in de vorm van ieder teken tijdens het festival. Vanuit de stad kunnen mensen dan de brandende tekens zien.
Dit is vlakbij Kinkakuji (de Gouden tempel!).

We werden al snel omsingeld door een schoolklas die hun Engels moesten oefenen van de leraar en die ons vroegen waar we vandaan kwamen enzo. Vooral de baby en Ronja vonden ze schattig geloof ik ;)


Hehe, dit is hem nou....de gouden tempel! Ik wilde hem vorig jaar met mijn ouders al bekijken maar toen waren we bij de zilveren tempel beland (Ginkakuji) en was ik helemaal teleurgesteld aangezien die ook nog niet eens echt zilver is :O Maar dit is dus de enige echte. Alhoewel het een kopie is, want het originele gebouw is in de jaren 50 in de fik gestoken door een priester die blijkbaar iets tegen gouden tempels had. Maar ze hebben hem helemaal opnieuw gebouwd en meteen ook de bovenste verdieping ook goud gemaakt (was eerst niet goud).


Het is op zich wel een mooi gebouw, maar je ziet nu niet de drommen mensen die ook een mooie foto willen maken van het gebouw (alleen en met zichzelf ernaast!). Het is hier echt een attractie, en de kalme rustieke sfeer die je in de foto ziet is in werkelijkheid niet-bestaand. Maar; been there, done that...

Ik voel me nu echt een Japanner die blij is als hij een foto heeft gemaakt..... en nu op naar het volgende gebouw :Pposeren voor Kinkakuji
Zoals je ziet isoveral om het gebouw een hek geplaatst. Je mag het alleen van een afstand bewonderen ;)

Ronja vond mijn sjaaltje zo leuk dat ze hem niet meer los wilde laten... erg handig om haar in de buurt te houden ;)
Vanuit de zilveren tempel zijn we richting de Ryoan-ji-tempel gegaan. Deze oude tempel stamt uit 1450 en is vooral bekend om de zentuin. Aangezien dit ook weer een publiekstrekker is vind je hier ook weer hordes schoolkinderen en groepen opaatjes en omaatjes die langs schuifelen. Niet echt de beste omgeving voor meditatie ;)

Eigenlijk veel mooier is de grote velievijver rondom de tempel. Niet alleen is het wat rustiger, maar ook de perfecte plek om de zon te zien ondergaan.... Nu nog de weg naar het hotel terugvinden ;)

woensdag 7 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 3 Arashiyama

Vandaag hadden we besloten naar Arashiyama te gaan. Het is een district net buiten Kyoto, waar nog veel natuur te vinden is. Na ontbijt gingen we met de trein/metro richting Arashiyama. Nog een heel gedoe aangezien Ivan en Danny perse koffie wilden en zeker wisten dat ze de weg naar de Starbucks wisten in het doolhof-metrostation-winkelcentrum onder het gebouw...... Na 10 minuten gewacht te hebben ging ik ze maar eens zoeken en kwam ik wel de Starbucks tegen, maar geen Danny of Ivan. Gelukkig kwamen ze een paar minuten later aangelopen en na koffie gehaald te hebben konden we eindelijk op pad!

Veel Japanse toeristen komen deze brug bekijken, maar volgens de Lonely Planet was het niet echt de moeite waard.... aleen al daarom moesten we eens zien of het nou echt zo saai was. Maar zoals je op de foto kan zien was het best wel leuk op de brug o(^o^)o

lelievijver met brug voor de Tenryu-ji tempel

In de Lonely Planet stond een wandeltocht door Arashiyama en Sagano en die wilden we graag volgen deze dag. De route begon bij de Tenryu-ji tempel, die beroemd is om zijn zentuin (uit de 14e eeuw) met vijver en rotspartij die een waterval moet uitbeelden. De tempelnaam is wel erg cool; Tenryu betekent hemelse draak. De tuinen zelf waren mooi en erg schaduwrijk, gelukkig omdat het toch best wel warm was geworden.

In 1 van de gebouwen kon je lekker zitten (wel schoenen uit) en genieten van het uitzicht vanuit de schaduw!

De tuin zelf was wel mooi om te bekijken en even lekker rustig te gaan zitten.

We kwamen er niet achter of het nou deze plek was, maar er moest ergens een stenengroep zijn die een waterval moest uitbeelden. We hebben maar besloten dat het deze rotspartij was, gewoon zodat we dan eindelijk verder konden gaan.


Vanuit de uitgang kwamen we direct in een bamboebos terecht. Het was heel schaduwrijk en koel, maar niet echt rustig lopen tussen alle andere toeristen. Het bamboe was heel erg groot en mooi om te zien hoe andere bomen geen kans kregen om te groeien. Alleen net langs en boven het pad konden een paar kleine dunne boompjes groeien.

Met Maarten en Marjolein besolten we helemaal omhoog de heuvel op te klimmen naar de Adashino Nembutsu-ji. We liepen eerst langs rijstvelden en bossen en kwamen later we meer in een soort woonwijkachtig gebied terecht. Het was daar overal erg stil, maar de andere groepjes (Japanse) toeristen liepen allemaal door, dus dachten we dat het wel goed zou zijn. Onderweg namen we nog een aantal keer de verkeerde weg en kwamen dan opeens bij rare tempeltjes uit. De eerste keer bij de Takiguchitempel die op een heuvel is gebouwd en van waar je een mooi uitzicht had. De tweede keer kwamen we in zo'n kleine shrine terecht dat ik niet eens de naam in de Lonely Planet terug kon vinden. Maar de gids vertelde ons wat over de shrine in gebroken Engels, en we hebben even buiten gekeken.

Vroeger werden in de bossen rond Sagano onbekende mensen begraven of mensen zonder familie en werden er beeldjes bij het graf gezet. Toen het gebied ontgonnen werd zijn alle beeldjes weggehaald en bij elkaar gezet in de Adashino Nenbutsu-ji tempel. Hier kun je nu bidden voor de verloren zielen. In augustus worden er op twee dagen meer dan 1000 kaarsen aangestoken voor alle gestorvenen. Het moet wel een mooi egzicht zijn.
Er was ook een plekje waar je kon bidden voor kindjes die gestorven waren. Er stonden allemaal knuffelbeertjes met boodschappen erop. Het was een beetje triest om dit te zien, achter iedere knuffel zit een heel verhaal.

Achter de tempel was dit pad naar boven. Ik vond het wel erg stoer om het te zien. Dit was de eerste keer dat ik een plaatje uit de Lonely Planet ook in het echt zag. Er staan altijd van die mooie foto's in van verlaten stranden en plaatsen die net van het bekende pad zijn. Ik vond het altijd al een mooie foto en wilde deze plaats altijd al een keertje bezoeken.

En nou waren we de hele dag naar boven geklommen, nu gingen de in de schemering weer naar beneden De bossen en bamboebossen waren nu niet m,eer koel maar alweer koud aan het worden. Gelukkig vonden we redelijk snel de weg naar het station weer!

Nadat we eindelijk weer terug waren in het centrum van Kyoto zijn we nog even lekker gaan eten met zijn allen; deze keer de Japanse versie van Chinees eten. Dus wel veel rijst en loempias, maar geen sate en fujong hai. Maar erg lekker in ieder geval!

dinsdag 6 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 2

Vandaag zijn we op onderzoek uitgegaan in het station van Kyoto. Van buiten hadden we al vaker de grote versierde boom gezien, maar van binnen ziet ie er nog veel groter uit. Het station is enorm en heel modern, een scherp contrast met de rest van de stad.
Kyoto is een stad waar de mensen veel tradioneler zijn dan bevoorbeeld Tokyo of Osaka. Hier zie je dus ook veel vaker vrouwen in kimono. Ik vind het altijd erg mooi om die kimono's te zien.


Later gingen we naar Nijo-jo (waar we ook met mijn ouders en zelf al een keertje geweest waren). De tuinen zijn erg groot en vanaf het oude kasteel heb je een mooi uitzicht.


Marjolein en Maarten wilden graag een theeceremonie bijwonen. Daarom hadden we bij de tourist office een avond geregeld. Iedereen behalve ik (Caroline) gingen 's avonds ergens vlakbij het Giondistrict groene thee leren maken. Ook was er een voorstelling met poppen en een toneelstuk.

Ik was ondertussen op de kindjes aan het passen, zorgen dat Mila en Ronja op tijd op bed lagen en dat Ronja haar tandjes gepoetst had. Allebei de kindjes waren voorbeeldig, maar ik geloof dat ik moe-er was tegen de tijd dat Ronja moest gaan slapen dan zijzelf :)

maandag 5 november 2007

Vakantie! naar Kyoto dag 1

Vandaag was onze laatste dag in de auto. Nadat we eenmaal weg waren uit kanazawa, met een lekker starbucks-ontbijtje voor onderweg ;), zijn we in een ruk doorgereden naar Kyoto over de snelweg, eerst langs de kust(we konden de zee eventjes zien) en daarna onder het Biwa-meer door. Nadat we een aantal keer fout gereden waren en hetzelfde stukje steeds weer opnieuw moesten rijden, lukte het ons uiteindelijk toch om op de goede plek aan te komen. We hadden een nieuw hotel, met mooie maar wel kleine kamers. Maar wel wasmachine, wat goed nieuws was voor Ivan en Suleika, aangezien kindjes nou eenmaal voor veel was zorgen.

Mega-toetje
De enige reden om in dit restaurant te gaan eten was het grote mega-grote ijs, waar vooral Marjolein erg veel zin in had. Jammergenoeg konden we na het eten niet meer zo'n grote ijs op, en heeft Marjolein nog iets langer moeten wachten (maar toen hebben Maarten en Marjolein er samen eentje opgegeten!).

Danny met speldjes :)

We gingen naar een tenpura-restaurant, waar Ronja zich begon te vervelen en toen maar Danny ging versieren met haar speldjes. Is ie niet schattig??

zondag 4 november 2007

Vakantie! in Kanazawa dag 2


Deze tuin is een van de drie beroemdste tuinen in Japan. Hij heeft de zes(roku) kenmerken die een goede tuin moet bezitten;seclusion(afgescheiden), spaciousness(ruimte), artificiality(gemaakt), antiquity(oud), abundant water(veel water) and broad views(verre uitzichten). Het is een erg mooie tuin, maar omdat er zoveel mensen komen is het ook meer een park met een hoop brugjes en paadjes die afgezet zijn. Dat was wel erg jammer. En ook dat er zoveel mensen lopen en er gidsen met vlaggetjes en luidsprekers langslopen maakt het wat minder indrukwekkend.


Omdat het al herfst was en in Kanazawa al vroeg sneeuw valt en die lang blijft liggen waren de takken van de bomen al opgebonden. Anders breken de takken soms af bij zware sneeuwval. Deze manier van opbinden is kenmerkend voor deze tuin. Ik vond het grappig om te zien hoe ver Japanners gaan in het vormen van de bomen in parken en tuinen :)



Nadat we de tuin bezocht hadden gingen we een bezoek brengen aan het Nagamachi-district, waar vroeger samurai woonden. Steden waren vroeger verdeeld is districten waar de verschillende groepen van de bevolking gescheiden leefden.

Het samurai district in Kanazawa
De straatjes waren erg smal en de huizen waren allemaal ommuurd. Niet echt een plek waar je makkelijk in kan komen ;) Aan de boom hingen allemaal mandarijntjes, die kun je hier zomaar van de bomen plukken.

het Nomura Samurai huis in het Nagamachidistrict
We zijn ook nog binnen in zo'n samuraihuisje gaan kijken. Opvallend was vooral dat achterlangs er een klein deurtje was waardoor de door omhoog kon naar da tweede verdieping en dat de deuren daar ook heel laag waren. Waarschijnlijk om te zorgen dat je niet zomaar overal naar binnen kon stormen. Ook de tuin was erg mooi om te zien. En als je goed kijkt kun je de twee toeristen herkennen die in de weg stonden ;)

Carolina en Mila
Daarna zijn we helemaal naar de andere kant van de stad gerend om naar het Higashi-Geisha district nog te zien, aangezien we hier maar een dag echt konden rondkijken. Maar jammergenoeg was alles al dicht toen we aankwamen. Maar we hadden onze lichaamsbeweging voor de dag nog niet gehad, want...... we moesten toen ook nog eens helemaal teruglopen :O
eten in een shabu-shabu restaurant

Maar eind goed, al goed. Nadat we terug waren zijn we lekker in de buurt gaan eten. Shabu-shabu deze keer. Danny en ik hadden dat ook nog nooit geprobeerd. Het is heel makkelijk, je maakt boullion en als het kookt doe je er groenten bij en dan laat je het langzaam pruttelen. Met je stokjes houd je een dun plakje vlees dan even in de boullion totdat het gaar is en dan kun je het met verschillende sausjes eten. Erg makkelijk, erg lekker!

zaterdag 3 november 2007

Vakantie! naar Kanazawa via Shogawa vallei

Na deze keer het westerse onbijt genomen te hebben (met maissoep?!) gingen we met een volle maag weer verder met onze reis.
Onderweg was het heerlijk zonnig, maar omdat we de een bergrug over moesten was de weg erg smal en kronkelend eerst omhoog, en daarna omlaag. Het lekkere ontbijt kwam er bij mij bijna weer uit :o


Vanuit Hida-furukawa gingen we naar het noorden via de Shogawa vallei, bekend om de speciale soort huizen die hier van oudsher gebouwd werden. Omdat het zoveel sneeuwt in de winter hebben de huizen een smal en steil dak, dat "praying-hands style" genoemd wordt. En in de vallei zijn er nog veel van die huisjes bewaard gebleven en zijn er twee dorpjes met die huisjes (en bergen toeristen winkeltjes enzo natuurlijk).

vrijdag 2 november 2007

Vakantie! bezoek aan Takayama


Na het ontbijt gingen we deze keer naar Takayama, waar iedere dag een ochtendmarkt is waar ze groenten en fruit en toeristendingetjes verkopen. En tussen al die winkeltjes lag dit koffiewinkeltje. Tegen de tijd dat we er waren was iedereen alweer aan koffie toe en hebben we hier even gezellig gezeten :)
Ze verkochten ook veel bloemen en tsukemono(ingemaakte groenten) en specerijen. Ook al waren er veel toeristen, toch was het leuk om al die kraampjes te bekijken. En de meeste toeristen waren Japanners, en die zijn voor ons ook interessant ;)


Tegen de middag was er een parade, waarbij alle lokale clubs en verenigingen meeliepen. Het was wel grappig om te zien, vooral het marcheren van sommige groepen.





Takayama is naast de ochtendmarkt ook bekend om een stuk van de stad waar authentieke traditionele huisjes zijn blijven staan. Ook hier barste het natuurlijk van de toeristen, maar het gaf toch wel een mooi beeld van hoe zo'n straat er vroeger uit zou hebben gezien.


In de buurt was een groot park/bos op de plek waar vroeger Takayama-jo (het kasteel) had gestaan. Na een opstand besloot de shogun dat het kasteel afgebroken moest worden en er is nu dan ook alleen nog een open plek en een bord met hoe het eruit zou hebben gezien. Maar het bos eromheen is wel de moeite waard (alleen erg heuvelachtig).



Het was onze laatste dag in dit hotel, dus hebben we nog even genoten van de onsen en de massagestoelen. En natuurlijk een foto van ons allemaal in de yukata!