The Day After... Arashiyama en kushikatsu eten in Umeda

Bij het station

De volgende ochtend moesten we al om 8 uur ontbijten, en bracht de bus ons om half 9 al weer naar het treinstation.

Met de Toroku trein mee, oud spoor dat vroeger werd gebruikt om houtskool mee te vervoeren en nu een toeristentreintje is.

Danny was nog niet helemaal wakker

boottochtje over de rivier

brug en bergen

uiteindelijk kwam zelfs een waterig zonnetje tevoorschijn

er was een festival gaande toen we aankwamen met de boten

herftkleuren in de tuin van het restaurant

kushikatse, kushi betekent op een stokje en katse zeggen ze als er iets een krokant laagje heeft. Dus je dipt een stukje vlees/vis/groente in het deeg, dan in de kruimels en daarna doe je het in de frituur. Danny wilde ook zo'n tafel!

ijs en bier, een goede combinatie??

Vakantie! Kyoto dag 7 Osaka en Hawaiki

Onze laatste dag in Kyoto besloten we allemaal naar Osaka te gaan. Voor Danny en mij een "walk down memory lane" en de anderen wilden graag de stad vanaf de Umeda Sky Building bekijken, naar het Osaka Aquarium en natuurlijk eens lekker gaan shoppen!

Danny met kinderwagen

Dit was natuurlijk weer een "Golden Kodak Foto Moment"..... om Danny achter de kinderwagen te zien (^v^) Na een aantal dagen samen gereist te hebben durfde hij meer en meer op de kindjes te passen. Erg schattig om deze kant van Danny ook eens te zien.


Hawaiki
En later op de avond hebben Danny en ik met Maarten en Marjolein de Hawaiki onveilig gemaakt! Ik heb de fameuze malibu-pine van Kazu(oniisan) weer eens geproefd en we hebben gezellig met andere gasten in gebroken Engels/Japans gekletst.

echte hawaiaanse dans

En er werd voor ons een Hawaiaanse dans gedaan. Erg cool. Alle bewegingen van de dans hebben een betekenis en gaan in elkaar over.

poseren voor de foto!

En natuurlijk voor we weggingen moesten we nog even poseren met Kazu! かずさん、ありがとう！たのしかった！

Twee mannen op de grond midden in de metrohal in Umeda

Toen we later terug gingen naar huis zagen we in Umeda twee mannen, waarschijnlijk erg dronken op de grond zitten en elkaar de hand schudden. En wat je niet op de foto zag was dat alle Japanners eromheen ze gewoon negeerden en deden alsof er niks aan de hand was ;) DAT is nou pas typisch japans (^v^) v

Osaka revisited!

Na maanden plannen was het dan zo ver; mijn ouders komen naar Japan toe. En omdat wij Osaka(en een zekere izakaya oh ja en onze vrienden daar natuurlijk :D) nog steeds niet kunnen vergeten, besloten we de eerste paar dagen met mijn ouders daar te logeren. En voordat mijn ouders aankwamen hebben Danny en ik nog even een weekendje in Osaka doorgebracht.

Vrijdag de 20e April gingen Danny en ik dus naar Osaka, waar we onze spullen in het hotel hebben gedropt en meteen doorgegaan zijn naar de uni om mensen van ons oude lab te ontmoeten. Jammer genoeg was bijna iedereen al weg, en na een uurtje kletsen met Araya-san en Yamauchi-san gingen we naar de izakaya.

Guillaume (Fransman) was er al en later kwam Nikos (komt uit Griekenland) ook nog. Het was een erg gezellig avond, alleen kan ik jullie geen foto's laten zien; ze zijn allemaal onscherp :O
.....misschien heeft het overmatig (?) drankgebruik er iets mee te maken :D In ieder geval waren we pas erg laat weer in het hotel (ゆいな、ありがとう for calling a cab for us!).

Uitslapen de dag er was er mooi niet bij; we zouden met Guillaume en Youssef gaan lunchen in Umeda. Stonden wij daar op de afgesproken plek (Big Man; groot tv-scherm op het station), net wakker te worden, bleek dat Youssef nog thuis in zijn bed lag..... Aaahhh, we hadden dus nog wel een uurtje langer kunnen blijven liggen.
Met Guillaume zijn we maar alvast gaan lunchen en toen Youssef eindelijk aankwam op het station liep hij nog drie keer fout :O eer we elkaar eindelijk gevonden hadden (lang leve de mobiele telefoon :P).

Glico-man (en twee toeristen) in Dotombori

Daarna zijn we met de metro naar Dotombori gegaan, de uitgaansplek in Osaka, bekend om zijn vele en grote flashy reclameborden op de gebouwen. Daar hebben we rondgelopen en ons weer even thuisgevoeld! En natuurlijk weer even bijgekletst.
We gingen weer op tijd naar huis, want we moesten nog wel wat bijslapen voor de volgende dag!

ijsjes eten met Youssef

Caroline in Dotombori

Bloeiende bloesems

Hallo allemaal,

Hebben jullie een fijn weekend gehad? Hier was het erg lekker (en zonnig) weer. Een prima weekend voor ohanami o shimas, oftewel onder de kersenbloesems te gaan zitten :) En dat hebben we zondag dus samen met een hele hoop Japanners gedaan. We zijn naar een park in de buurt gegaan; het expo'70-park(bonpakupark in het japans), waar in 1970 de wereldtentoonstelling was. Speciaal daarvoor is er toen een monorail aangelegd, en die loopt vlak langs ons huis en langs de universiteit.


Met die monorail zijn we naar het park gegaan. Onderweg zagen we al veel kersenbomen, te herkennen aan hun bloesems. Jammergenoeg krijgen deze bomen geen eetbare vruchten :( maar de bloesems zelf zijn erg mooi. Langs de rand van het park stond een hele rij met kersenbloesems en in het park was een heel kersenbomenbos :D Overal zaten Japanners onder de bomen op een handdoekje op het gras. Heel druk en erg veel kleine schattige kindjes...


Gelukkig zagen we ook nog iets bekends; tulpen en viooltjes. Erg Nederlands hoor! En naast die ene gele tulp die tussen de rode was beland wilde Danny natuurlijk op de foto ;) Is ie niet schattig?


En we kwamen dit naamplaatje tegen, waarschijnlijk waar het Nederlandse paviljoen was in 1970. Heel grappig dat dit de enige plaat was die we in het hele park zijn tegengekomen. En ik kon de katakana lezen; Oranda staat er, Japans voor Nederland!

Het is altijd lente in de ogen van.......

hoihoi,

hebben jullie ook zo'n zin in de zomer? Lekker buiten zitten met een boekje in de zon! Hier is het de laatste dagen afwisselend mooi en zonnig (zie foto) of bewolkt en regenachtig. Japanners zijn nu in alle staten omdat het seizoen van de kersenbloesem (sakura) is aangebroken. Ze hebben zelfs een eigen werkwoord voor het onder de kersenbloesems zitten (en natuurlijk sake drinken). Wij zouden vorige week vrijdag met de afdeling naar de kersenbloesems gaan kijken, maar omdat het zo koud was die dag hebben we binnen maar een feestje gehouden :) Gelukkig was het de dag daarna weekend!

Danny eindelijk thuis

hoihoi allemaal,

Eindelijk is Danny weer thuis. We hadden elkaar toch wel heel erg gemist hoor! Het is toch wel fijn om weer Nederlands te kunnen praten ;)
Nu is mijn inspiratie al weer op.... niet zoveel gedaan deze week. Maar morgen is het weer tijd voor de Japanse les! We hebben deze avond al hard zitten leren en oefeningen maken! Hierover morgen meer :)

All alone in Japan?????

*snif snif* Ik ben helemaal alleen dit weekend, Danny is naar een congres voor 4 dagen. Ik dacht dat ik het hier wel gewend was na bijna 4 maanden, maar het is toch wel een beetje moeilijk hoor :(

Gelukkig heb ik net een pakje met goodies uit Nederland ontvangen! Voel ik me weer een beetje thuis! Hagelslag, vlokken, snoepjes(drop!) en natuurlijk niet te vergeten: bruschetta-kruiden! Ah, ik ben tevreden :)

En bedankt voor het boekje Bettina en Marco! Het is in hiragana en katakan geschreven, maar zonder Kanji, dus kunnen is het leesbaar voor ons. Nou kunnen we voor het slapengaan lezen over het avontuur van sorama-kun no beddo (het bed van de kleine sorama). Kawai des (erg schattig).

Bloesems (en regen)

Hallo daar,

Zijn jullie nog niet bevroren? Ik hoorde dat het nog steeds erg hard vriest in Nederland. Hier is de sneeuw verdwenen (is nooit blijven liggen jammergenoeg) maar er is regen voor in de plaats gekomen. Maar op de campus beginnen de eerste bomen al te bloeien en het zal niet lang meer duren voor de befaamde kersenbloesems te zien zijn (het begin van de lente volgens japanners).

Laat de lente maar komen!!

Rode lintjes en sneeuw!

hoihoi,

toch altijd weer vervelend die maandag, he? Nadat ik een week ofzo gegniffeld heb omdat het hier al lekker weer is (en de bomen al beginnen uit te botten) begint het hier *alweer* te sneeuwen. Voor een plek waar het nooit sneeuwt, heb ik hier opvallend vaak witte vlokken uit de lucht zien komen :)
Het vriest hier alleen niet 's nachts, wat maar goed is want onze wasmachine staat buiten op het balkon...


Vandaag was het een hele belangrijka dag voor de undergraduate students, die hadden in ons gebouw een belangrijk examen. Daarom mocht je het gebouw niet in als je er niet werkte. Iedereen die die maandag toch in het gebouw moest zijn, kreeg daarom een rood lintje. Al die lintjes waren speciaal op een briefje geplakt met hele interessante uitleg die wij natuurlijk niet konden lezen ;)

Pannenkoekenrestaurant in Osaka!?

hoihoi,

fijn weekend (gehad)? Ons weekend was in ieder geval een relaxed :) Eerst lekker uitgeslapen en daarna naar Umeda (een winkelgedeelte van Osaka) geweest. Daar hebben ze een mega-groot warenhuis met allerlei verschillende electrische apparaten (van de allernieuwste telefoons, camera's en compies tot keukenapparatuur en wasmachines) en onvermijdelijk op de bovenste verdieping eet-tentjes. We zijn daar gaan kijken voor een nieuwe laptop zodat Danny en ik niet meer om deze lappietoppie hoeven te vechten ;)


Op de spelletjes afdeling hadden ze een grote stand voor Final Fantasy XII, een spelletje dat 16 maart in Japan uitkomt. Ik vind alle Final Fantasy spelletjes erg leuk, alleen is deze versie natuurlijk in het Japans. Maar ik denk dat mijn Japans met sprongen vooruitgaat als ik het spelletje koop,.... alleen Danny was het er niet mee eens.....toch nog maar wachten op de Engelse versie of tot mijn Japans goed genoeg is dat ik een fatsoenlijk gesprek kan voeren en kan volgen. Laten we maar beginnen met een tv kopen ;)


We hadden gehoord dat er een Nederlands restaurant in Osaka zit. Nadat we hun website bekeken hadden (www.restaurant.gr.jp/oudekaas/) en zagen dat er erwtensoep en pannenkoeken op het menu stonden waren we meteen verkocht! Het menu was in het Nederlands met Japanse vertaling erachter. Ze hadden ook stamppot, bitterballen en friet speciaal. Precies de dingen die je gaat missen als je lang niet in Nederland bent ;) De chef was een Japanner, maar had 14 jaar in Nederland gewoond. Dit restaurant is het enige Nederlandse restaurant in Japan en is lid van de vereniging van erkende pannenkoekenrestaurants. Een aanrader voor wie hier ooit in de buurt komt!

Gelukt!

na een paar dagen stressen is het me dan toch eindelijk gelukt om een goed coupje te maken de samples van het laatste plantje. Vrijdag en maandag heb ik zitten rommelen en lukte het maar niet, maar gisteren is het toch gelukt. De samples lagen een beetje schuin en daardoor sneed ik steeds schuin. Denk ik..... En nou ga ik vandaag eens kijken of ik er een mooie foto van kan maken.

Wat zegt ons bad?

Hiernaast zie je het computertje dat naast ons bad hangt. De rode en blauwe pijltjes zijn om het water warmer/kouder te maken. De nummers op het display zijn hoe warm het water is dat in het bad (linkergetal) en uit de douchekop komt(rechtergetal).
Ik had wel verteld dat we nu wisten wat ons bad zegt, maar niet precies wat het nu zegt. Over de muziekjes zal ik het nu maar niet hebben ;)

Je kunt de hoeveelheid water en de temperatuur van het water instellen. Als je de temperatuur op 38 graden zet dat zegt het bad: Ofuro no ondo san-ju-hachi-doo ni henkoo shimashita (De temperatuur van het bad is veranderd naar 38 graden)!
En hoe warm is het bad hier?
En als het bad bijna klaar is zegt zij (het is een vrouwenstem): Ofuro ga wakimashita! (het bad is klaar gemaakt).

De rest hebben we nog niet goed kunnen verstaan, maar dat komt nog wel :)

WEEKEND!!!!

Hallo daar,

Ben jij ook zo blij dat het bijna weekend is? Ik in ieder geval wel. Danny is bijna klaar met een artikel lezen (daarom mag ik nu achter de computer) en strakjes gaan we lekker uit eten bij het Italiaanse restaurantje in Toyonaka (2 minuutjes met de trein). En op de terugweg bij het treinstation in Hotarugaike (3 minuutjes vanaf huis) cappucino halen bij de Starbucks! Nu durf ik me er wel weer te vertonen. Twee weken terug heb ik namelijk mijn kopje met chocolademelk (met slagroom) over mezelf en over de tafel heengegooid. Een enorme rotzooi en een jas die de hele dag naar chocolade rook! Gelukkig kwamen twee serveersters helpen met de rotzooi op te ruimen en kreeg ik doekjes om mijn jas af te doen. Ik schaamde me rot natuurlijk. Dat doet Caroline natuurlijk weer!! En Danny was al aan een tafeltje gaan zitten en had eerst niet eens wat in de gaten. Deze keer neem ik weer cappucino, daar lag het vast aan ;)

Vandaag hebben we voor de tweede keer Japanse les gehad. De lerares praat redelijk Engels, maar soms gooit ze er een woord Frans tussendoor als ze het even niet meer weet (ze heeft 2 jaar in Frankrijk gewoond). Meestal lijkt het op het Engels of Nederlands en is dat geen probleem, maar soms snappen wij niet eens dat ze Frans aan het praten is.
Vandaag hebben we geleerd wat ons bad nou eigenlijk zegt. Danny kon zich nog een aantal zinnetjes herinneren die hij gehoord had. Best logisch allemaal, maar je moet het maar even weten!

Vandaag ben ik ook weer verder gegaan met het snijden van coupes, maar het lukte niet echt zo goed. Uit een aantal coupes was nu juist planteweefsel eruit gevallen, of zag het weefsel er niet uit zoals het hoorde. Of ik heb fout gesneden, of Danny heeft fout gesneden toen hij de blaadjes in smalle strookjes sneed......hmmmmmm waar zou het nou aan liggen ;)
Frustrerend is het in ieder geval wel, zo'n dag snijden en geen resultaat. Gelukkig dat het bijna weekend is!! Zaterdag gaan we webcammen en in Japan de verjaardag van mijn mama vieren (en om 9 uur 's avonds stipt voor de webcam!). En zondag gaan we naar het International House omdat daar dan een feest gegeven wordt (hina matsuri eigenlijk op 3 maart). Dat wordt vast weer gezellig!

Wat ga jij doen dit weekend?

You have been in Japan too long when......

hoi hoi,
Ik vond dit blog op internet en ik vond het erg verontrustend dat ik de meeste dingen snapte. Kijk maar eens!
http://kokogahen.blogspot.com/2006/03/youve-been-in-japan-too-long-when.html

Ps. Melty kiss is een chocolade snoepje ;)

Pps. Cecile, bedankt voor je kaartje!

hallo

Zijn jullie nog niet ondergesneeuwd? Hier is het slecht weer, kou en regen tegelijkertijd. De enige sneeuw die wij gezien hebben is de sneeuw in de film Narnia die we zaterdag zijn gaan kijken met Guillaume (de Fransoos). Hij wilde graag naar deze film, maar die zou pas 4 maart uitkomen, dus besloten we zaterdagavond naar een andere film te gaan, maar toen we in de bioscoop aankwamen om kaartjes te halen, bleken de laatste films om 20:30 te beginnen (het was toen 20:10 en we hadden nog niet gegeten). We zijn toen toch maar eerst gaan eten en wilden daarna op zoek naar een andere bioscoop. Guillaume kende een tempura-restaurant (gefrituurde vis en octopus en meer wil je niet weten). Het was allemaal best lekker, maar door het krokante laagje eromheen kon je niet echt veel herkennen.

Na veel gezoek konden we uiteindelijk toch geen andere bioscoop vinden, dus gingen we terug naar de eerste bioscoop (dan maar een film in het Japans). Daar bleek dat ze toch al de Narnia te draaien die avond, maar dan moesten we wel terug met een taxi of te voet (20 minuten met de trein :O). We hebben toen toch maar kaartjes voor de film gekocht.

Het is een erg leuke film, met een goed verhaal en grappige karakters. En nergens had ik dat zoetsappige kinderverhaaltjes-gevoel dat je bij Disneyfilms wel eens hebt. En de beelden waren erg mooi. Ga zelf kijken dus!
Ik heb meteen de dag daarna het boek gekocht van C.S. Lewis en dat is ook erg goed geschreven. Kom maar langs dan mag je het lenen ;)

Maar na de film kwam het moeilijke gedeelte: het nemen van een taxi. Taxi's in Japan zijn ietsje anders als in Nederland. Taxi-chauffeurs zijn altijd onberispelijk gekleed, met witte handschoentjes. Ook kunnen ze automatisch de achterdeur opendoen, zodat je kunt instappen. Ook zagen wij dat op de voorruit in Kanji (ja, die rare chinese tekens) iets stond, soms in rood, soms in groen. Lezen konden we dat natuurlijk niet. Gewoon vragen dus!
Na twee keer vragen hadden we een taxi gevonden (groen met open deur betekent "vrij"), en aangezien hij alleen doko? (waar ?) vroeg snapten we voor de verandering ook eens wat er gezegd werd. Zo kwamen we een half uurtje later thuis aan.

Mijn eerste mooie foto!

Na al dat harde werk eindelijk resultaat! De eerste foto van de bladdoorsnede van een Arabidopsis thaliana (zandraket). En het eerste coupje waarin het bladstukje niet dubbelgevouwen of opgefrommeld is.

Ons nieuwe huisje

Hehe, eindelijk weer een nieuw berichtje van mij. We hebben het erg druk gehad met verhuizen en op het werk. En daarnaast was het erg moeilijk om Danny lang genoeg los te weken van de computer ;) Maar nu is het dus toch gelukt! Hierboven zie je onze nieuwe keuken. De keukentafel was zo groot dat hij niet door onze voordeur kon. Gelukkig wonen we nu op de begane grond en konden we de tafel over het balkon tillen en via de schuifdeuren naar binnen krijgen.


We hebben nu ook een aparte slaapkamer en een nieuw bed! Dit is een handig bed, want je kan de achterkant omhoogtrekken en dan kan je lekker in bed zitten en manga lezen. Eerst was het heel erg leeg in ons huisje, omdat we geen kasten en spullen hadden, maar nu is het al een heel stuk voller en gezelliger.


En hier het spannendste gedeelte van ons huis, het bad! Het rare aan een Japans huis is dat sommige dingen erg oud en aftands eruit zien (enkel glas voor de ramen, met horren die provisorisch zijn vastgeplakt), maar andere dingen zoals dit bad zijn weer hypermodern. Wij hebben namelijk een pratend bad. En het kan zichzelf vullen met de juiste hoeveelheid water op de juiste temperatuur. Het nadeel alleen is; je snapt het al, hij praat in het Japans...... niet ideaal voor ons.
Ik heb het bad gisteren dus laten overlopen en er moet een stand op zitten om het water op temperatuur te houden, en die hebben we ook nog niet gevonden :0 Danny's baas heeft ons een keer uitgelegd hoe het allemaal werkt, maar dat zijn we nu allang weer vergeten :$
Maar we blijven het gewoon proberen en met de Japanse lessen die we vanaf deze week hebben zal het ons vast snel lukken om lekker in bad te kunnen (zitten).

Rare jongens die Japanners

hoi hoi,

Hebben jullie al bedacht wat je gaat doen voor valentijnsdag voor je lief? Hier in Japan gaat het natuurlijk weer anders. Hier worden geen kaartjes of rozen (of diamanten) aan vrouwen gegeven. Nee, vrouwen geven hier chocolade aan mannen. En om te zorgen dat er niemand teleurgesteld wordt krijgen alle mannelijke vrienden, collega's en familieleden chocolade. Deze chocolade wordt dan ook "giri chocolate"(verplichte chocolade) genoemd. Maar voor hun echte liefde maken zelf chocolaatjes (honmei-choco).
Lees maar wat Japanners er nu zelf van vinden.

En al die arme Japanse vrouwen, krijgen die dan niks??? Jawel hoor, maar die moeten nog een mandje langer wachten. Een Japanse marsh-mellow fabrikant bedacht een dag waarop mannen een cadeautje terug konden geven. Op deze dag "White Day" gedoopt, werd eeerst marsh-mellows gegeven (ook weer een giri-versie). Maar ik las hier dat een tijdje ondergoed erg populair was (als giri-cadeau) en niet alle mannen zo blij waren dat hun vrouw ondergoed van een collega kreeg ;)
Gelukkig (voor Danny) is die trend overgewaaid...

Verhuizen in de kou

Hallo Nederlanders,

vriest het bij jullie ook nog? Hier is het vandaag alweer gaan sneeuwen. Het is erg mooi, maar ook erg koud hier. Alle Jappaners hier klagen dat het zo koud is dit jaar en dat het normaal nooit sneeuwt. De huizen zijn er ook niet op gebouwd, met een alleen een airco en electrische kacheltjes om te verwarmen.

We zijn dit weekend in ons nieuwe huisje geweest (foto's komen binnenkort), en daar hebben we niet eens een airco. Die hoorde niet bij het appartement. We hadden gehoord dat een airco 20.000 Yen (150 euro) kostte, maar toen we in een winkel gingen kijken bleek het 200.000 Yen (1500 euro !) te zijn. Oeps, foutje.

Maar dat was wel een hypermoderne airco, met 50 extra functies enzo. In een andere winkel konden we wel aircos vinden die goedkoper waren, maar voor 20.000 Yen hebben we nog niks gezien. Danny heeft wel aan vier of vijf mensen gevraagd of we wel een airco nodig hadden, maar ze zeiden allemaal dat het "very HOT" was in de zomer, kopen we er toch maar een.

Zaterdag hebben we al een aantal grote dingen naar ons appartement verhuisd. Via de afdeling konden we een ijskast, een wasmachine en een fornuis lenen, dat scheelde al wat in de kosten. Ook zou op die dag iemand komen die het gas zou aansluiten. Hij zou tussen 1 en drie komen, en was er uiteindelijk pas om half 3. En al die tijd hebben we in ons (onverwarmde) huisje zitten wachten. Je kreeg er hele koude voeten van (Japans huis, dus je mag geen schoenen aan in huis). En toen die man eindelijk kwam, heeft hij een uur zitten frutsen en kreeg hij het gas niet aan de gang. Als het gas lang afgesloten is geweest komt het blijkbaar moeilijker op gang. Gelukkig is het uiteindelijk toch nog diezelfde dag geregeld, maar het was toch wel erg koud.

Nu we dingen moeten kopen en bestellen voor ons nieuwe huis valt het ons steeds meer op hoe grappig Jappaners op ons reageren. Zo gingen we vorige week op zoek naar een bed voor ons nieuwe huis. En in de Konan (soort HEMA/Xenos) wilden we vragen of ze een bed en/of matras verkochten. Dus Danny vraagt aan een mevrouw die daar werkt "Sumimasen, eigo o hanasemaska?" (sorry, spreekt u Engels?) en die schiet meteen in de stress. En na "Chotto matte kudasai" (een ogenblikje aub) gezegd te hebben zien we haar drie keer de winkel doorrennen en daarna druk bellen. Uiteindelijk komt er iemand van buiten (met tuinhandschoenen nog aan) en hij spreekt een klein beetje Engels. Toen hebben we toch alles kunnen regelen, maar dat Japanners iedere keer zo schrikken als je ze in het Engels aanspreekt vinden we nog steeds erg raar (en grappig).

Maar het kan nog veel erger. Deze week gingen we Ramen gaan eten met een mede-gaijin. (Ramen is soep met noedels, en om het goed te kunnen proeven moet je (heel luidruchtig) slurpen.) Toen we net eten gekregn hadden kwam de ober langs en begon een heel lang verhaal in het Japans waar we alledrie niks van snapten. Nadat we "wakarimasen" (ik snap het niet) gezegd hadden begon hij weer opnieuw in het Japans te praten. Na een paar keer had hij in de gaten dat het niet werkte en zei hij "sumimasen" (sorry) en liep hij weg..... en we weten nu nog steeds niet wat hij nou wilde weten.

Japanners hebben twee verschillende tactieken ontwikkeld om maar niet Engels te hoeven praten: of ze proberen een ander te zoeken die met je praat, of ze blijven gewoon Japans herhalen in de hoop dat je het de tiende keer opeens wel snapt! Zo is het boodschappen doen opeens een heel stuk leuker :D

Ik zal proberen zo snel mogelijk foto's van ons nieuwe (nu nog lege) huisje op het blog te zetten.

druk weekje hier

hoi allemaal,


hoe gaat ie daar in Nederland? Het is ook lekker koud bij jullie geloof ik. Hier is maandag weer een klein beetje sneeuw gevallen. Jammer genoeg is de sneeuw hier meteen weg als er een straaltje zon opvalt (jaja, als sneeuw voor de zon, duh!). Maar ik heb er nog even van kunnen genieten. En we hebben de collega die zei dat het nooit sneeuwt in Osaka weer een keertje kunnen plagen ;)

We kregen deze week een briefje in de bus van de douane. Ze hadden een pakket gecheckt dat aan ons geadresseerd was en er zat een "offensive article" in. Het betrof hier 0,3 kg PORK SAUSAGE, die niet ingevoerd mocht worden vanuit landen waar (ooit) mond- en klauwzeer was geweest. Mijn ouders hadden ons een (vacuum verpakte) rookworst gestuurd....... We konden kiezen, of "the offensive article" zou worden verbrand en we krijgen de rest, of het pakket wordt compleet teruggestuurd. Bij deze even een minuut stilte voor de rookworst die het niet helemaal tot Osaka heeft gehaald :P

Ik heb een foto-pagina gemaakt van een aantal grappige foto's die ik nog had liggen (bezoek aan Osaka-jo en van het congres) en die kun je bekijken op:
http://www.xs4all.nl/~caroboom/up/tokyo/images.html.

Dit is Danny, hard aan het werk bij de fotosyntheseopstelling. Ziet het er niet indrukwekkend uit? Eindelijk waren de plantjes groot genoeg om te meten.

Ik laat weer snel wat horen (als we weer eens iets spannends meemaken!)