Om te beginnen, negeer die lasterpraat in de vorige post! Ik was meteen gewend aan de hitte, en heb er geen moment over geklaagd!
Ik moet zeggen, dat ik twee erg leuke weken heb gehad! Japan is erg mooi, en er is van alles te zien en te doen... De Japanners zijn wel een beetje raar, maar dat went, en het helpt als je mensen kent die al een beetje ingeburgerd zijn... Ik heb op mijn beurt weer wat Hollands gezond verstand ingebracht bij de familie Tholen! Het is jammer dat ik morgen alweer naar huis ga, maar ja, de vakantie zit er alweer op...
Ik kan iedereen een bezoek aan Japan aanraden, en als je wilt gaan, ga dan zolang Caroline en Danny er nog zitten, want het helpt echt als je mensen hebt die weten hoe alles werkt hier...
Natuurlijk is zoiets niet voor iedereen weggelegd, je moet wel bijzonder ondernemend zijn en een ongelooflijk goede vriend om de halve wereld over te reizen om je vrienden op te gaan zoeken... Maar goed, wie weet dat mijn goede voorbeeld anderen kan inspireren de stap ook te nemen! :)
Vanavond nog vanuit Japan,
Groeten van Paul!
Ps, op Danny's vraag wat ik het meest en het minst zal missen aan Japan:
Het meest: Caroline
Het minst: Het feit dat je al volledig nat bent van het zweet als je een klein trapje opgeklommen bent... (Laat staan een hele berg...)
woensdag 23 augustus 2006
maandag 14 augustus 2006
Paulus in Japan
Hoihoi,
Hoe gaat ie daar? Nog aan het genieten van de laatste daagjes vakantie? Hier is het nog steeds superheet en Paul moest daar toch wel aan wennen. Wij hadden tegen Paul gezegd dat ie alleen maar dunne kleren mee moest nemen, maar hij had vijf lange broeken en vijf truien in zijn koffer zitten!! Dus Danny en ik hebben hem eens smakelijk uitgelachen. *hehe*
Zaterdag zijn we naar de universiteit gegaan met de monorail. Kon Paul genieten van het mooie uitzicht. Danny moest nog werken (op een zaterdag!). Tegen een collega zei Pail dat hij al helemaal aan de hitte gewend was. Ja, als wereldreiziger die ook in Australie geweest is ben je wel wat gewend......niet dus *haha* Toen we even later naar de trein liepen vond Paul het toch wel warm en wilde hij weten hoe ver hij nog moest lopen. En later vond hij dat hij toch wel heel ergt zweette...in Australie kon hij dan in het dichtbijzijnde meer springen (tuurlijk). Haha, de hitte hier is toch wel wennen. Vooral aangezien het in de treinen rond de 25 graden is en buiten is het meer als 35. De overgang is gewoon iets te groot.
Paul en ik zijn met de trein naar Minoo gegaan en hebben daar in het bos (in de schaduw!) lekker gewandeld naar de waterval en terug. Kwamen we op de terugweg nog een leger aapjes tegen, allemaal moeders met kleintjes en de grote baas stond op de uitkijk. Net toen ik tegen Paul zei dat ie niet te dicht bij de aapjes moest komen kwamen er twee aapjes op een halve meter achter mij naar beneden. En de grote aap begon tegen mij te grommen. Aaaahhh, ik schrok me rot. Paul natuurlijk lachen....maar hij zou met wel gered hebben zei hij (hmmph).
Zondag zijn we naar het Aquarium gegaan. Jammergenoeg hadden een hoop Japanners hetzelfde idee. We moesten 20 minuten in de rij wachten voordat we zelfs maar een kaartje konden kopen. Ik kreeg een beetje een Efteling-gevoel (Paul:En dat zonder te betalen....). Maar hierover later meer. Vandaag gaan we naar Nara...hertjes voeren (...en niet hertjes eten PAUL....)
Hoe gaat ie daar? Nog aan het genieten van de laatste daagjes vakantie? Hier is het nog steeds superheet en Paul moest daar toch wel aan wennen. Wij hadden tegen Paul gezegd dat ie alleen maar dunne kleren mee moest nemen, maar hij had vijf lange broeken en vijf truien in zijn koffer zitten!! Dus Danny en ik hebben hem eens smakelijk uitgelachen. *hehe*
Zaterdag zijn we naar de universiteit gegaan met de monorail. Kon Paul genieten van het mooie uitzicht. Danny moest nog werken (op een zaterdag!). Tegen een collega zei Pail dat hij al helemaal aan de hitte gewend was. Ja, als wereldreiziger die ook in Australie geweest is ben je wel wat gewend......niet dus *haha* Toen we even later naar de trein liepen vond Paul het toch wel warm en wilde hij weten hoe ver hij nog moest lopen. En later vond hij dat hij toch wel heel ergt zweette...in Australie kon hij dan in het dichtbijzijnde meer springen (tuurlijk). Haha, de hitte hier is toch wel wennen. Vooral aangezien het in de treinen rond de 25 graden is en buiten is het meer als 35. De overgang is gewoon iets te groot.
Paul en ik zijn met de trein naar Minoo gegaan en hebben daar in het bos (in de schaduw!) lekker gewandeld naar de waterval en terug. Kwamen we op de terugweg nog een leger aapjes tegen, allemaal moeders met kleintjes en de grote baas stond op de uitkijk. Net toen ik tegen Paul zei dat ie niet te dicht bij de aapjes moest komen kwamen er twee aapjes op een halve meter achter mij naar beneden. En de grote aap begon tegen mij te grommen. Aaaahhh, ik schrok me rot. Paul natuurlijk lachen....maar hij zou met wel gered hebben zei hij (hmmph).
Zondag zijn we naar het Aquarium gegaan. Jammergenoeg hadden een hoop Japanners hetzelfde idee. We moesten 20 minuten in de rij wachten voordat we zelfs maar een kaartje konden kopen. Ik kreeg een beetje een Efteling-gevoel (Paul:En dat zonder te betalen....). Maar hierover later meer. Vandaag gaan we naar Nara...hertjes voeren (...en niet hertjes eten PAUL....)
zaterdag 12 augustus 2006
vakantie en bezoek!
hoihoi allemaal,
het is nu lekker fris bij jullie geloof ik, rond de 20 graden. Dat is toch wel beter weer, lig je tenminste niet de hel tijd voor pampus. Hier is het nog steeds erg heet (10 uur 's ochtends en het is al 31 graden :O ).
Ik heb nog niks geschreven over onze vakantie. Het was echt superleuk, heel erg zwaar (we hebben de berg Miyanoura beklommen) maar vooral supermooi. Ik ben nu nog bezig om de 450 (!!!) foto's uit te zoeken en er een fotopagina van te maken. Dus dat komt nog.
Deze vrijdag zijn we bij Asada-san, een collega van ons gaan lunchen. Eigenlijk tegen de regels, want de baas moet ons eerst uitnodigen voor eten voordat anderen dat mogen, dus mondje dicht tegen de andere collega's ;) We hebben somen (?) gegeten, een soort noedels. Na het koken werden ze op ijs gelegd en iedereen had een bakje voor zich met een soort van sojasaus/bouillion, daar deed je wat gesneden groenten bij en gember voor de liefhebber. Je pakt wat noedels met je stokjes uit de schaal en doet ze in je bakje met saus. Dan pak je met je stokjes de noedels weer uit de saus en SLURPT ze naar binnen. Het moet goed te horen zijn :) Maar aangezien wij goed zijn opgevoed lukte dat slurpen bij ons niet zo. Asada-san vond dat maar raar :D
De vrouw van Asada-san tekent manga. Ze vertelde dat ze 40 (!) pagina's per maand maakt. Ze heeft ons ook de originele tekeningen van 1 van haar manga's laten zien. Ik had dat nog nooit gezien, en ik vond het heel cool om eens te kunnen bekijken. Ik zou ook wel zo willen kunnen tekenen..... dat wordt nog heel erg veel oefenen ;)
Gisteren (vrijdag) is ons eerste bezoek aangekomen! Paul is ondanks wat probleempjes bij de douane (op welk adres verblijf je? Uhm,....nou...) hebben ze hem toch het land ingelaten :) en is hij veilig aangekomen. De komende twee weken gaan we Osaka en omstreken onveilig maken!
Oh ja, en Paul....bedankt voor je cadeautje....doet me echt aan Nederland denken! *hint:oranje!*
het is nu lekker fris bij jullie geloof ik, rond de 20 graden. Dat is toch wel beter weer, lig je tenminste niet de hel tijd voor pampus. Hier is het nog steeds erg heet (10 uur 's ochtends en het is al 31 graden :O ).
Ik heb nog niks geschreven over onze vakantie. Het was echt superleuk, heel erg zwaar (we hebben de berg Miyanoura beklommen) maar vooral supermooi. Ik ben nu nog bezig om de 450 (!!!) foto's uit te zoeken en er een fotopagina van te maken. Dus dat komt nog.
Deze vrijdag zijn we bij Asada-san, een collega van ons gaan lunchen. Eigenlijk tegen de regels, want de baas moet ons eerst uitnodigen voor eten voordat anderen dat mogen, dus mondje dicht tegen de andere collega's ;) We hebben somen (?) gegeten, een soort noedels. Na het koken werden ze op ijs gelegd en iedereen had een bakje voor zich met een soort van sojasaus/bouillion, daar deed je wat gesneden groenten bij en gember voor de liefhebber. Je pakt wat noedels met je stokjes uit de schaal en doet ze in je bakje met saus. Dan pak je met je stokjes de noedels weer uit de saus en SLURPT ze naar binnen. Het moet goed te horen zijn :) Maar aangezien wij goed zijn opgevoed lukte dat slurpen bij ons niet zo. Asada-san vond dat maar raar :D
De vrouw van Asada-san tekent manga. Ze vertelde dat ze 40 (!) pagina's per maand maakt. Ze heeft ons ook de originele tekeningen van 1 van haar manga's laten zien. Ik had dat nog nooit gezien, en ik vond het heel cool om eens te kunnen bekijken. Ik zou ook wel zo willen kunnen tekenen..... dat wordt nog heel erg veel oefenen ;)
Gisteren (vrijdag) is ons eerste bezoek aangekomen! Paul is ondanks wat probleempjes bij de douane (op welk adres verblijf je? Uhm,....nou...) hebben ze hem toch het land ingelaten :) en is hij veilig aangekomen. De komende twee weken gaan we Osaka en omstreken onveilig maken!
Oh ja, en Paul....bedankt voor je cadeautje....doet me echt aan Nederland denken! *hint:oranje!*
woensdag 26 juli 2006
Post uit Nederland...euh India?
Hoihoi allemaal,
Dank je wel voor het pakje uit Nederland. Lekker veel chocolade, koekjes en chips en zelfs een biertje voor Danny! Jullie kennen ons wel erg goed :D
Het duurde veel langer dan normaal voordat het pakje er was (normaal= 1 week, nu 2 weken), dus we waren al bang dat er iets inzat wat niet door de douane mocht. Maar toen ik een briefje in de post vond waar op stond dat er een pakje voor ons was dat uit India kwam, had ik al een donkerbruin vermoeden wat er gebeurt was. Het pakje was gewoon even op vakantie geweest ;)
Al dat lekkers komt zeker op het goede moment, want deze vrijdag gaan wij zelf ook op vakantie!!
Sammen met Guillaume en zijn vriendin( die is hier voor een paar weekjes) gaan we een paar daagje weg.
We gaan lang weekend weg naar Yakushima, een eiland ten zuiden van Kyushu. Het is een bekende vakantiebestemming voor Japanners. De bossen op het eiland zien eruit als oerbossen, en waren de inspiratie voor de bossen in het verhaal van prinses Mononoke een bekende Japanse anime(=tekenfilm). We gaan als het goed is ook overnachten in een hut in het bos, erg spannend.
We moeten alleen nog wel (waterdichte) wandelschoenen kopen, aangezien je die echt nodig hebt.
Maar aangezien we (ik eigenlijk) toch Fujisan (de berg Fuji) willen beklimmen hadden we toch al goede schoenen nodig.
Het wordt een drukke vakantie (en we moeten vroeg opstaan aaaahhhhh), maar ik heb er erg veel zin in!
Dank je wel voor het pakje uit Nederland. Lekker veel chocolade, koekjes en chips en zelfs een biertje voor Danny! Jullie kennen ons wel erg goed :D
Het duurde veel langer dan normaal voordat het pakje er was (normaal= 1 week, nu 2 weken), dus we waren al bang dat er iets inzat wat niet door de douane mocht. Maar toen ik een briefje in de post vond waar op stond dat er een pakje voor ons was dat uit India kwam, had ik al een donkerbruin vermoeden wat er gebeurt was. Het pakje was gewoon even op vakantie geweest ;)
Al dat lekkers komt zeker op het goede moment, want deze vrijdag gaan wij zelf ook op vakantie!!
Sammen met Guillaume en zijn vriendin( die is hier voor een paar weekjes) gaan we een paar daagje weg.
We gaan lang weekend weg naar Yakushima, een eiland ten zuiden van Kyushu. Het is een bekende vakantiebestemming voor Japanners. De bossen op het eiland zien eruit als oerbossen, en waren de inspiratie voor de bossen in het verhaal van prinses Mononoke een bekende Japanse anime(=tekenfilm). We gaan als het goed is ook overnachten in een hut in het bos, erg spannend.
We moeten alleen nog wel (waterdichte) wandelschoenen kopen, aangezien je die echt nodig hebt.
Maar aangezien we (ik eigenlijk) toch Fujisan (de berg Fuji) willen beklimmen hadden we toch al goede schoenen nodig.
Het wordt een drukke vakantie (en we moeten vroeg opstaan aaaahhhhh), maar ik heb er erg veel zin in!
zaterdag 15 juli 2006
Attack of the killer mosquitos!
Het gevecht net de muggen zijn we niet echt aan het winnen. Onze “Holy handgrenade” de Katorisenko (antimuggenwierrook) laat de muggen uit de lucht vallen als we het aanhebben, maar als we buiten zijn of 's nachts als de wierrook niet aan is worden we toch nog gestoken :(
En het feit dat er een kier van anderhalve cm tussen de hor en het raam zit helpt ook niet echt. De ene keer valt het heel erg mee en krijg je maar een klein bultje, maar van sommige beten krijgen we (vooral ik natuurlijk :( ) hele grote bulten die heel erg jeuken voor dag of drie. Dus toch maar ouderwets met de slof in de hand op jacht :P
Gelukkig valt het verder heel erg mee met spinnen, kakkerlakken en ander ongedierte. En nou maar hopen dat het zo blijft ;)
En het feit dat er een kier van anderhalve cm tussen de hor en het raam zit helpt ook niet echt. De ene keer valt het heel erg mee en krijg je maar een klein bultje, maar van sommige beten krijgen we (vooral ik natuurlijk :( ) hele grote bulten die heel erg jeuken voor dag of drie. Dus toch maar ouderwets met de slof in de hand op jacht :P
Gelukkig valt het verder heel erg mee met spinnen, kakkerlakken en ander ongedierte. En nou maar hopen dat het zo blijft ;)
maandag 10 juli 2006
Aizen matsuri en familiedag!
AAArrrggghh! Ik loop een beetje achter met het blog.....en hier dus een beetje laat maar niet minder leuk: ons bezoek aan het Aizen festival in Osaka op 2 juli(!)
We hadden met Youssef, een vriend die we kennen van het International House, afgesproken om 's middags het festival te bezoeken. Daarvoor moesten we naar de andere kant van de stad, ongeveer een uur reizen met de trein en metro.
Toen we aankwamen was er nog niks te doen. Er stonden al wel kraampjes, maar de meeste waren leeg. Festivals zijn meestal 's avonds en vaak is er dan ook vuurwerk! Het is ook veel te heet overdag, je loopt steeds van schaduw naar schaduw, omdat je in de volle zon meteen begint te zweten.

Wij hebben wat rondgelopen in de buurt en kwamen een tempelcomplex tegen (niet de tempel waar het festival gevierd werd, maar een andere kwamen we later achter :P ) en hebben daar rondgelopen.

Er was een grote vijver met wel honderd schildpadden. Sommigen lagen lekker te zonnen op platforms die speciaal daarvoor gemaakt waren. En anderen zwommen langs de brug en iedere keer dat ze doorhadden dat er iemand stond gingen ze kijken of er niet iets te eten te halen viel :) Weer eens wat anders als de eendjes te eten geven :P

Er was ook een megagrote schildpad, volgens ons “King Of the Turtles” in deze vijver. Hij lag er echt bij als een pasja!

In een andere kleine tempel zagen we een standbeeld van Doraemon (een mangaverhaal voor kinderen, Doraemon is een robotkat die uit de toekomst komt) met een slab om. Meestal als je beelden ziet met een (rode) slab om is het beeld bedoeld voor ouders die hun kind verloren hebben, om te kunnen bidden. Maar dat zijn meestal Buddhabeelden.

Later op de middag zijn we nog eens langs de kraampjes gelopen, en was het drukker. Er waren heel veel kraampjes met heel veel verschillende soorten eten
- takoyaki(octopusballetjes)
- broodje Doner (lekker!!)
- geschaaft ijs met siroop in allerlei kleuren
- gerookte vis (werd daar ter plekke gedaan)
- gegrilde kip op stokjes (ook levers op een stokje of hartjes)
- fruit in met een suikerlaag
en heel veel kinderspelletjes
- goudvissen vangen ( met een netje van papier, heel voorzichtig zijn dus! Als het papier breekt ben je af. Je krijgt de gevangen visje mee in een plastic zakje met water :D )
- stuiterballetjes vangen (zelfde principe als de visjes)
- plastic visjes vangen met een magneethengel (de visjes kreeg je ook in een plastic zakje met water mee naar huis :D )
- schietspelletjes
- kogels rollen(soort pinball)

Er werden ook veel dieren verkocht. We zagen krabbetjes, goudvissen, schildpadden, grote kevers (vliegend hert) die hier als huisdier worden gehouden en zelfs verkochten ze kuikentjes. Het was heel schattig om 50 kuikentjes in een grote bak bij elkaar te zien. En dat vrolijke getsjiep was ook grappig. Maar toen ik een klein kindje met een kuikentje in een plastic zakje (met gaatjes, dat weer wel) zag, vond ik het toch wel zielig. Danny vroeg zich af wat mensen met die beestjes doen als ze thuis zijn.

Uiteindelijk vonden we toch nog het de Aizen-tempel waar het festival naar vernoemd is. Er was een dansvoorstelling en voor de tempel stonden een aantal vrouwen in Yukatta (zomerkimono) zijden bloemen met een gelukswens voor het komende jaar te verkopen.

Maar toen was het al weer tijd om naar huis te gaan, want het was familiedag. Dus alle (schoon)broers en (schone)zussen waren in Rijsbergen. Een uitstekend moment dus om iedereen weer eens te zien. Het was erg leuk om weer eens bij te kletsen en te horen hoe het met iedereen gaat. Bijna iedereen had al zomervakantie (die arme Jeroen moest nog een week :P ) en was al aan het relaxen. Alleen Pietje en Nienke waren laat en die hebben we niet meer gezien :( Maar gelukkig kunnen we met hun chatten. Met de anderen wil het nog niet zo lukken, dat chatten ;)
We hadden met Youssef, een vriend die we kennen van het International House, afgesproken om 's middags het festival te bezoeken. Daarvoor moesten we naar de andere kant van de stad, ongeveer een uur reizen met de trein en metro.
Toen we aankwamen was er nog niks te doen. Er stonden al wel kraampjes, maar de meeste waren leeg. Festivals zijn meestal 's avonds en vaak is er dan ook vuurwerk! Het is ook veel te heet overdag, je loopt steeds van schaduw naar schaduw, omdat je in de volle zon meteen begint te zweten.

Wij hebben wat rondgelopen in de buurt en kwamen een tempelcomplex tegen (niet de tempel waar het festival gevierd werd, maar een andere kwamen we later achter :P ) en hebben daar rondgelopen.

Er was een grote vijver met wel honderd schildpadden. Sommigen lagen lekker te zonnen op platforms die speciaal daarvoor gemaakt waren. En anderen zwommen langs de brug en iedere keer dat ze doorhadden dat er iemand stond gingen ze kijken of er niet iets te eten te halen viel :) Weer eens wat anders als de eendjes te eten geven :P

Er was ook een megagrote schildpad, volgens ons “King Of the Turtles” in deze vijver. Hij lag er echt bij als een pasja!

In een andere kleine tempel zagen we een standbeeld van Doraemon (een mangaverhaal voor kinderen, Doraemon is een robotkat die uit de toekomst komt) met een slab om. Meestal als je beelden ziet met een (rode) slab om is het beeld bedoeld voor ouders die hun kind verloren hebben, om te kunnen bidden. Maar dat zijn meestal Buddhabeelden.

Later op de middag zijn we nog eens langs de kraampjes gelopen, en was het drukker. Er waren heel veel kraampjes met heel veel verschillende soorten eten
- takoyaki(octopusballetjes)
- broodje Doner (lekker!!)
- geschaaft ijs met siroop in allerlei kleuren
- gerookte vis (werd daar ter plekke gedaan)
- gegrilde kip op stokjes (ook levers op een stokje of hartjes)
- fruit in met een suikerlaag
en heel veel kinderspelletjes
- goudvissen vangen ( met een netje van papier, heel voorzichtig zijn dus! Als het papier breekt ben je af. Je krijgt de gevangen visje mee in een plastic zakje met water :D )
- stuiterballetjes vangen (zelfde principe als de visjes)
- plastic visjes vangen met een magneethengel (de visjes kreeg je ook in een plastic zakje met water mee naar huis :D )
- schietspelletjes
- kogels rollen(soort pinball)

Er werden ook veel dieren verkocht. We zagen krabbetjes, goudvissen, schildpadden, grote kevers (vliegend hert) die hier als huisdier worden gehouden en zelfs verkochten ze kuikentjes. Het was heel schattig om 50 kuikentjes in een grote bak bij elkaar te zien. En dat vrolijke getsjiep was ook grappig. Maar toen ik een klein kindje met een kuikentje in een plastic zakje (met gaatjes, dat weer wel) zag, vond ik het toch wel zielig. Danny vroeg zich af wat mensen met die beestjes doen als ze thuis zijn.

Uiteindelijk vonden we toch nog het de Aizen-tempel waar het festival naar vernoemd is. Er was een dansvoorstelling en voor de tempel stonden een aantal vrouwen in Yukatta (zomerkimono) zijden bloemen met een gelukswens voor het komende jaar te verkopen.

Maar toen was het al weer tijd om naar huis te gaan, want het was familiedag. Dus alle (schoon)broers en (schone)zussen waren in Rijsbergen. Een uitstekend moment dus om iedereen weer eens te zien. Het was erg leuk om weer eens bij te kletsen en te horen hoe het met iedereen gaat. Bijna iedereen had al zomervakantie (die arme Jeroen moest nog een week :P ) en was al aan het relaxen. Alleen Pietje en Nienke waren laat en die hebben we niet meer gezien :( Maar gelukkig kunnen we met hun chatten. Met de anderen wil het nog niet zo lukken, dat chatten ;)
woensdag 5 juli 2006
Rare jongens die Japanners (deel II)
hoihoi allemaal,
al aan het genieten van de zomervakantie? Lekker uitslapen enzo! Wij hebben geen vakantie jammergenoeg *snif snif*. Nou ja, we proberen elk weekend wel iets leuks te gaan doen, dus zo erg is het ook weer niet hoor. En het is hier net zo heet als in Nederland, dus daar kan ik ook niet over klagen ;)
Deze zaterdag had ik afgesporken met een Japanse vrouw, Hiroe-san, die ik via het internet had leren kennen. Ze woont ook in Osaka en heeft op het vliegveld in Osaka gewerkt. Ze kon erg goed Engels, wat ik wel heel fijn vond :) Het is heel grappig om te horen hoe een Japanse nou tegen buitenlanders aankijkt.
Ik ben wel een aantal dingen te weten gekomen. Het blijkt dus echt zo te zijn dat sommige meisjes de school uitkiezen op basis van het uniform wat ze op die school dragen. En dat scholen dus ook hun uniformen aanpassen om meer leerlingen te trekken. Haha, ik zou het me in Nederland niet kunnen voorstellen. Daar zou een uniform zowiezo niet meer kunnen. Hier vind ik het erg leuk om te zien, als ik in de trein zit. En volgens Hiroe-san is het best makkelijk, dan hoef je 's ochtends niet na te denken over wat je die dag aanmoet ;)
Ook is Engels een heel belangrijke taal voor de Japanners. Omdat het een heel andere taal is dan Japans, is het nu een soort graadmeter geworden om te bepalen hoe goed je bent. Toen Asahi-san (een andere Japanse vriendin) op de universiteit een vervolg-verpleegstersopleiding wilde gaan doen moest ze eerst het examen voor de universiteit doen, waar onder andere een luister en leestest Engels bijzat. Niet te geloven.
Omdat Engels zo belangrijk is wordt bij baby's al voor de geboorte gestart met oefenen. De moeder luistert dan naar CD's waarop Engels gepraat wordt. En in de creche wordt al begonnen met het oefenen van de eerste woordjes. Geen wonder dat ze zoveel engelse docenten zoeken ;)
En als je wil dat je kind goed piano kan spelen, moet je er ook al vroeg bij zijn. In Japan geloven ze dat tot je derde jaar er nog hersenverbindingen worden gemaakt, en dat als je daarna pas begint met muziek maken dat het eigenlijk al te laat is ........ :O Hier hebben kindjes het al vroeg heel druk.....
Maar het is heel grapig om te horen hoe Japanners nou denken. En we hebben erg gezellig gekletst, dus zullen we nog wel vaker afspreken! Yay, mijn eerste echten Japanse vriendin!
al aan het genieten van de zomervakantie? Lekker uitslapen enzo! Wij hebben geen vakantie jammergenoeg *snif snif*. Nou ja, we proberen elk weekend wel iets leuks te gaan doen, dus zo erg is het ook weer niet hoor. En het is hier net zo heet als in Nederland, dus daar kan ik ook niet over klagen ;)
Deze zaterdag had ik afgesporken met een Japanse vrouw, Hiroe-san, die ik via het internet had leren kennen. Ze woont ook in Osaka en heeft op het vliegveld in Osaka gewerkt. Ze kon erg goed Engels, wat ik wel heel fijn vond :) Het is heel grappig om te horen hoe een Japanse nou tegen buitenlanders aankijkt.
Ik ben wel een aantal dingen te weten gekomen. Het blijkt dus echt zo te zijn dat sommige meisjes de school uitkiezen op basis van het uniform wat ze op die school dragen. En dat scholen dus ook hun uniformen aanpassen om meer leerlingen te trekken. Haha, ik zou het me in Nederland niet kunnen voorstellen. Daar zou een uniform zowiezo niet meer kunnen. Hier vind ik het erg leuk om te zien, als ik in de trein zit. En volgens Hiroe-san is het best makkelijk, dan hoef je 's ochtends niet na te denken over wat je die dag aanmoet ;)
Ook is Engels een heel belangrijke taal voor de Japanners. Omdat het een heel andere taal is dan Japans, is het nu een soort graadmeter geworden om te bepalen hoe goed je bent. Toen Asahi-san (een andere Japanse vriendin) op de universiteit een vervolg-verpleegstersopleiding wilde gaan doen moest ze eerst het examen voor de universiteit doen, waar onder andere een luister en leestest Engels bijzat. Niet te geloven.
Omdat Engels zo belangrijk is wordt bij baby's al voor de geboorte gestart met oefenen. De moeder luistert dan naar CD's waarop Engels gepraat wordt. En in de creche wordt al begonnen met het oefenen van de eerste woordjes. Geen wonder dat ze zoveel engelse docenten zoeken ;)
En als je wil dat je kind goed piano kan spelen, moet je er ook al vroeg bij zijn. In Japan geloven ze dat tot je derde jaar er nog hersenverbindingen worden gemaakt, en dat als je daarna pas begint met muziek maken dat het eigenlijk al te laat is ........ :O Hier hebben kindjes het al vroeg heel druk.....
Maar het is heel grapig om te horen hoe Japanners nou denken. En we hebben erg gezellig gekletst, dus zullen we nog wel vaker afspreken! Yay, mijn eerste echten Japanse vriendin!
donderdag 29 juni 2006
watashitachi wa netsu ga arimasu
Oftwel we zijn een beetje ziekjes..... Eergisteren-avond had ik eerst koorts en daarna Danny. Omdat eerst ik lag te draaien en daarna Danny hebben we ook niet zoveel kunnen slapen. Gisteren de hele dag op bed gelegen en kippensoep gegeten en veel geslapen. En vandaag gaat het met mij beter alleen Danny is nog niet helemaal de oude. Maar hij begint mij alweer te plagen, dus dat komt wel goed :D
Maar nu ik toch thuis zit en me al wat beter voel heb maar weer eens wat foto-pagina's gemaakt en op de site gezet. Hier staan de nieuwe links; Nara, Aquarium, Hanami en Kyoto 2. De foto's van Nara zijn nog van eind januari, maar Danny die de hertjes voert is zo schattig :) Ook nog wat plaatjes van toen we kersenbloesems zijn gaan kijken begin mei en het aquarium wat we op Danny zijn verjaardag hebben bezocht! En de foto's van Kyoto2 zijn van een paar weken terug.
Maar nu ik toch thuis zit en me al wat beter voel heb maar weer eens wat foto-pagina's gemaakt en op de site gezet. Hier staan de nieuwe links; Nara, Aquarium, Hanami en Kyoto 2. De foto's van Nara zijn nog van eind januari, maar Danny die de hertjes voert is zo schattig :) Ook nog wat plaatjes van toen we kersenbloesems zijn gaan kijken begin mei en het aquarium wat we op Danny zijn verjaardag hebben bezocht! En de foto's van Kyoto2 zijn van een paar weken terug.
dinsdag 27 juni 2006
hallo!
AAaaaaahhhh, al 9 dagen na mijn verjaardag en nog steeds geen nieuw bericht...... dat kan natuurlijk niet. Maar ik heb vandaag nog een verdwaald verjaardagskaartje gehad, dus is het misschien toch niet zo erg ;)
Hier in Japan is de WK-drukte helemaal over. Overal zijn de blauwe shirtjes weggehaald en in de warenhuizen zijn de paspoppen met voetbalkostuum (zien eruit als een bal op pootjes!) verdwenen. Gisteren kwam ik er pas achter dat Nederland ook al afgevallen is. Haha, zo'n voetbalfan ben ik dus ook niet. Ik ben blij dat ik die oranje-gekte hier niet hoef mee te maken.
We hebben al woonruimte gevonden in Tokyo. Vanaf 6 oktober kunnen we in het International House van de Tokyo University terecht. En gelukkig voor 1 jaar, dus dan zitten we even goed. Het is klein en oud, maar wel midden in de stad. En hopelijk ook dicht bij de universiteit (dan is Danny ook weer tevreden). Maar het is wel midden in het uitgaanscentrum, dus het kan wel lawaaierig zijn 's nachts. Maar dat zien we dan wel.
Nu zitten we in een rustig deel van de stad. We hebben alleen last van de katten die 's nachts aan het mauwen zijn. En er woont ook een man in ons gebouw die heel heel hard hoest de hele dag/nacht/avond. Het klinkt echt alsof hij zijn longen eruit hoest. Maar we voelen ons niet thuis als we het niet horen ;)
Hier in Japan is de WK-drukte helemaal over. Overal zijn de blauwe shirtjes weggehaald en in de warenhuizen zijn de paspoppen met voetbalkostuum (zien eruit als een bal op pootjes!) verdwenen. Gisteren kwam ik er pas achter dat Nederland ook al afgevallen is. Haha, zo'n voetbalfan ben ik dus ook niet. Ik ben blij dat ik die oranje-gekte hier niet hoef mee te maken.
We hebben al woonruimte gevonden in Tokyo. Vanaf 6 oktober kunnen we in het International House van de Tokyo University terecht. En gelukkig voor 1 jaar, dus dan zitten we even goed. Het is klein en oud, maar wel midden in de stad. En hopelijk ook dicht bij de universiteit (dan is Danny ook weer tevreden). Maar het is wel midden in het uitgaanscentrum, dus het kan wel lawaaierig zijn 's nachts. Maar dat zien we dan wel.
Nu zitten we in een rustig deel van de stad. We hebben alleen last van de katten die 's nachts aan het mauwen zijn. En er woont ook een man in ons gebouw die heel heel hard hoest de hele dag/nacht/avond. Het klinkt echt alsof hij zijn longen eruit hoest. Maar we voelen ons niet thuis als we het niet horen ;)
zondag 18 juni 2006
Watashi no tanjobi desu!

Oftewel; Het is mijn verjaardag! Dank jullie wel voor alle (e-)kaartjes, mailtjes en cadeautjes die ik gehad heb. Nou had ik toch niet het gevoel dat ik aan de andere kant van de wereld zit. En vooral heel grappig waren de felicitaties van Regina, Jeroen en Gwenne. Heel schattig!
Ik heb voor iedereen een stukje taart klaar staan, kom maar langs zou ik zeggen ;) Anders moet ik het allemaal zelf opeten..
's Ochtends hebben we samen ontbeten in de Starbucks (en een stukje taart gegeten). Daarna moest ik nog even werken(!) op de uni. Gelukkig was het maar een half uurtje, en ben ik de rest van de dag gaan shoppen. Ik heb een hele berg nieuwe kleren gekocht, allemaal dunne hempjes en shirtjes aangezien ik het nu al zo heet heb. En 's avonds hebben we een webcamsessie gedaan met mijn en Danny's ouders en heeft Marcel zijn nieuwe ring geshowd! En we hebben Lianne, Adrian en Willem weer eens een keertje via de webcam gezien. Willem kende onze namen (ja, Caroline en Danny zijn die mannetjes die bij opa en oma op de speciale tv te zien zijn :D) en hij was alweer een heel stuk groter geworden.
Een heel gezellige dag, maar op het verjaardagsfeestje in Nederland zullen jullie toch nog even moeten wachten ;)
dinsdag 13 juni 2006
hoihoi
Zijn jullie aan het genieten van het lekkere weer? En van de 3-1 overwinning van Oranje :) Zelfs hier krijgen we er wat van mee, alleen hebben we geen wijken die oranje versiert zijn. De "blauwe samurai" zoals het voetbalteam hier heet hebben alleen wel jammerlijk verloren dit weekend. Maar ondanks dat zien we nog steeds wel Japanners in blauwe voetbalshirts lopen.
Ik ben hier al aardig gewend, maar soms gebeuren er van die dingen waardoor je je toch weer realiseerd dat je in een heel ander land bent. Zoals vandaag toen we langs de vijver op de universiteit liepen en we in de vijver naast eendjes ineens een grote schildpad zagen zwemmen. Dat zou je in Nederland toch niet zo snel zien :)
Ik ben hier al aardig gewend, maar soms gebeuren er van die dingen waardoor je je toch weer realiseerd dat je in een heel ander land bent. Zoals vandaag toen we langs de vijver op de universiteit liepen en we in de vijver naast eendjes ineens een grote schildpad zagen zwemmen. Dat zou je in Nederland toch niet zo snel zien :)
zondag 4 juni 2006
Kyo watashitachi wa Kyoto ni ikimashita!
Oftewel; we zijn vandaag naar Kyoto geweest! Weer eens de toerist uithangen :) En aangezien we al zoveel tempels gezien hadden, wilden we eens iets anders bekijken. Eerst zijn we met de trein naar Kyoto gegaan en hebben daar het Centraal Station bewonderd. Dit is een mega-groot gebouw dat (in tegenstelling tot de rest van de stad) heel modern eruit ziet. Sommige Japanners vinden het een mooi gebouw, maar niet iedereen is enthousiast. Ik vond het erg mooi, heel groot, maar toch wel gezellig met allemaal kleine hoekjes waar je kunt zitten en verschillende niveau's vanaf waar je naar beneden kunt kijken. En aan een kant een hele hele lange brede trap. Onderaan de trap werd vandaag een concert gegeven door een aantal schoolorkesten. De trap was nu ineens ook tribune :)
Vanaf de 15e verdieping had je ook nog eens een mooi uitzicht over de stad met de heuvels in de verte.
In het park staat het "Kyoto Gosho" oftewel het Imperial Palace, dat niet meer gebruikt wordt, maar waar nog steeds de kroning van de keizer plaatsvindt. Het is een heel complex, dat ommuurd is. Toen Danny de muur eens van dichterbij wilde bekijken en over een gootje sprong ging er opeens heel hard een alarm af. Aaaaahhh, ik schrok me rot. En dat alarm bleef ook nog eens een halve minuut bleren. Ik deed maar net of ik niet bij die rare buitenlander hoorde :D
Later zegen we dat er langs de muren sensoren waren geplaatst. En er stonden verderop bordjes met veel Japanse Kanji erop.... hhhmmmm wat zou er op het bord staan?? :D
Danny wilde het paleis van de shogun in de buurt bekijken, maar we moesten opschieten omdat het om 4 uur al sloot. Om kwart voor 4 kwamen we aan bij de ingang en konden we gelukkig nog net naar binnen. Nijo-jo (zo heet het) is vooral indrukwekkend om de mooie schilderingen. We mochten geen foto's maken maar op deze (Japanse) website kun je een aantal panelen zien. Het paleis was zo gebouwd dat de gangen aan de buitenkant lagen en de kamers in het midden. Om te zorgen dat er niemand ongemerkt binnen zou kunnen komen, is de vloer in de gangen zo gelegd dat ze piepen als er iemand op loopt. Zo kan er niemand ongemerkt binnenkomen. Nachtegaal-vloer noemden ze dat. Ook hadden ze dunne rijstpapieren muren, zodat ze konden zien als er iemand buiten of in de gang stond. Heel wantrouwend die Japanners :)
Ook de tuin om het paleis heen was erg mooi en er staan op dezelfde site foto's. Op de plaatjes staan pijlen en als je op een pijl klik krijg je een foto van het uitzicht vanuit die plek te zien. Er was een grote vijver aangelegd met heel veel rotsen eromheen.
Toen had ik toch wel erg pijn aan mijn voetjes van het lopen (waarom doe je dan ook slippers aan??) en zijn we naar huis gegaan. Toch wel weer blij toen ik thuis was!
En even een update over de insecten..... heb al drie muggebulten...hhmm dat krijg je ervan als je zegt dat je nog geen mug gezien hebt. Maar, ik heb de dader al geplet! Ha, zal hem leren :D
En vanochtend zag ik een spin, en je raad het al, Danny zat weer eens in bad......mannen, wat heb je eraan :O
Vanaf de 15e verdieping had je ook nog eens een mooi uitzicht over de stad met de heuvels in de verte.
En omdat het zulk lekker weer was zijn we daarna naar het "Imperial Palace Park" gegaan. Er was een grote vijver met dikke karpers die vochten om een stukje brood. En even later zagen we ook een roodwangschildpad die om een stukje brood kwam vragen. Hij zwom naar ons toe en bleef maar naar ons kijken. Danny probeerde hem het water uit te lokken, maar dat deed hij toch maar niet :)
In het park staat het "Kyoto Gosho" oftewel het Imperial Palace, dat niet meer gebruikt wordt, maar waar nog steeds de kroning van de keizer plaatsvindt. Het is een heel complex, dat ommuurd is. Toen Danny de muur eens van dichterbij wilde bekijken en over een gootje sprong ging er opeens heel hard een alarm af. Aaaaahhh, ik schrok me rot. En dat alarm bleef ook nog eens een halve minuut bleren. Ik deed maar net of ik niet bij die rare buitenlander hoorde :D
Later zegen we dat er langs de muren sensoren waren geplaatst. En er stonden verderop bordjes met veel Japanse Kanji erop.... hhhmmmm wat zou er op het bord staan?? :D
Danny wilde het paleis van de shogun in de buurt bekijken, maar we moesten opschieten omdat het om 4 uur al sloot. Om kwart voor 4 kwamen we aan bij de ingang en konden we gelukkig nog net naar binnen. Nijo-jo (zo heet het) is vooral indrukwekkend om de mooie schilderingen. We mochten geen foto's maken maar op deze (Japanse) website kun je een aantal panelen zien. Het paleis was zo gebouwd dat de gangen aan de buitenkant lagen en de kamers in het midden. Om te zorgen dat er niemand ongemerkt binnen zou kunnen komen, is de vloer in de gangen zo gelegd dat ze piepen als er iemand op loopt. Zo kan er niemand ongemerkt binnenkomen. Nachtegaal-vloer noemden ze dat. Ook hadden ze dunne rijstpapieren muren, zodat ze konden zien als er iemand buiten of in de gang stond. Heel wantrouwend die Japanners :)
Ook de tuin om het paleis heen was erg mooi en er staan op dezelfde site foto's. Op de plaatjes staan pijlen en als je op een pijl klik krijg je een foto van het uitzicht vanuit die plek te zien. Er was een grote vijver aangelegd met heel veel rotsen eromheen.
Toen had ik toch wel erg pijn aan mijn voetjes van het lopen (waarom doe je dan ook slippers aan??) en zijn we naar huis gegaan. Toch wel weer blij toen ik thuis was!
En even een update over de insecten..... heb al drie muggebulten...hhmm dat krijg je ervan als je zegt dat je nog geen mug gezien hebt. Maar, ik heb de dader al geplet! Ha, zal hem leren :D
En vanochtend zag ik een spin, en je raad het al, Danny zat weer eens in bad......mannen, wat heb je eraan :O
zaterdag 3 juni 2006
Aaaahhhh, attack of the killer cockroach!
Mama, ik wil terug naar Nederland!! Gisteren zijn we onze eerste (echt volwassen) kakkerlak tegengekomen...... 3 centimeter lang met voelsprieten van nog eens 1 centimeter. Niet echt fijn om tegen te komen in je badkamer. En aangezien Danny in bad zat, aan mij de taak om het vieze beest plat te meppen. Maar natuurlijk blijft dat beest niet stilzitten, nee, hij rent de badkamer door en gaat in een klein hoekje zitten waar ik met de slipper niet bijkon. Uiteindelijk is het toch gelukt om hem te pletten...... en daarna snel weg te rennen natuurlijk :) Toen Danny uit bad was mocht hij "het stoffelijk overschot" opruimen. Waar heb je anders een man voor ;)
Kakkerlakken komen hier in Japan vrij veel voor en aangezien we op de begane grond wonen (eerste verdieping in Japan) hebben we nog meer beestjes in huis. We hebben al een aantal spinnen in huis gehad. Van die kleine springspinnetjes die alle kanten uit rennen als je ze wil platmeppen. En nu het heter en vochtiger begint te worden krijg je dus ook meer kakkerlakken en muggen..... niet echt fijn, maar ja.
Het voordeel hiervan is dat we wel een heel erge schoonmaakwoede hebben. Vandaag hebben we het hele huis gepoetst en opgeruimd. En de afwas wordt 's avonds netjes gedaan. En voor we gaan slapen wordt het aanrecht droog gepoetst. En dit allemaal om te voorkmomen dat we nog meer kakkerlakken krijgen....
Danny heeft op de wikipedia-site allemaal informatie gevonden over kakkerlakken. Het schijnen echte taaie beesten te zijn die alles eten, en ook best lang zonder eten kunnen. Ze kunnnen een week zonder water, maar een klein druppeltje is al genoeg. Als er eenmaal een paar zitten, kunnen het er heel snel heel veel zijn.
Kakkerlakken komen hier in Japan vrij veel voor en aangezien we op de begane grond wonen (eerste verdieping in Japan) hebben we nog meer beestjes in huis. We hebben al een aantal spinnen in huis gehad. Van die kleine springspinnetjes die alle kanten uit rennen als je ze wil platmeppen. En nu het heter en vochtiger begint te worden krijg je dus ook meer kakkerlakken en muggen..... niet echt fijn, maar ja.
Het voordeel hiervan is dat we wel een heel erge schoonmaakwoede hebben. Vandaag hebben we het hele huis gepoetst en opgeruimd. En de afwas wordt 's avonds netjes gedaan. En voor we gaan slapen wordt het aanrecht droog gepoetst. En dit allemaal om te voorkmomen dat we nog meer kakkerlakken krijgen....
Danny heeft op de wikipedia-site allemaal informatie gevonden over kakkerlakken. Het schijnen echte taaie beesten te zijn die alles eten, en ook best lang zonder eten kunnen. Ze kunnnen een week zonder water, maar een klein druppeltje is al genoeg. Als er eenmaal een paar zitten, kunnen het er heel snel heel veel zijn.
maandag 22 mei 2006
Alle fietsjes netjes op een rijtje!

Op de campus hebben ze speciale mannetjes die bijna iedere dag vegen, en bij de ingang van de campus staat er minstens twee mensen om alles in de gaten te houden. Maar je hebt ook speciale mensen die, zoals je op de foto ziet, de fietsen recht zetten. De eerste paar keren dat we het zagen konden we het niet geloven, maar nu zijn we er al helemaal aan gewend.
Maar als het regent zien we ze niet ;)
After weekend dipje
hmm, is die maandag bij jullie ook zo zwaar? Het is altijd even zuchten als de wekker gaat..
We hebben een leuk maar erg druk weekend gehad. Vrijdag kwam de nieuwe laptop, en ik heb 1 keertje Windows kunnen doen, voordat we het er PER ONGELUK eraf gegooid hadden toen we Linux aan het installeren waren. We hadden wel een backup gemaakt en we hebben een mooi recovery programma.....maar die kon het er niet meer terug opzetten. Het enige wat het recovery programma deed was de hele schijf leegmaken zodat we geen Windows en ook geen Linux meer hadden.... Fijn!
Maar na een hele dag instaleren hebben we onze geliefde Linux-Mandriva er in ieder geval opstaan en kunnen we computeren :D
Zondag kwamen er ook nog een paar mede-gaijin eten omdat Danny zondag jarig was. We hebben Tortilla's gemaakt met bonen, salade, taco-chipjes, groentemengsel en groene pepertjes....dus zoals we het gewoonlijk maken. Erg lekker, erg veel en erg vet... Ik heb nu nog een dikke buik...
En als toetje had ik de voeg-slagroom-toe-taart gemaakt die wel van Danny's ouders opgestuurd hadden gekregen (Bedankt voor alle leuke en lekkere dingetjes!). Met kaarsjes en een 30 erop natuurlijk. En we hadden echte franse bonbons en macrones gekregen van Guillaume die vorige week even terug naar huis was gegaan. Toen waren de laatste gaatjes ook gevuld ;)
We hebben een leuk maar erg druk weekend gehad. Vrijdag kwam de nieuwe laptop, en ik heb 1 keertje Windows kunnen doen, voordat we het er PER ONGELUK eraf gegooid hadden toen we Linux aan het installeren waren. We hadden wel een backup gemaakt en we hebben een mooi recovery programma.....maar die kon het er niet meer terug opzetten. Het enige wat het recovery programma deed was de hele schijf leegmaken zodat we geen Windows en ook geen Linux meer hadden.... Fijn!
Maar na een hele dag instaleren hebben we onze geliefde Linux-Mandriva er in ieder geval opstaan en kunnen we computeren :D
Zondag kwamen er ook nog een paar mede-gaijin eten omdat Danny zondag jarig was. We hebben Tortilla's gemaakt met bonen, salade, taco-chipjes, groentemengsel en groene pepertjes....dus zoals we het gewoonlijk maken. Erg lekker, erg veel en erg vet... Ik heb nu nog een dikke buik...
En als toetje had ik de voeg-slagroom-toe-taart gemaakt die wel van Danny's ouders opgestuurd hadden gekregen (Bedankt voor alle leuke en lekkere dingetjes!). Met kaarsjes en een 30 erop natuurlijk. En we hadden echte franse bonbons en macrones gekregen van Guillaume die vorige week even terug naar huis was gegaan. Toen waren de laatste gaatjes ook gevuld ;)
vrijdag 19 mei 2006
Aahh, bijna weekend!
hoihoi allemaal,
hoe gaat ie daar in Nederland? Regent het bij jullie ook zo hard? Hier begon het vanochtend een beetje te regenen toen we de deur uitgingen. En we zijn toch nog niet zo goed ingeburgerd, want we gingen maar niet terug om een paraplu te halen.... en we waren dus helemaal doorweekt toen we op de uni aankwamen... :( Volgens een collega zou er een (mini-)typhoon aankomen dit weekend, wat Danny natuurlijk heel interessant vond; in Nederland heb je alleen gewone regen en wind ;) Hij is al zo teleurgesteld dat hij nog geen aardbeving heeft meegemaakt :P
Ik hoop dat het niet te hard gaat regenen, wnat we hebben een druk weekend voor de boeg! Danny is zondag jarig (30!!!!!) en we gaan voor een paar mede-gaijin koken. Dat wordt erg gezellig! Maar zaterdag moeten we dus nog boodschappen doen voor het eten en opruimen en schoonmaken enzo (aaahh).
Ik moet zeggen dat we wel opruimfreaks geworden zijn, zeker nadat we al twee keer een kakkerlak in huis hebben gezien (als je er 1 ziet, zijn er meestal meer). Die beestjes komen hier veel voor en omdat ons huis niet echt geisoleerd is, komen ze vanzelf wel eens een keertje naar binnen. Dus, altijd afwassen, geen rotzooi op de grond en goed schoonmaken.... Mijn moeder is trots op me :D
En vandaag is eindelijk de laptop aangekomen! Nu zal ik iedereen eens terugmailen en proberen om dit weblog ietsje beter bij te houden. Zie je ons al zitten; Danny met de ene laptop en ik met de andere, en als we iets aan elkaar willen vragen gaat dat via MSN :D Bij Pieter en Nienke ging het ook zo, dus ik verwacht dat Danny en ik niet veel anders zullen zijn!
Geniet allemaal van je weekend, ik zal het zeker doen.
hoe gaat ie daar in Nederland? Regent het bij jullie ook zo hard? Hier begon het vanochtend een beetje te regenen toen we de deur uitgingen. En we zijn toch nog niet zo goed ingeburgerd, want we gingen maar niet terug om een paraplu te halen.... en we waren dus helemaal doorweekt toen we op de uni aankwamen... :( Volgens een collega zou er een (mini-)typhoon aankomen dit weekend, wat Danny natuurlijk heel interessant vond; in Nederland heb je alleen gewone regen en wind ;) Hij is al zo teleurgesteld dat hij nog geen aardbeving heeft meegemaakt :P
Ik hoop dat het niet te hard gaat regenen, wnat we hebben een druk weekend voor de boeg! Danny is zondag jarig (30!!!!!) en we gaan voor een paar mede-gaijin koken. Dat wordt erg gezellig! Maar zaterdag moeten we dus nog boodschappen doen voor het eten en opruimen en schoonmaken enzo (aaahh).
Ik moet zeggen dat we wel opruimfreaks geworden zijn, zeker nadat we al twee keer een kakkerlak in huis hebben gezien (als je er 1 ziet, zijn er meestal meer). Die beestjes komen hier veel voor en omdat ons huis niet echt geisoleerd is, komen ze vanzelf wel eens een keertje naar binnen. Dus, altijd afwassen, geen rotzooi op de grond en goed schoonmaken.... Mijn moeder is trots op me :D
En vandaag is eindelijk de laptop aangekomen! Nu zal ik iedereen eens terugmailen en proberen om dit weblog ietsje beter bij te houden. Zie je ons al zitten; Danny met de ene laptop en ik met de andere, en als we iets aan elkaar willen vragen gaat dat via MSN :D Bij Pieter en Nienke ging het ook zo, dus ik verwacht dat Danny en ik niet veel anders zullen zijn!
Geniet allemaal van je weekend, ik zal het zeker doen.
maandag 15 mei 2006
druk, druk, druk.....DRUK
hoihoi,
hoe gaat ie allemaal? Is het nog steeds zulk lekker weer in Nederland? Hier in ieder geval (nog) wel. Binnenkort begint het "regenseizoen" en is het warm en vochtig...ik kan niet wachten ;) . Danny denkt nog steeds dat het wel mee gaat vallen, en we hebben dus nog geen airco. Maar een Japanse collega is nu naar Finland voor een half jaar en hij is dolblij dat hij deze zomer niet in Osaka is. hhmmm. Nu genieten we in ieder geval van het mooie weer als we 's ochtends naar de uni lopen.
Vorige week was het superdruk. We hebben de eerste echt goede meting gedaan en dat mocht ook wel, want vandaag (maandag dus) moest Danny een praatje geven. Het hele weekend was hij aan het rekenen en schrijven, en het praatje ging op zich goed. Behalve dan dat halverwege iemand flauwviel. Zo saai was het praatje van Danny nou ook weer niet....
Maar nu het praatje voorbij is mag ik eindelijk weer eens achter de computer en kan ik weer eens wat schrijven :) Maar aan het eind van de week krijg ik als het goed is mijn eigen laptop en kan ik wat vaker bloggen!!
hoe gaat ie allemaal? Is het nog steeds zulk lekker weer in Nederland? Hier in ieder geval (nog) wel. Binnenkort begint het "regenseizoen" en is het warm en vochtig...ik kan niet wachten ;) . Danny denkt nog steeds dat het wel mee gaat vallen, en we hebben dus nog geen airco. Maar een Japanse collega is nu naar Finland voor een half jaar en hij is dolblij dat hij deze zomer niet in Osaka is. hhmmm. Nu genieten we in ieder geval van het mooie weer als we 's ochtends naar de uni lopen.
Vorige week was het superdruk. We hebben de eerste echt goede meting gedaan en dat mocht ook wel, want vandaag (maandag dus) moest Danny een praatje geven. Het hele weekend was hij aan het rekenen en schrijven, en het praatje ging op zich goed. Behalve dan dat halverwege iemand flauwviel. Zo saai was het praatje van Danny nou ook weer niet....
Maar nu het praatje voorbij is mag ik eindelijk weer eens achter de computer en kan ik weer eens wat schrijven :) Maar aan het eind van de week krijg ik als het goed is mijn eigen laptop en kan ik wat vaker bloggen!!
zondag 7 mei 2006
Oeps oeps...was alweer een tijdje geleden niet??
hoihoi allemaal,
Ik kreeg al bezorgde mailtjes over of we nog leefden en of het in Japan zo saai is dat we niks op ons weblog kunnen zetten..... haha
Nee, het is juist het omgekeerde, deze maand is juist zo druk geweest dat we geen tijd gehad (genomen) hebben om iets op het weblog te zetten.
Vandaar, beter laat dan nooit:
We hebben hier in Japan ook dit jaar Pasen gevierd, en samen met het lab paaseitjes gegeten! Dat vonden ze wel een leuke traditie, alhoewel sommige mensen vroegen waarom we nou eieren aten :) tsja, waarom gaan al die suffe japanners spontaan onder de kersebloesem picknicken als er bloesems aan de bomen zitten?? Om de lente te vieren natuurlijk!
Maar pasen is geen pasen als je eitjes geverfd hebt, dus ook dit jaar zijn we weer creatief bezig geweest.
Ik kreeg al bezorgde mailtjes over of we nog leefden en of het in Japan zo saai is dat we niks op ons weblog kunnen zetten..... haha
Nee, het is juist het omgekeerde, deze maand is juist zo druk geweest dat we geen tijd gehad (genomen) hebben om iets op het weblog te zetten.
Vandaar, beter laat dan nooit:
We hebben hier in Japan ook dit jaar Pasen gevierd, en samen met het lab paaseitjes gegeten! Dat vonden ze wel een leuke traditie, alhoewel sommige mensen vroegen waarom we nou eieren aten :) tsja, waarom gaan al die suffe japanners spontaan onder de kersebloesem picknicken als er bloesems aan de bomen zitten?? Om de lente te vieren natuurlijk!
Maar pasen is geen pasen als je eitjes geverfd hebt, dus ook dit jaar zijn we weer creatief bezig geweest.
donderdag 4 mei 2006
visje een, visje twee, visje visje in de zee!

hoihoi allemaal,
is het bij jullie ook zulk heerlijk zomers weer? Hier in het vandaag 22 graden, maar het voelt veel warmer als we naar de universiteit lopen. Het feit dat we het laatste stuk bergop moeten lopen, in de volle zon, helpt natuurlijk ook niet ;) ....en ik moet altijd rennen om Danny bij te houden. En als ik dan op de uni ben, dan ben ik helemaal buiten adem :) geen conditie he!

Ik ben in ieder geval wel erg blij met dit weer. Dit weekend zijn we naar het havengebied in Osaka gegaan. Heel touristisch is het daar met rondvaartboten, musea, het aquarium en een reuzenrad. Het aquarium is echt een aanrader. We hadden in de Lonely Planet en in ons boekje over Osaka gelezen dat het een van de plekken is die je echt gezien moet hebben in de stad. Maar ook dat het erg druk is, en dat je vroeg moet komen. Ons kennende is vroeg rond een uur of twaalf (in het weekend :D), dus rond 1 uur waren we wel aangekomen in de haven. Maar gelukkig viel het met de drukte erg mee.

Het aquarium was echt supercool, met een glazen doorgang waarbij vissen over je heenzwemmen enzo.
En er waren niet alleen vissen, maar ook pinguins, dolfijnen, otters en zeehonden. En hele enge spinnekreeften.. Gelukkig was er een informatieboekje in het Engels en waren alle bordjes ook in het Engels vertaald. Dit is een van de weinige keren dat we dat tegen zijn gekomen. Na een paar uur hadden we alle visjes wel gezien, maar als je ons komt opzoeken slepen we je zeker mee naar het aquarium!

Toen we genoeg visjes gezien hadden, zijn we buiten op de kade gaan zitten om even te genieten van de zee. Jammergenoeg rook het maar een klein beetje naar de zee, maar ik voelde me meteen thuis (en een dagje uit, zoals we vroeger naar het strand gingen).
En ik wilde natuurlijk ook in het reuzenrad. Al was het alleen maar om van het mooie uitzicht te genieten. En natuurlijk was er, echt Japans, een commentator die vertelde over het reuzenrad, hoe en wanneer het gemaakt is, wat voor gebouwen je allemaal kunt zien en nog meer van dat soort zinloze feitjes. Maar het uitzicht was het meer dan waard!

Zo zagen we dit Cruiseschip dat helemaal van Rotterdam naar hier gevaren is. Het is echt een luxeschip, met twee zwembaden, dekstoelen en leuke vlaggetjes....en er stond in grote letters STATENDAM op,...... toch leuk als je dat kunt lezen :P Toch weer een beetje Nederland in Osaka gevonden....
maandag 1 mei 2006
Lettertjes in Japan II
Ik dacht, laat ik hier nog eens op terugkomen. We kunnen steeds meer dingetjes lezen, of nee, eigenlijk moet ik zeggen, we kunnen steeds beter een idee hebben waar een bepaalde tekst over gaat. Ondanks dat we niet echt bezig zijn met Kanji leren hebben we er al best veel opgepikt. Meestal weten we niet hoe je het moet uitspreken, maar wel wat het (ongeveer) betekent.
Een tijdje geleden, heeft een collega geprobeerd om Kanji (de chinese tekens die in Japan gebruikt worden) te vinden voor onze namen. Dit is best moeilijk, want het moet de klank van onze namen goed weergeven, op een manier van lezen die niet al te vergezocht is (aangezien er soms meerdere uitspraken per teken mogelijk zijn). En bovendien moet het ook niet iets heel stoms betekenen. Dit is hem, volgens ons, best goed gelukt (er was wel een heel dik woordenboek voor nodig!).
Caroline's naam ziet er zo uit:

De eerste 3 tekens klinken als Ka - lo - ling. Gezien ze niet echt een R kunnen uitspreken is dit ongeveer hoe haar naam hier klinkt. De betekenis van deze kanji is zoiets als mooi(美) dauwdruppel(露) belletje(鈴). En de laatste 2 tekens klinken als Boo-mu (woorden eindigen vaak op een (stille) u), wat verlangen/hoop(望) en droom (夢) betekent.
Mijn naam is:

De eerste 4 tekens klinken als Da-ni-e-lu, en het is zoiets als: Stuur(van een boot, 舵) man(仁) grijpt/wint (得) de stroom (流). De laatste 2 tekens zijn Too-len, en ze betekenen Toren (塔) Lotus(Nelumbo nucifera, een soort rode waterlelie met een belangrijke symbolische betekenis in het boeddhisme, 蓮).
Nu willen we graag een zogenaamde "inkan" laten maken van deze tekens. Een inkan is een soort persoonlijke stempel, zegel. En het heeft in Japan de zelfde functie als een handtekening. Meestal is het gemaakt met de Kanji van je naam. Het is best handig, vooral omdat ze nogal achterdochtig zijn t.o.v. handtekeningen. Zo heeft de bank al tot 2 keer toe een betaalopdracht van mij geweigerd omdat de handtekening er niet _exact_ hetzelfde uitziet zoals op hun kopie van mijn handtekening. Dus ik moet de handtekening heel langzaam zetten en gewoon precies overtekenen van een voorbeeldje (Caroline kan mijn handtekening nu beter maken dan ikzelf, want aangeeft hoe belachelijk onveilig dit is).
Daarnaast is een stempel handig omdat we onze Kanji-namen nog niet echt kunnen schrijven!
Een tijdje geleden, heeft een collega geprobeerd om Kanji (de chinese tekens die in Japan gebruikt worden) te vinden voor onze namen. Dit is best moeilijk, want het moet de klank van onze namen goed weergeven, op een manier van lezen die niet al te vergezocht is (aangezien er soms meerdere uitspraken per teken mogelijk zijn). En bovendien moet het ook niet iets heel stoms betekenen. Dit is hem, volgens ons, best goed gelukt (er was wel een heel dik woordenboek voor nodig!).
Caroline's naam ziet er zo uit:

De eerste 3 tekens klinken als Ka - lo - ling. Gezien ze niet echt een R kunnen uitspreken is dit ongeveer hoe haar naam hier klinkt. De betekenis van deze kanji is zoiets als mooi(美) dauwdruppel(露) belletje(鈴). En de laatste 2 tekens klinken als Boo-mu (woorden eindigen vaak op een (stille) u), wat verlangen/hoop(望) en droom (夢) betekent.
Mijn naam is:

De eerste 4 tekens klinken als Da-ni-e-lu, en het is zoiets als: Stuur(van een boot, 舵) man(仁) grijpt/wint (得) de stroom (流). De laatste 2 tekens zijn Too-len, en ze betekenen Toren (塔) Lotus(Nelumbo nucifera, een soort rode waterlelie met een belangrijke symbolische betekenis in het boeddhisme, 蓮).
Nu willen we graag een zogenaamde "inkan" laten maken van deze tekens. Een inkan is een soort persoonlijke stempel, zegel. En het heeft in Japan de zelfde functie als een handtekening. Meestal is het gemaakt met de Kanji van je naam. Het is best handig, vooral omdat ze nogal achterdochtig zijn t.o.v. handtekeningen. Zo heeft de bank al tot 2 keer toe een betaalopdracht van mij geweigerd omdat de handtekening er niet _exact_ hetzelfde uitziet zoals op hun kopie van mijn handtekening. Dus ik moet de handtekening heel langzaam zetten en gewoon precies overtekenen van een voorbeeldje (Caroline kan mijn handtekening nu beter maken dan ikzelf, want aangeeft hoe belachelijk onveilig dit is).
Daarnaast is een stempel handig omdat we onze Kanji-namen nog niet echt kunnen schrijven!
maandag 17 april 2006
Vrolijk Pasen!

Vrolijk Pasen allemaal!
Zijn jullie aan het genieten van een lekker lang weekend? Hebbenn jullie al heel veel paaseieren gegeten? Wij hebben dan wel geen vrij, maar zondag hebben we wel paaseieren beschilderd. Jammergenoeg kennen ze hier geen pasen, dus moesten we vandaag gewoon werken :( Maar ja, over een paar weekjes hebben wij Gooruden-uiiku (klinkt als "Golden week") waarbij we een hele week vrij zijn en het dan meestal fantastisch weer is (hoop ik dan maar). Nog even wachten voor ons dus.
vrijdag 14 april 2006
We are going to......
woensdag 12 april 2006
Bloeiende bloesems

Hallo allemaal,
Hebben jullie een fijn weekend gehad? Hier was het erg lekker (en zonnig) weer. Een prima weekend voor ohanami o shimas, oftewel onder de kersenbloesems te gaan zitten :) En dat hebben we zondag dus samen met een hele hoop Japanners gedaan. We zijn naar een park in de buurt gegaan; het expo'70-park(bonpakupark in het japans), waar in 1970 de wereldtentoonstelling was. Speciaal daarvoor is er toen een monorail aangelegd, en die loopt vlak langs ons huis en langs de universiteit.

Met die monorail zijn we naar het park gegaan. Onderweg zagen we al veel kersenbomen, te herkennen aan hun bloesems. Jammergenoeg krijgen deze bomen geen eetbare vruchten :( maar de bloesems zelf zijn erg mooi. Langs de rand van het park stond een hele rij met kersenbloesems en in het park was een heel kersenbomenbos :D Overal zaten Japanners onder de bomen op een handdoekje op het gras. Heel druk en erg veel kleine schattige kindjes...

Gelukkig zagen we ook nog iets bekends; tulpen en viooltjes. Erg Nederlands hoor! En naast die ene gele tulp die tussen de rode was beland wilde Danny natuurlijk op de foto ;) Is ie niet schattig?

En we kwamen dit naamplaatje tegen, waarschijnlijk waar het Nederlandse paviljoen was in 1970. Heel grappig dat dit de enige plaat was die we in het hele park zijn tegengekomen. En ik kon de katakana lezen; Oranda staat er, Japans voor Nederland!
maandag 10 april 2006
soepie?

hoi Nederlanders!
Is het bij jullie ook zo nat? Hier komt het water met bakken uit de hemel. Ze hebben zelfs gootjes langs de weg gemaakt om het water in af te voeren. Danny is er al een keertje ingevallen, dus nu kijkt hij ietsje beter uit :)
Gelukkig kregen we zaterdag een pakje uit Nederland met het heel erg gemiste voedsel: erwtensoep. Op de foto zie je Danny genieten van zijn derde (!) bakje soep :) We vonden het erg leuk om Nederlandse dingen te krijgen. Dank je wel!
maandag 3 april 2006
Het is altijd lente in de ogen van.......

hoihoi,
hebben jullie ook zo'n zin in de zomer? Lekker buiten zitten met een boekje in de zon! Hier is het de laatste dagen afwisselend mooi en zonnig (zie foto) of bewolkt en regenachtig. Japanners zijn nu in alle staten omdat het seizoen van de kersenbloesem (sakura) is aangebroken. Ze hebben zelfs een eigen werkwoord voor het onder de kersenbloesems zitten (en natuurlijk sake drinken). Wij zouden vorige week vrijdag met de afdeling naar de kersenbloesems gaan kijken, maar omdat het zo koud was die dag hebben we binnen maar een feestje gehouden :) Gelukkig was het de dag daarna weekend!
Abonneren op:
Posts (Atom)
Tempel in Nara 's nachts
Himeji
Himeji Castle
A-bomb Dome in Hiroshima
Miyajima
Paul "geniet" van zijn salade!
Kobe Tower
Danny en Paulus in de trein
Tuinen van Nijo-jo (was dicht op dinsdag)
Frietautomaat(!) in Kyoto
Rog
Paul in het reuzenrad
Aapje met jong
Pinguins
walvishaai




Danny's creatie: Calimero
Caroline's abstracte "kunstwerk" ;)