Vakantie! naar Furukawa

Danny en Mila, zijn ze niet schattig??

onderweg

ook onderweg

De Kappabashi

Vandaag gingen we weer verhuizen naar een andere plaats. Vanaf Matsumoto gingen we de berg op en over richting Furukawa en het plaatsje waar we zouden logeren de komende nachten; Hida-Furukawa. Tussen die twee plaatsen ligt het Kamikochi natuurgebied met bossen en de Kappabashi(brug). Kappa zijn mythische waterwezens, met een eendesnavel, een schildpadschild op de rug en gewebde handen en voeten zoals kikkers. En bashi betekent brug.

Danny en Ronja kijken naar de eendjes

lunchen bij de kappa bashi

kamikochi

meertje in kamikochi

kamikochi

poseren ;)

wandelbrugjes (het kan erg hard regenen en dan wordt het moerasig).

steentjes op een boomstam;
rare tik van Japanners om overal steentjes op te leggen.

bord dat we onderweg tegenkwamen :D

The sequel; don't be a criminal ;)

uitzicht hotelkamer Hida-Furukawa

in de izakaya (drinkrestaurant)

Vakantie! Matsumoto

Danny in de ochtend...is ie niet schattig ;)
De ryokan was erg goed en de bedden erg comfortabel. Danny wilde 's ochtends ook niet uit bed ;)

Ronja in het park bij Matsumoto castle.

Nadat iedereen uit bed was gerold gingen we naar Matsumoto-jo (een bekend kasteel) en hebben we lekker in het park ontbeten met zijn allen met uitzicht op het kasteel met slotgracht.

Matsumoto-jo

Een guide leidde ons rond en vertelde over het kasteel en het oorlogstuig wat binnen tentoongesteld werd.

schoolkindjes

winkeltje in Matsumoto

Vakantie! naar Matsumoto

ons luxe busje :)

Na de eerste paar dagen in Tokyo hadden we besloten om met de auto door Japan te gaan reizen. Van te voren vroeg ik me af of het wel een goed idee was, omdat Danny en ik daar zelf geen ervaring mee hadden en Japanners zelf ook niet gewend zijn om het land door te reizen en op verschillende plekken te overnachten. Zelf onze baas, Terashima-san, zei dat we hem maar op moesten bellen als er een ongeluk gebeurd was ofzo aangezien ons japans nog erg beperkt is (we kunnen al hele gesprekken houden over het weer :P). En aangezien alle grote snelwegen tolwegen zijn en je dus kaartjes moet kopen en betalen bij Japanners die bijna geen Engels snappen waren we toch wel een beetje bezorgd. Voeg daarbij twee kleine kindjes en een Japanse navigatiesysteem en dan is het helemaal een feest :O

Gelukkig viel het allemaal erg mee. We zaten wel met acht personen opgepropt in de auto, vooral door alle bagage en de twee kinderstoeltjes. Maar gelukkig vielen de kindjes al snel in slaap en zo was het onderweg lekker rustig.

Ook het Japanse navigatiesysteem was erg handig. Omdat de adressen zo raar zijn in Japan (er zijn geen echte straatnamen en gebouw nummer 1 kan makkelijk tussen 16 en 21 staan) gebruiken ze telefoonnummers. Dus we hoefden alleen maar het telefoonnummer in te typen van het hotel waar we naartoe gingen en geen moeilijke kanji ofzo. Gelukkig :)

En natuurlijk het makkelijkste was dat Danny en ik geen rijbewijs hebben hier in Japan en dus werden we gechauffeurd door Marjolein, Suleika en Ivan. Dank jullie wel!!

in yukata

Voor ons eerste hotel hadden we een ryokan geregeld in Matsumoto. Deze ryokan (japanse stijl hotel) had een eigen onsen (warm bronwaterbad) en daar hebben we die avond meteen van gebruik gemaakt :) Iedere onsen heeft weer een verschillende hoeveelheid zouten en andere stoffen in het water die goed kunnen zijn voor je huid, bloed, lever, hart ofzo. en daar maakt iedere onsen ook reclame mee :) Maar het belangrijkste van in een onsen gaan is tot rust komen.

Er is een heel "bad-ritueel" om optimaal te kunnen genieten en om te zorgen dat iedereen van het water kan genieten. Meestal is het bad gescheiden in een gedeelte voor mannen en voor vrouwen. Er is een speciale omkleedruimte, waar je je kleren uitdoet en in een van de manden doet. Dan neem je een klein handdoekje mee naar de badruimte.

In de badruimte is aan een kant een rij met douchkoppen en bankjes en bakken. Daar moet je je eerst afspoelen (zweet en zand enzo) en je haar natmaken (geloof ik??). Je mag je ook al meteen wassen als je wil. Het is niet de bedoeling dat je gaat staan als je jezelf wast/natmaakt. Je gaat op een van de lage bankjes zitten en houdt de douchekop in je hand. Pas op de je je buur niet onderspettert of al helemaal een zonde, dat er zeep in het bad komt :O

Daarna kun je het bad in. Het water is erg heet en het bad ondiep dus ik zou aanraden om er langzaam in te zakken :D. Ik zag een programma op tv over onsen en die man zei iedere keer 'Kimochiiiii'(voelt goed) als hij het bad inging. Vond ik wel erg grappig. In ieder geval zit je rustig in het bad totdat het niet lekker meer voelt. Als je te lang wacht kun je flauwvallen, dus wel oppassen!

Nu ben je lekker uitgezweet en kun je je bij de douches wassen. Helemaal frisgewassen en afgespoeld kun je nog even het water in. Meestal houd je dat niet zo lang vol als de eerste keer, dus als je het niet meer fijn vindt ga er maar weer uit. Daarna afdrogen en aankleden in Yukata (zie hieronder) en met zijn allen genieten van een lekker fris biertje ;)

ook in yukata

In Matsumoto waren de baden afwisselend voor mannen of vrouwen open. De eerste avond ging ik samen met alle vrouwen naar de onsen. Ik moest natuurlijk alles uitleggen met mijn uitgebreide kennis over onsen (was zelf 1 keer eerder geweest :P). Dit bad had een binnenbad en een buitenbad. Het water was erg heet voor Marjolein, Suleika en mij, maar Ronja had er helemaal geen last van en spetterde in het rond. Omdat het bad zo ondiep was kon ze er gewoon staan dus dat vond ze erg leuk. Gelukkig waren er geen andere mensen bij. Toen we zagen dat er ook een buitenbad was wilden we dat ook proberen. Het is heel raar om buiten zonder kleren in heet water te gaan zitten met achter je rug de herfstblaadjes die op de steentjes liggen... En langs het afdak boven het bad kon ik de nachtlucht zien. Ongelofelijk. Echt een ervaring!

Vakantie! Tokyo dag 3 Nikko

Caroline en Mila in de trein

Op zondag ging ik met iedereen naar Nikko. Danny moest werken omdat hij zaterdag een kater had (na het karaoke) en maar niet gegaan was die dag. Daarom moest hij het vandaag inhalen :O
Nadat we iets later dan gepland de trein hadden in Asakusa konden we lekker achterover zitten voor twee-en-een half uur. Nikko is best ver reizen, ook al hadden we een snelle trein. Gelukkig was het lekker weer toen we aankwamen en konden we vanaf het station in het zonnetje richting het tempel(en shrine)complex en de Shinkyō brug (God bridge) lopen.

trappen in Nikko

Er waren veel trappen die we moesten beklimmen om bij het tempelcomplex te komen. Maar zo kon Ronja oefenen met het trappen lopen aan de hand van Marjolein. Erg schattig he. :D

Tegen de tijd dat we boven waren hadden we allemaal erg veel honger en toen kwamen we langs een plekje waar allemaal eetstandjes waren. Je kon er ramen (soep met noedels), soba (ook soep maar met dunnere noedels) , anman (gestoomd broodje met rode bonenpasta erin), nikuman (gestoomde broodje met vlees) en pasteitjes kopen. Daar hebben we lekker zitten lunchen.

Aangezien ik al eerder in Nikko was geweest met Danny, zijn de anderen na de lunch richting het tempelcomplex gegaan en heb ik lekker op de bank een japanse(!) manga(=stripboek) zitten lezen en mocht ik op de kinderwagen passen. Er kwam toen een bewaker langs die helemaal verbaasd was dat ik manga kon lezen ;) En toen ik een beetje Japans tegen hem sprak was ie daar ook meteen van onder de indruk.... erg grappig :D

Mila wil ook lang haar.... het mijne ;)

Manga voorlezen aan Ronja

Op de terugweg in de trein was iedereen doodmoe behalve...... Ronja natuurlijk. Die zat nog vol energie en kan natuurlijk ook niet stil blijven zitten voor 3 uur... maar mijn manga vond ze wel erg interessant. Ik wist natuurlijk ook niet bij alle verhaaltjes precies waar het over ging, maar 1 verhaaltje over een meisje dat op een babietje moet passen vond ze wel erg leuk.

Vakantie! Tokyo

Het is al een beetje lang geleden dat ik gepost heb, maar het duurde even voordat ik van iedereen de foto's had EN de tijd had om iets te schrijven..... dus bij deze presenteer ik met veel genoegen *tromgeroffel*

De vakantie met Maarten, Marjolein, Ivan, Suleika en de kids (Ronja en Mila)!!



Dit was de allereerste shrine die we gingen bekijken in Japan. Hij ligt vlakbij de universiteit (en het hotel) en is opgericht ter ere van een belangrijke "wetenschapper" die adviseur van de keizer was. Hij was heel erg slim en om die reden komen mensen die aan de universiteit van Tokyo willen studeren daar bidden om toegelaten te worden.

Danny aan het werk

Daarna hebben we de uni bezocht. Danny moest nog werken en daarom gingen we hem maar even een bezoekje brengen. De mensen op het lab vonden die kleine kindjes erg schattig natuurlijk.

nomihodai

's avonds hebben we samen met Maarten en Marjolein gegeten en hebben daarna Ikebukuro onveilig gemaakt. ;) In een cafe konden we drie uur drinken voor een vaste prijs (nomihodai) en je kreeg zelfs als je een cocktail bestelde een groot glas. Daar raakten we dus aan de praat met onze buren, in afwisselend gebroken Engels gemengd met veel Japans. Danny en ik konden het redelijk verstaan, maar Maarten en Marjolein snapten er geloof ik niet zoveel van. Ze konden Marjolein niet echt uitspreken en dus werd het Mario-chan *lol*.

karaoke

Later zijn we met zijn allen karaoke 'Japanse stijl' gaan doen. Je zit met je groepje in een eigen hokje en drank is in de prijs inbegrepen. We hebben met veel enthousiasme gezongen, sommigen beter dan anderen. Gelukkig stonden er ook veel Engelse liedjes en konden wij ook zingen! Maar opeens kwam er iemand langs en zei dat we nog een half uurtje konden blijven....... toen was het dus al half 6!!! Hebben we de hele nacht door gezongen :O
En dat was de eerste dag!

nieuwe kamer

We zijn verhuisd! Even een video die ik gemaakt heb van ons nieuwe huisje voordat we al onze rotzooi erin hebben gezet :)

ps je moet wel kijken met je hoofd scheef :D

solliciteren en strange encounters

hoi hoi,

het was alweer een tijdje geleden dat ik een berichtje gepost heb. Nee, we zijn niet van de aardbodem verdwenen.....ik heb het gewoon veel te druk met verhuizen en werk. Zelfs het solliciteren is een beetje op de achtergrond geraakt..... nou ja, ik kwam er achter dat voordat ik mag werken ik een "permission to engage in activity other than that permitted under the status of residence previously granted" moet aanvragen. Niet alleen moest ik daarvoor naar het Tokyo Immigration Bureau in Odaiba (eilandjes in de baai van Tokyo). De sfeer daar is altijd een beetje raar. Er lopen meer bewakers rond en de mensen zijn niet zo vriendelijk en behulpzaam als ik dat gewend ben in Japan. Ik heb steeds het gevoel dat ik meteen het land uit gezet wordt als ik daar iets fout doe :O
Nadat ik eindelijk aangekomen was (ben niet zo snel :P ), moest ik een formulier invullen en kreeg ik een nummertje en moest ik wachten....... er bleken nog meer als 200(!!) wachtenden voor me te zijn! Natuurlijk had ik geen boek of niks bij, dus heb ik twee-en-een-half uur mensen zitten kijken en even buiten gezeten. En toen ik dan eindelijk aan de beurt was kreeg ik een stempel in mijn paspoort met een nummer en moest ik mijn adres op een kaartje schrijven.....
Als het kaartje aankomt mag ik terugkomen om weer in de rij te staan en krijg ik hopelijk de permissie..... Frusterend hoor!

Maar er gebeuren mij ook wel eens grappige dingen; vorig weekend zat ik buiten in Shinjuku een boek te lezen. Komt er ineens een Japans meisje naar mij toe en vraagt mij (in het Japans natuurlijk!) of ik misschien geen vrijgezelle gaijin (buitenlandse )vrienden heb die ik aan haar kan voorstellen :D Ik was helemaal verbaasd en wist eerst even niet te antwoorden, maar ze leek me een erg aardig meisje. Ook al kon ze geen engels, toch kon ik haar redelijk verstaan. Toen ik haar vroeg waarom ze een buitenlands vriendje wilde (en toch geen engels sprak), vertelde ze dat buitenlandse jongens zo yasashii(beleefd en zachtaardig) zijn. Veel japanse mensen schijnen dat te denken aangezien wij onze mannen leren om de deur open te houden voor ons en voor vrouwen op te staan enzo. Ik heb haar maar niet verteld dat dat helemaal niet zo is, als ze een buitenlandse jongen vindt, komt ze er vanzelf wel achter ;)
Ze had in ieder geval wel lef, om zomaar op een buitenlands iemand durft af te stappen terwijl je zelf helemaal geen engels spreekt en te vragen of ik geen leuke vrije vrienden heb. Dus, ben je vrijgezel en woon je in Tokyo, stuur mij maar een mailtje(met foto :P) en dan stuur ik het door naar haar. Ze is 27 en houdt van films kijken. Je hoeft geen Japans te kunnen spreken, jullie komen er samen wel uit ;)

Danny was weer helemaal teleurgesteld toen ik hem dat vertelde. Niet alleen gebeurt zoiets hem nooit, maar ik zou hem natuurlijk nooit aan haar voorstellen ;) Jammer, maar helaas!

current mood:tsukaremashita oftewel heel erg moe...
current favorite food: alles wat ik niet zelf hoef te koken :O
current obsesion: verhuizen, verhuizen, verhuizen
current music: イケナイ太陽 (Ikenai Taiyo) - Orange Range van de 'Hanazakari no Kimitachi e OST'

Solliciteren Part II

Druk, druk, druk......

Alles komt op het moment tegelijkertijd. Danny is druk bezig met aanvragen van een beurs, het nakijken van artikelen voor collega's, zijn eigen artikel en een review. En ik ben bezig met het verhuizen (nog maar een paar weekjes(>_<)> ), plannen van onze vakantie met vrienden in oktober, mijn eigen werk op de uni en natuurlijk.... een baan zoeken!

En dat blijkt nog niet zo makkelijk. Er is niet jammergenoeg niet zoveel vraag naar biologie docenten die geen Japans spreken (^_^;) Ik ben nu aan het proberen om als Engels leraar aan het werk te gaan, maar aangezien Engels niet mijn moedertaal is, is het iets moeilijker. Nu moet ik ook toegeven dat, alhoewel ik goed Engels spreek, mijn grammaticakennis toch wel een beetje is weggezakt. Dus voordat ik echt aan de slag kan gaan zal ik naast mijn Japans lessen ook maar eens wat Engels bijspijkeren....

Deze week had ik mijn eerste orientatie gesprek. Eerst volgde een presentatie met drie andere hoopvolle sollicitanten en moest ik een formulier invullen in info over je achtergrond(visa, en hoogste kwalificatie en of ik een zwart pak had???)
De presentatie was meer een verkooppraatje over hoe goed hun instituut wel niet is en wat de voordelen zijn van bij hun werken... De man die de presentatie gaf was zo'n gladde prater die het ons wel eens even kwam vertellen. Hij praatte zo snel dat het moeilijk was te snappen. Daarna kregen we een test om in te vullen. Ik had me helemaal voorbereid op een gesprek en wat voor vragen er dan gesteld zouden kunnen worden.
De test was best te doen, behalve dan een tabel met alle Engelse werkwoordsvormen. Of ik even the past continiuous, the present simple, future perfect enzo wilde invullen. Tsja, dat was wel even slikken (^_^;) Ik ken ze allemaal wel, maar welke was welke nou ook alweer..... haha, voor de volgende keer dus even oefenen (＾▽＾)
Maar als ik het goed heb gedaan dan komt er een tweede interview dan weet ik meer. In ieder geval dus nog maar door solliciteren dus ....


En dan nog een paar oude foto's

Ik heb gisteren even alle oude foto's van mijn foontje afgehaald. De kwaliteit is niet echt om over naar huis te schrijven, maar ik heb mijn mobieltje wel altijd bij de hand（⌒▽⌒）

Kraaien op de campus!

Het is hier steeds gevaarlijker aan het worden. Volgens dit bord dat hiet op de campus staat moet je oppassen voor "gaa gaa zeggende kraaien" ...... heel suf. Verder konden we niet zoveel lezen, maar omdat Danny al een keertje aangevallen is door een kraai die op zijn hoofd probeerde te landen zijn we toch een beetje voorzichtiger. Zeker omdat die beesten erg groot zijn en best eng vind ik.

Libelle op de campus

Naast de supergrote spinnen, kakkerlakken en cicades zijn er ook insecten die niet angstaanjagend zijn als ze wat groter zijn. Toen ik deze libelle op de campus zag heb ik wel vijf minuten zitten kijken naar het beestje. Deze hoef je tenminste niet onder een microscoop te leggen om iets te kunnen zien ;)

Zeppelin in Roppongi

Een Zeppelin!!! Ik vind het wel stoere dingen, maar ik moet zeggen dat ik wel verbaasd was toen ik er eentje zag zweven. En aangezien ik mijn fototoestel niet bij de hand had, heb ik het maar mijn mobieltje gebruikt （⌒▽⌒）Die grote flat ernaast is trouwens de Roppongi Hills toren, een nieuw en hippe uitgaansplek in Tokyo.

Zonsondergang in Shinjuku

Vorige week toen ik in Shinjuku was zag ik deze zonsondergang. De lucht was diepblauw en de wolken leken net roze suikerspin. Het is maar een klein fotootje, maar zelfs dan is het nog wel te zien. Het is hier trouwens erg vroeg donker in vergelijking met Nederland. Rond een uur of 6 begint het al een beetje donker te worden en om 7 uur is het gewoon donker. In de winter begint het al om 4 uur donker te worden. Maar we hebben hier geen zomertijd/wintertijd, dus dat scheelt natuurlijk wel （⌒▽⌒）

Tokyo Tower

Nee, de Eiffeltoren is niet beklad door vandalisten...nee, Japanners hebben hun eigen kopie (wel iets groter) in Tokyo staan en die is mooi rood/wit geverfd :) Hij staat vlak bij het stadhuis van ons stadsdeel daarom kon ik mooi een foto van maken :)


current mood: busy
current location: work....again
current music: Say U Love Me - Jason/Lara (It started with a Kiss OST) ....yup, it's Chinese :O

apartement gevonden!

We hebben een nieuw huisje gevonden! Het is maar een klein kamertje van 16 m2, maar dat scheelt ook weer in het schoonmaken ;) We wonen straks in Ikebukuro wat 10 minuutjes met de trein naar de universiteit is. De huur is 'maar' 85.000 Yen (539,04 Euro) per maand, het goedkoopste wat we konden vinden met eigen bad, keuken, wc en gemeubileerd! Alle andere apartementen waren al snel 120.000 Yen (761 Euro) voor een even groot of kleiner appartement. Aangezien we nu toch de meeste tijd op de uni zijn heeft het niet veel zin om een groot en duur appartement te huren. En Danny heeft een forenzentrauma opgelopen toen hij als AIO iedere dag met de trein naar Utrecht moest :0

We krijgen straks 2 futons om op te liggen, en die kun je 's ochtends opvouwen en opzij leggen. Dat is een echte Japanse traditie, een kamer kun je dan op meerdere manieren gebruiken zonder dat er grote meubels in de weg staan.

Je kunt een voorbeeld bekijken van ons flatje op deze website..... alleen is dit op een andere verdieping en hebben wij geen bed en tafel met stoelen.En we komen op de 5e verdieping te wonen, dus we hebben zelfs een beetje een uitzicht......op een snelweg..... ;)

current mood: bleurgh
current location: universiteit
current music: no music today :(

Kamakura beach!

Vorige zaterdag ben ik met een aantal studenten naar Kamakura gegaan. Dit was het laatste weekend van de zomervakantie en een uitstekende kans om nog even te genieten voor de universiteit weer begint. Kamakura is een klein stadje in de buurt van Tokyo, vooral bekend om het grote Buddha-standbeeld dat er staat en de vele (zen) tempels en het strand.

bordjes met wensen/berichten

iedereen voor de tempeltrap

Eerst hebben we de Tsurugaoka Hachiman Shrine bezocht, met twee shrines met een hoge trap ertussen. In de bovenste shrine kon je een boodschap of bericht achterlaten op houten bordjes. Hier waren meer berichten in het Engels of simpel Japans geschreven. Erg leuk om te lezen wat mensen voor berichtjes hebben achtergelaten...

sakevaten, gegeven aan de tempel

Na het verplicht tempel-bekijken zijn we gaan lunchen en als toetje hebben we een zoete-aardappel softijsje gegeten. Ik ben maar voor de mixvariant (half zoete aardappel/half vanille) gegaan. Met vanille erbij zal het in ieder geval wel te eten zijn ;) Ik wil best experimenteren, maar niet met eten!

Amida Buddha

Daarna zijn we met het lokale treintje twee stations naar de Amida Buddha gereden. Gelukkig hebben we niet het hiking pad genomen zoals toen ik met Danny en mijn ouders in Kamakura was. Toen begonnen we pas laat in de middag aan het pad en wisten we nog niet dat het zo lang en uitputtend zou zijn. Ik had als enige bergschoenen aan en mijn moeder was op hakken. Ik kan je wel vertellen dat het een hele ervaring was. En toen we eenmaal waren begonnen konden we ook niet meer van het pad af. Ik weet nog hoe blij we allemaal waren toen we weer op de gewone weg stonden :)
De Buddha zag er nog steeds hetzelfde uit en het stikte ook weer van de toeristen net als de vorige keer. Maar de hele reden dat ik mee wilde gaan was niet de Buddha, tempels of zelfs de ijsjes.

Nee, ik wilde heel graag weer eens naar het strand en hopelijk ook zwemmen. Sinds we in Japan zijn we hebben niet echt strand gezien. Japanners hebben het grootste deel van de stranden beton gestort en vlakbij Tokyo of in de baai van Osaka zou ik niet willen gaan zwemmen, aangezien het water daar vast vies is. Maar Kamakura ligt een eind van de stad af en Japanners zelf gaan er ook graag zwemmen. Ik was de enige met zwemkleren, dus hebben we allemaal maar pootjes gebaad in de golven. Toch ook leuk zoals je ziet ;)

bootjes op het strand

zee

poedelen in de zee met Kyoko-san

We hebben nog even wat op het strand gedronken en grappige gesprekken gehad over hoe moeilijk Engels/Japans wel niet is en de "leukste" horrorfilms. Ook heb ik gepraat met een Turkse jongen die voor een paar weekjes in Japan was en hij vertelde dat zijn vriendin in Nederland woont en dat hij haar al een jaar niet gezien had door zijn studie. Daarom vroeg hij of ik Nederlands tegen hem wilde praten....hij verstond er niks van maar het klonk zo leuk en deed hem aan zijn vriendin denken. Heel raar hoor, praten tegen iemand terwijl je weet dat hij er geen klap van verstaat....
Toen zijn we terug gelopen naar het station en hebben de trein terug genomen. Van de reis terug heb ik niet veel meegekregen, behalve dat ik een keertje wakker werd gemaakt toen we moesten overstappen :) Alleen hebben ze jammergenoeg in Japan het idee dat de trein zo koel(lees koud) mogelijk moeten zijn. Dus buiten is het 35 graden en in de trein 20 ofzo. Je wordt spontaan onderkoeld als je een tijdje in zo'n trein zit en als je de trein uitgaat dan loopt je tegen een 'muur van hitte' op waardoor het zweet je meteen uitbreekt. Niet gek dat al die Japanners in de zomer ziek worden. Toen ik dus half onderkoeld en halfwakker in Shinjuku aankwam ben ik maar meteen naar huisgegaan. Gelukkig warmde ik weer een beetje op toen ik terugliep naar huis en daar ben meteen weer op mijn bed gevallen :)

current mood: happy
current location: op het werk *oeps*
current music: Flavour of Life - Utada Hikaru
current favorite food: karee pan (curry brood)

hallo broertjes en zusjes!

Was de barbeque lekker? Hebben jullie goed gegeten en lekker bijgekletst met elkaar? Wel jammer dat we er niet bij kunnen zijn, volgende keer beter :)

Bettina en Marco, hebben jullie genoten van jullie vakantie? of zijn jullie blij dat jullie weer in het winderige Middelburg terug zijn? Geniet nog maar van het staartje vakantie wat je nog hebt voordat je weer aan het werk moet.

Lianne, Adrian, Willem en Wiebe , hoe gaat ie met jullie? Al helemaal gewend aan de gezinsuitbreiding? En natuurlijk niet te vergeten; Lang zullen ze leven, lang zullen ze leven, lang zullen ze leven in de gloria (laat de rest maar zingen hoor!). Gefeliciteerd met jullie verjaardag Willem en Adrian! Het is wel ietsje te vroeg maar niet minder gemeend! Ik wens jullie alvast veel plezier op jullie feestje! (en Lianne, ook gefeliciteerd met je mannen!)

Regina, Jeroen, Gwenne en Lasse, zijn jullie al helemaal gewend aan het nieuwe kindje? Nog gefeliciteerd trouwens Gwenne, je was een paar weekjes geleden jarig, he? Ik heb al gehoord dat Jeroen al een stuk opgeruimder en sportiever is? En het doe-het-zelven nog niet verleerd! Maar Regina, ben jij ook sportiever geworden? Of heb jij het eens aangezien lekker op de bank met een boekje en iets lekkers??

En dan Pietje en Brigiet(is dit goedgeschreven??), ik wordt door Pietje wel op de hoogte gehouden van alles. Gaat alles goed met het verhuizen enzo? Zal wel niet zo makkelijk zijn als Pietjes straks zo ver weg zit..... Pietje, ik wens je veel plezier tijdens de intro (de hoeveelste eigenlijk??) en veel succes komend jaar!

En last but not least..... mama en papa, jullie zijn nu vast erg aan het genieten van iedereen. Hebben jullie al genoeg foto's gemaakt ;) We horen het dinsdag wel!
En niet vergeten te oefenen met het eten met stokjes!


Wij hebben ondertussen een gezellige borrel achter de rug en morgen gaat Danny weer werken en ik lekker met vrienden naar het strand!! Daarom is het nu tijd voor een schoonheidsslaapje! Dus ik wens jullie allemaal 'trusten' oftewel

OYASUMINASAI!!


current mood: moe
current location: al in bed
current favorite food: ijskoude watermeloen, heerlijk bij zulk weer

Solliciteren! oh en gewoon werken natuurlijk ;)

Hoi hoi allemaal,

Ben je ook zo aan het genieten van je なつやすみ oftewel zomervakantie?? Hier waren we de laatste twee weken druk aan het meten (tot 10/11 uur 's avonds..) . Pas over 7 weken moeten de volgende planten gemeten worden en heb ik dus tijd genoeg om de samples te plastificeren en te snijden :O
Maar ik ben nu ook druk op zoek naar werk. En bij voorkeur natuurlijk een goed verdienende baan! Maar zo makkelijk is dat nog niet. Op de website van een school om Engels te leren stond er speciaal op de site dat je "business clothes" moest dragen . En toen ik naar een "networking meeting" ging gaf iedereen elkaar "business cards" oftewel めいし (meishi). Dat is toch een heel andere wereld dan ik gewend ben.... Nou ja, heb ik weer een excuus om te gaan shoppen ;)

Natsu-yasumi!

Oftewel..... zomervakantie! Hier is het vanaf deze week ook vakantie! Het weer begint alweer een stuk warmer te worden nu het natte maar wel koele regenseizoen voorbij is. En we horen nu ook weer het (soms) oorverdovende geluid van cycades in de bomen. Nu heb ik echt het gevoel dat het zomer is :)
Mijn lessen Japans zijn vorige week wel geeindigd, maar op het lab wordt er gewoon gewerkt. Wij hebben deze weken ook een experiment te doen, dus even weggaan zit er voor ons ook niet in :( Nou ja, misschien kunnen we Fuji-san nog beklimmen dit jaar (kan alleen in Juli en Augustus) en genieten van de zonsopgang boven op de berg!
In Japan is de zomervakantie trouwens maar drie weken, aangezien we midden in het schooljaar zitten (begint in April, wanneer de kersenbloesems bloeien). Dus ik denk dat alle docenten en leerlingen in Nederland het maar goed hebben met 6 weken of meer! Alleen jammer dat het weer in Nederland niet zo mooi is. Hier is nu eigenlijk te heet om meer te doen dan aan het strand te zitten en een lekkere coctail te drinken (moeten we nog wel doen :P) of binnen voor de airco te zitten en experimenten te doen.......

Kamer gezocht!!!

Daarnaast hebben we het ook alweer druk met het zoeken naar een nieuw huisje voor een paar maanden. We wonen nu namelijk in de International Lodge van de universiteit van Tokyo en we kunnen daar maar tot 5 oktober blijven. Van begin oktober tot we weggaan (wanneer en waar naartoe??) moeten we een nieuw huisje hebben...... nou ja, gezien de prijzen in Tokyo kun je beter kamertje zeggen ;) Dat is op zich niet zo erg, maar we hebben in onze tijd in Japan alweer erg veel spullen verzameld :D Dat wordt alvast dingen opsturen naar Nederland!

Open Dag

Vandaag was het Open Dag van de Universiteit, en dat was te merken...... Er liepen grote groepen leerlingen rond (in uniform, erg leuk om te zien) en allemaal hadden ze gele lintjes opgespeld ;) En alle studenten op ons lab hielpen mee met het rondleiden en er was zelfs een opstelling in de binnentuin gemaakt waar een student iets over moest :P vertellen.

Okajima-kun geeft uitleg aan leerlingen

Caroline's Harry Potter weekend!!!

Hallo allemaal,

Hoe gaat het daar? Nog niet weg gevlugt uit het natte koude Nederland??? Morgen is hier eindelijk het regenseizoen achter de rug.... en wordt het waarschijnlijk weer veels te warm. Gelukkig hebben we dit jaar wel een airco in ons huis, die we toch al wel vaak gebruiken nu!

Dit weekend heb ik een "Harry Potter-weekend" gehad. Op zaterdag, de dag dat het nieuwe deel uitkwam, ben ik naar Shinjuku gegaan. Daar is een supergrote boekwinkel met een hele verdieping Engelse boeken! En voor een keertje was ik erg blij met het feit dat Japaners zo slecht Engels spreken, het boek lag nog gewoon in de winkel! De vorige keer (in Nederland) moest ik wel een aantal weken moest wachten voor ik het ergens kon vinden. En toen ik blij de winkel uitliep zag ik overal buitenlanders zitten lezen in Harry Potter! Erg grappig!

Ikzelf had het boek dezelfde dag nog uitgelezen, en ik moet zeggen van het begin tot het einde is het spannend. Verder zal ik maar niks verklappen, om het spannend te houden. Danny had boek 6 nog niet gelezen en omdat het nu in een doos ergens bij mijn ouders ligt...... deel 7 moet dus ook nog even wachten ;)
Maar toen was het nog niet uit met de pret! Zondag gingen we naar het Toeristen Office in Ginza en daarna zijn we naar de nieuwe Harry Potter-film gaan kijken ;) Die was op zich wel leuk, maar als je de boeken niet gelezen hebt snap je er niks van. Nou ja, nog twee films te gaan en dan is het helemaal over....
*snif snif*

ja hoor we leven nog ;)

Hoi hoi allemaal,

het was alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn weblog heb geschreven, maar met al die aardbevingen en tyfoons werd het toch weer eens tijd om een berichtje achter te laten ;) Van de tyfoon hebben we niet zoveel gemerkt, het is nog steeds regenseizoen, dus veel verschil merkten we niet. Maar de storm ging dan ook langs de stad heen, dus de ergste wind enzo hebben we niet meegemaakt.

De aardbeving hebben we wel gevoeld. We lagen nog in bed, en dat begon erg te schudden, net alsof iemand er tegen aan het duwen was. Het was wel redelijk hard voor een aardbeving voor zover ik het meegemaakt had tot nu toe en toen het na een aantal seconden nog bezig was, wilde ik net de tafel op gaan zoeken. Gelukkig stopte het toen. En Danny vroeg toen slaperig aan mij of ik met het bed aan het schudden was ;)
Maar later zag ik op tv/telefoon (de nieuwste telefoon heeft dat) dat het een best zware aardbeving was geweest in Niigata prefecture, zo'n 400 kilometer van Tokyo...... Je zag scheuren in de grond en er zijn zelfs 5 mensen omgekomen.
En de schokken konden wij in Tokyo zelfs nog goed voelen..... toch wel eng...

Danny's artikel is geaccepteerd!!

Hoi allemaal,

de meeste mensen weten het misschien wel, maar voor de niet wetenschappers onder ons; Danny's artikel is geaccepteerd! Er is lang en hard aan gewerkt, maar nu is het toch af :)

Wil je het zelf lezen? Kijk hier

Caroline no tanjoubi (^v^)

Lang zal ze leven, lang zal ze leven,
lang zal ze leven in de Gloria...
in de gloria...in de gloooriiiaaaaa!!

Hieperdepiep hoera!!

En Caroline die is vandaag 29 geworden! Nog een jaar en dan is ze een halve Sara!

Mama en papa go Japan!!

Part 1 Osaka en omstreken!
Dag 1: Eindelijk aangekomen!

Danny en ik waren nog maar net op tijd op het vliegveld om mijn ouders door de poortjes naar buiten te zien komen :)
Het vliegen was ze gelukkig reuze meegevallen, alleen het vliegtuigvoedsel was tegen gevallen :O
Na met de airport limousine (een snelbus) naar de stad gereden te zijn hebben we eerst geluncht en alle bagage op het hotel afegdropt. Maar dan nmoet je wel wakker blijven voor de rest van de dag ook al voel het alsof het tijd is om te gaan slapen. Dus gingen we met de monorail(!) naar het park (alleen waren we zo laat dat het park alweer ging sluiten.... weer typisch mij he :D). Daarom zijn we naar het grote winkelcentrum in Senri-chuo gegaan en hebben lekker geshopt en gegeten!!

Het was heel grappig om papa en mama met stokjes te zien eten. Is toch moeilijker dan het eruit ziet hoor! (foto komt nog!)



Dag 2: De hertjes voeren in Nara.

's Ochtends gingen we al vroeg met de trein naar Nara. Er is daar een groot park met veel tempels en grasvelden. Er lopen daar heel veel hertjes vrij rond. Vroeger werden ze gezien als de boodschappers van God en werden ze beschermd. En nu kun je overal in het park (shika-senbei) hertekoekjes kopen en ze die voeren. Ze hebben het meteen door wanneer iemand koekjes heeft, en dan wordt je omsingeld :D


Daibutsu (grote Buddha) in Nara

Natuurlijk hebben we die ook de grote Buddha bezocht en foto's gemaakt. Achterin de tempel zit in een van de pilaren een gat en als je daar doorkruipt heb je je hele leven veel geluk geloof ik. Ik zelf durfde er toch niet door te kruipen aangezien het best smal was. Hoeveel mensen komen er niet vast te zitten in het gat ;)


Welk dier staat er hier op de foto??


Dag 2 Dotombori, wie herkent deze foto??

Op de terugweg zijn we in Dotombori langsgegaan en hebben daar wat rondgelopen. Nadat we moe gelopen waren zijn we in het Nederlandse restaurant in Osaka wat gaan eten. Heerlijke friet speciaal (van vers gesneden aardappels) en pannekoeken zoals je ze in Japan normaal gesproken niet kan vinden! Dat missen we toch wel hoor, in Tokyo!