donderdag 20 maart 2008

Sapporo, dag 2

Ik ben nu lekker even aan het uitrusten na de hele dag de stad doorkruist te hebben. Vanochtend zijn Danny en ik met Watanabe-san, Hachija-san en Yanagida-san al vroeg vertrokken naar het congres centrum waar alle praatjes enzo waren. W-san en Y-san hadden praatjes vandaag en moesten er daarom al op tijd zijn. Aangezien de meeste praatjes in het Japans zijn had ik maar besloten om vandaag eens de stad te gaan bekijken.

Om geld uit te sparen en omdat ik toch de hele dag de tijd had besloot ik maar te voet naar het centrum terug te lopen. Maar omdat ik geen kaart bijhad waar het congres centrum opstond was het in het begin erg moeilijk de weg te vinden. Onderweg kwam ik langs de Toshihira-gawa en langs de rand daarvan lag nog mooie witte sneeuw (van een afstand tenminste!) en ik besloot een stukje onder langs de rivier te lopen.

sneeuw! wandelen langs de Toshihira-gawa.

Het was erg cool om in een winterlandschap te lopen terwijl je eigenlijk in de stad bent. Alleen bleek al gauw dat de sneeuw wel heel erg diep was. Ik ben een aantal keer wel heel diep weggezakt in de sneeuw. Maar zelfs dat vond ik wel grappig om eens mee te maken. Ik had natuurlijk mijn bergschoenen speciaal meegenomen, maar toen ik na een aantal keer sneeuw in mijn sokken kreeg werd het wat minder leuk....

bankje in de sneeuw....raad maar eens hoe diep de laag sneeuw was :O

Daarna ben ik weer gewoon de stad ingelopen,maar ik had nog steeds geen idee waar ik was. Groot was mijn verbazing dan ook toen ik opeens voor ons hotel stond :D Vanaf daar ben ik toen richting het centrum gelopen en heb allerlei toeristen attracties bezocht. Kijk maar naar de foto's!

Odori-park

sneeuw in het park; je kunt de verschillende lagen zien.


struiken hebben bescherming tegen de sneeuw

bescherming tegen de sneeuw om een struikje

uitzicht vanuit de TV-toren

Odori-park

Sapporo JR-station...met coole sterrenklok
Klokkentoren van Sapporo, het teken van de stad

current mood: つかれました... uitgeput dus
current location: lekker rustig op onze hotelkamer

woensdag 19 maart 2008

Sapporo

Hoi allemaal,

Ik blog nu niet eens vanuit de uni, maar vanuit onze hotelkamer in Sapporo! Deze week is het jaarlijkse congres van alle plantphysiologen in Japan. Vorig jaar ben ik met Danny naar Matsumoto gegaan en dit jaar is het dus Sapporo.


Het was nog wel een heel gedoe vanochtend. Wij waren op tijd en hadden al ingecheckt, maar toen we door de bagagecontrole moesten bleek dat op het laatste moment onze vlucht was gecanceld.... AAaaahhhh! Gelukkig had Yoshida-san ook dezelfde vlucht moeten hebben en dus heeft hij meteen voor ons ook een andere vlucht die een half uur later ging geregeld.

Het was maar een kort vluchtje, bijna een uurtje. Maar toch voel ik me altijd slecht als ik in een vliegtuig gezeten heb. Misschien is het wel het wachten en hangen voordat je eindelijk in het vliegtuig mag. En natuurlijk het op tijd opstaan en alles inpakken... *zucht* nu nog leren om de avond van tevoren op tijd te gaan slapen :O



Wat ik tot nu toe gezien heb van de stad is het heel anders dan alle andere Japanse steden. De wegen zijn heel breed en liggen in een grid. Het lijkt meer op een Amerikaanse stad. Het is hier ook flink kouder dan Tokyo, er ligt buiten de stad overal nog sneeuw! Toen we met de trein van het vliegveld naar de stad gingen zag ik overal een dikke laag sneeuw. Ik ben nu weer helemaal in een winterstemming ;)

We konden onze kamer nog niet in, dus hebben we maar even geluncht in een departmentstore in de buurt van ons hotel; lekker octopusballetjes (たこやき ) en okonomiyaki ( お好み焼き) gegeten en een lekker biertje gedronken.



Nu ga ik ook nog maar even wat slapen want vanavond is het "zonder-de-professor-feestje" van de studenten en dat mag je natuurlijk niet missen! Truste おやすみ!

current mood: ねむい...moe dus
current location: onze hotelkamer :)
current music: Arashi- How's it going

vrijdag 29 februari 2008

Ik ben er nog wel hoor!!

Hoi allemaal,

ik heb al lang niet zoveel meer van me laten horen. En de foto's van de vakantie stonden er ook nog steeds niet op...... de reden?? Ik heb een nieuwe baan sinds begin februari. Ik ben nu, net als zoveel buitenlanders in Japan, een engels leraar geworden.

Erg leuk, maar ook erg druk. En aangezien we nog steeds geen internet hebben in ons huis kan ik ook niet zoveel meer bloggen :( Maar ik geef niet op en ben de laatste weken de foto's met verhalen erop aan het zetten. Dus kijk maar vaak terug of er iets nieuws staat. Enne..... laat een berichtje achter!

knuffels,
Caroline

donderdag 24 januari 2008

sneeuw SNEEUW SNEEEEEUUUUW....




Ik wordt altijd heel vrolijk als ik sneeuw zie vallen. Daarom was ik ook zo blij toen ik vanochtend het raam opendeed en zag dat er allemaal witte vlokjes vielen. Ik kan er uren naar blijven kijken.


Het is hier echt superkoud in huis. Voor het eerst deze winter hebben we de airco gebruikt. Normaal gesproken verwarmen we ons kamertje niet, aangezien het meteen koud wordt als je de airco uitzet en zoiets als centrale verwarming niet bestaat in Tokyo.

Maar het is wel erg mooi al die sneeuwvlokjes die vallen ;)




Normaal gesproken zie je het Sunshine gebouw altijd vanaf hier. Het is een groot kantorenpand met winkels en zelfs woonruimte. Op de 60e verdieping kun je het uitzicht bekijken en er is zelfs een aquarium. Het was erg raar dat alleen de onderkant van het gebouw zichtbaar was.

current mood: super super super HAPPY!!!!
current location: op de uni.....waar anders
current music: Dope Headz- Liar Game OST

woensdag 26 december 2007

Gezellige kerstdagen

Wij wensen jullie allemaal een fijne kerst!!


Wij hebben dit jaar maar een beetje kerst gevierd :) We zijn de hele dag thuis gebleven en hebben lekker uitgeslapen. En 's avonds hebben we samen lekker kersttaart gegeten en spelletjes gespeeld! Niet echt romantisch en niet religieus, maar wel erg gezellig :D

Als je in een land woont waar de mensen niet echt begrijpen waar kerst nu eigenlijk om draait is het toch heel anders. Japanners zetten wel grote kerstbomen met lampjes en kerstmannen met rendieren enzo in de warenhuizen, maar ook hebben ze eigen tradities ontworpen zoals de kersttaart, die je speciaal voor de kerst kunt kopen. Er horen aardbeien op en suikerfiguurtjes van de kerstman en co. Waarom altijd aardbeien??? Geen idee.... het is ook niet echt het seizoensfruit voor ons. Maar toen ik het mijn Japanse vriendin vroeg zei ze dat rood een positieve kleur was voor Japanners, de kleur van het leven. Tempels en shrines zijn ook altijd rood geverfd en de grote poorten (torii) ook. Ik heb geen idee of het ook helemaal klopt, maar het klinkt wel als Japanse logica. En daarbij komt dat Japanners altijd alles nadoen van anderen, dus als eentje er mee begonnen was dan volgt de rest vanzelf ;)


De kerstman is onthoofd. Alleen zijn koppie had de eerste dag overleefd ;)


current mood:Ik wil sneeeeuuuuuww!!

current location:Uni, waar anders :O

current music: Last Christmas van Wham natuurlijk ;)

maandag 10 december 2007

Very Merry Happy X-mas!

Dat hebben wij echt zien staan dit weekend op een bord in een winkelcentrum.... De kerstmannen en bomen met in grote gouden letters "Merry Christmas" zijn alweer overal te bewonderen. Wij zijn ook al helemaal in een kerststemming! En dan vooral door het pak met cadeautjes dat gisteren aangekomen is. Dank je wel papa, mama en broertjes en zusjes voor alle leuke grappige en rare dingen die we deze keer in de doos hebben gevonden. Ook veel snoepgoed en onze voorraad van echt Nederlandse dingen zoals ketjap (?) en port en stroopwafels is weer aangevuld :)
Dank je wel sinterkerstman en zwarte-piet-elfjes!


Toch zijn we sinterklaas niet vergeten. We hebben speculaasjes gebakken en bisschopswijn gemaakt en daar samen met iedereen op het werk van genoten. En natuurlijk moesten we uitleggen wie sinterklaas was en waarom een Zwarte piet als hulpje.... ik heb zelf de wiki er maar eens op nageslagen. Heel leerzaam :)
Ze vonden allemaal de bisschopswijn maar erg raar. Je maakt wijn warm in een pan met een sinaasappel en een citroen erbij. En in het fruit zitten kruidnagels gestoken?! Iedereen helemaal verbaasd. Saito-san vond die kruidnagels vooral heel interessant, en at er eentje op. Kruidnagels zijn verdoven je zenuwen en hij voelde opeens zijn tong niet meer. Toen wilden nog veel meer mensen het proberen alhoewel de meesten het erg vies vonden smaken. Erg grappig om te zien :)
In ieder geval vielen de bisschopswijn en zelfgemaakte speculaasjes wel goed in de smaak!

current mood: happy
current favorite food: kaas, choco pepernoten, port, tandpasta(?), marsepein, chocolaatjes en ketjap!!
current music: PEACH van Ai Otsuka

woensdag 21 november 2007

fingerprinting?

een reden om niet snel terug te gaan naar Nederland en weer naar Japan is (behalve het geld!) ook dat sinds gisteren de regels verandert zijn voor alle niet-Japanners die het land binnenkomen. Als je nu het land binnenkomt wordt er een foto van je gemaakt en moet je je vingerafdrukken geven.

Danny en ik vinden dat maar niks, maar als je het niet doet kun je meteen weer terug. Het probleem is dat je niet weet wat ze met die vingerafdrukken en foto's gaan doen. Ik vind het niet in orde dat van mensen vingerafdrukken worden genomen alleen maar omdat ze buitenlanders zijn.

Gelukkig gaan we de eerste tijd nog niet naar huis, en als we gaan komen we waarschijnlijk niet meer terug en hebben we er niks mee te maken. Maar mensen die in Japan wonen en getrouwd zijn met een Japanner die moeten nu iedere keer vingerafdrukken af laten nemen en een foto laten maken. Belachelijk! En het duurt ook nog eens enorm lang.

current mood: ok
current location: op de universiteit (dat krijg je als je geen internet thuis hebt :P )
current music: Hanna yori dango ost

donderdag 15 november 2007

Vakantie!!

De vakantie is alweer voorbij, en wat blijft er over naast veel herinneringen; juist ja, de foto's!!
Veel te veel foto's... Gelukkig zitten we nu ver weg, anders moet je weer een hele avond vakantiefoto's kijken (^o^) Maar als je toch wil zien waar we allemaal geweest zijn, dan kun je op het blog kijken!

Enjoy!

current mood: ahhh, weer aan het werk :O
current location: *zucht* op het werk
current music: mijn favoriete J-pop liedjes (Japanese popmusic)

maandag 12 november 2007

Vakantie! terug naar Tokyo en Capsule Hotel

AAAAAAHHHHHHhhhhh, de vakantie is alweer bijna over (>_<) Vanochtend vroeg verlieten we het hotel en hebben we alle bagage richting het station gesleept. Kan iemand mij uitleggen waarom kindjes drie keer hun gewicht aan spullen nodig hebben op vakantie? (^o^;)


Nadat we de kaartjes hadden gekocht voor de trein moesten we eerst wachten op de trein. Aangezien we de shinkansen hadden (hoge snelheidstrein) moesten we wat langer wachten dan normaal en hadden we allemaal de kans om nog even omiyage(sounvernirs) te kopen en naar de wc te gaan (^0^)

Ik was eigenlijk net iets te moe om het allemaal bewust mee te maken! De laatste dagen waren erg druk en natuurlijk was het gisterenavond ook erg gezellig in de Hawaiki!

Zo dichtbij als dit hadden we hem nog niet gezien. De vorige keer was ik mijn fototoestel vergeten en zat ik aan de verkeerde kant, maar nu gingen we bij de deuren staan om een mooie foto te kunnen maken. Hij is toch wel indrukwekkend die berg ;)

Die avond hebben we gezellig in een familie-restaurant in Ikebukuro gegeten en daarna hebben we Ivan nog even ons huisje laten zien.

Carolina in bed!
Ik had voor Maarten en Marjolein een capsule hotel geregeld voor 1 nacht en wilde het ook wel eens een keertje proberen. Het hokje waar ik inlig is dus mijn hotelkamer met weksysteem en televisie! Je sluit je hokje met een gordijntje wat je ervoor hangt. Er was een gescheiden ruimte voor mannen en een aparte ruimte voor vrouwen. Ik had geluk, om mij heen sliepen geen mensen en was het dus lekker rustig.

De hele kamer zag er zo uit en er waren extra ruimtes waar je kon douchen en je tanden poetsen enzo. Samen met Marjolein was het wel grappig om te doen.

Marjolein in haar Capsule
Marjolein had iets minder geluk, want om haar heen lagen allemaal mensen al te slapen. En het zal weer eens niet, twee van de andere meisjes waren Nederlands.... Zo kom je ze niet tegen en opeens zie je ze overal (^o^)

zondag 11 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 7 Osaka en Hawaiki

Onze laatste dag in Kyoto besloten we allemaal naar Osaka te gaan. Voor Danny en mij een "walk down memory lane" en de anderen wilden graag de stad vanaf de Umeda Sky Building bekijken, naar het Osaka Aquarium en natuurlijk eens lekker gaan shoppen!


Dit was natuurlijk weer een "Golden Kodak Foto Moment"..... om Danny achter de kinderwagen te zien (^v^) Na een aantal dagen samen gereist te hebben durfde hij meer en meer op de kindjes te passen. Erg schattig om deze kant van Danny ook eens te zien.


Hawaiki
En later op de avond hebben Danny en ik met Maarten en Marjolein de Hawaiki onveilig gemaakt! Ik heb de fameuze malibu-pine van Kazu(oniisan) weer eens geproefd en we hebben gezellig met andere gasten in gebroken Engels/Japans gekletst.
En er werd voor ons een Hawaiaanse dans gedaan. Erg cool. Alle bewegingen van de dans hebben een betekenis en gaan in elkaar over.

poseren voor de foto!

En natuurlijk voor we weggingen moesten we nog even poseren met Kazu! かずさん、ありがとう!たのしかった!

Toen we later terug gingen naar huis zagen we in Umeda twee mannen, waarschijnlijk erg dronken op de grond zitten en elkaar de hand schudden. En wat je niet op de foto zag was dat alle Japanners eromheen ze gewoon negeerden en deden alsof er niks aan de hand was ;) DAT is nou pas typisch japans (^v^) v

zaterdag 10 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 6; Oostkant met M&M

Vandaag hadden we ons weer opgesplitst. Maarten, Marjolein en ik wilden de oostkant van de stad weer opnieuw bezoeken, terwijl Danny met Ivan, Suleika en de kids boodschappen zou doen en de tempels vlakbij het hotel zou gaan bekijken. Wij gingen er al redelijk vroeg op uit. Eerst gingen we (voor mij alweer (^_^;) ) naar Nanzen-ji en bezochten ook weer het kleine tempeltje achter de aquaduct.
Het was wel grappig om dezelfde dingen weer te zien en de avond ervoor had ik in de Lonely Planet even gecheckt waar we nu geweest waren. Nu kon ik zelfs wat dingen uitleggen enzo :)
Ook zijn we nog even de trap in het bos opgelopen om even boven te kijken. Vandaag was het niet zonnig, dus was er geen slangetje om te pesten (^_^)

Daarna liepen we terug naar beneden richting Eikan-do, waar het beroemde(?) beeld te vinden is van een omkijkende Buddha! Het was nu veel drukker dan toen ik er samen met mijn ouders was. Er was een speciale tentoonstelling die we konden bekijken en je kon nu op andere plekken komen dan de vorige keer. Het was wel mooi om de tempel en tuinen in een ander jarengetijde te zien.

Daarna zijn we richting het Maruyama-park gelopen vlakbij het Giondistrict. Het was lekker weer en buiten hebben we een gevulde pannenkoek en ijsjes gegeten. Ook wilde Marjolein een float/froat proberen... dat was cola met een bolletje vanille ijs erin. Erg lekker, maar daarna hoef je even niks meer!


De hele dag kwamen we geisha/meiko tegen, die om de haverklap op de foto gezet werden. Ze vonden het geen probleem en poseerden voor iedereen.

Vanaf het Maruyama park liepen we over de Ne-ne no michi richting Kyomizudera. Langs de weg lagen sjieke winkeltjes en theehuizen. Je kreeg het gevoel dat je terug in de tijd was beland. Onderweg zag ik in een gebouw deze buddha. Ik had nog niet zo vaak liggende buddha's gezien dus moest deze op de foto!

Monument voor alle gestorven Japanse soldaten van WWII. Ook al is het erg nieuw in vergelijking met andere beelden, ik vond het er erg mooi uitzien in de zon met het bos erachter. Pas later kwam ik erachter dat het beeld van beton is...

kiyomizudera
En na de laatste trappen opgelopen te hebben kwamen we eindelijk aan bij Kiyomizudera. Deze tempel ligt tegen de beboste heuvels aan de rand van de stad. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht over de hele stad en de zonsondergang is erg mooi...


Ook is de tempel beroemd om zijn water wat gezond schijnt te zijn. Dus dat hebben we ook nog even geproeft. Daarna hebben we gewacht op een mooie zonsondergang, maar dat wilde niet zo lukken vandaag :(

de zonsondergang in Kiyomizudera
Dit was het beste wat ik er van kon maken :( Daarna zijn we weer naar beneden gelopen en hebben gegeten met de rest in een chinees (indonesisch?) restaurantje voordat we weer naar ons hotel terug gingen.... morgen is er weer een dag!

vrijdag 9 november 2007

Vakantie! Kyoto dag 5 Oostkant met Danny

Danny en ik besloten vandaag maar eens alleen op pad te gaan, aangezien de anderen naar Nara wilden en wij de hertjes zo vaak gezien hadden (zelf zijn we er al twee of drie keer geweest en toen Paul en mijn ouders op bezoek waren nog een keertje!). Dus na het ontbijt gingen wij naar de Nanzen-ji tempel waar we dachten dat we nog nooit geweest waren.....
Maar dat was dus niet zo (>_<) We waren al eerder door het complex gelopen, maar omdat het niet ommuurd was en er een weg doorheen lag hadden we niet door dat al die gebouwen bij elkaar hoorden (^o^;) Deze keer hadden we wel de tijd om verschillende kleinere tempels eens van dichterbij de bekijken en de kleine tempels die uit de route lagen te bezoeken. Zo gingen we deze keer naar een kleine tempel met een klein zentuintje bestaande uit een met mos overgroeid pad en aangeharkt grind. Het klinkt misschien saai, maar het was wel erg rustgevend en aangezien we hard gelopen hadden wel een goede plek om even te ontspannen. zen tuin
Verderop helemaal achteraan bovenop de heuvel was er een kleine tempel waarvan ik de ingang herkende; een van de mooie foto's in de Lonly Planet was van deze tempel. Bij mijn eerdere bezoeken aan Kyoto was ik nooit ergens een van dezelfde plekken tegengekomen als op de foto's stonden. En ik vroeg me altijd af waar die plekken waren. En nu had ik er dus weer een gevonden (*^▽^*)

Achter de tempel liep een pad helemaal omhoog de bossen in langs een stroompje. Later veranderde het in een trap en boven waren verschillende shrines en tempeltjes om te bidden. Helemaal bovenaan was een kleine waterval en in kleine holtes stonden allemaal beeldjes. Toen wij naar boven liepen schrok een slangetje die had liggen zonnen op de trap zich rot en vluchtte weg. Als je goed kijkt kun je hem nog zien links van de stam!

Bovenaan ging het pad over in een echt bospad. Danny wilde wel graag verder hiken, maar ik wist niet zeker waar het pad zou uitkomen en wilde eigenlijk graag terug naar beneden. Zeker aangezien we alleen een paar koekjes bij ons hadden en een half flesje water!


We liepen de stad terug in en kwamen terecht in de Okazaki-wijk waar einde 19e eeuw veel gebouwd is. De bordjes zeiden dat dit de oude wateraanvoer van de stad was waar water van boven (de aquaduct in Nanzen-in) uit de bergen aangevoerd werd. Nu zag het er erg verlaten uit. Maar Danny en ik vonden het wel fijn om even weg te zijn van de grote groepen toeristen die je overal in Kyoto rond de tempels ziet.

Schijnbaar in de midden van een wijk stond opeens een torii; een rode poort die vaak voor shrines te vinden zijn. Als je goed kijkt kun je een heel eind verderop de Heianshrine zien!
Bij de ingang Heian-shrine zagen we dit schattige(kawaii) meisje in kimono. Je ziet in Kyoto zowiezo meer mensen in kimono's. En zeker in de zomer is het wel fijn om een yukata(dunne zomerkimono) te dragen als je naar een festival gaat!
De Heian-shrine is heel erg anders dan de meeste tempels en shrines in Japan. De gebouwen zelf zijn fel rood met goud geschilderd en met veel gedetailleerd houtsnijwerk. Het leek een beetje op de tempelcomplex in Nikko, waar je ook zo overdonderd wordt door alle kleuren en details.
Rondom de Heian-shrine liggen enorme tuinen en daar hebben we samen lekker rustig in rondgelopen. Ook hier was het een stuk rustiger dan in de bekende tempels. Toch wel een verademing.
De tuin bestond uit vier delen, waar de grote vijver toch wel het mooiste deel van was. Hier hebben we een tijdje gezeten samen en naar de visjes gekeken :)
Een lekker relaxte dag dus, waarbij we toch weer een andere kant van Kyoto gezien hebben!