xie hanzi(写汉字) Chinese tekens schrijven

Ik kan mijn eigen naam al schrijven (ka-luo-lin 卡罗琳)

Ook al is Danny weg, toch gaat het gewone leven door. Vandaag was het tijd voor de Chinese les en heb ik geoefend met het schrijven van de Chinese karakters. Ik ben al een hele tijd bezig met het schrijven van de tekens zelf, maar ik heb niet echt de kans om zelf zinnen te schrijven. Meestal bestaan woorden uit een combinatie van 2 of meer karakters en dat oefen ik normaal gesproken niet. Maar omdat Danny er nu niet is (hij wil niet leren schrijven :O) had ik de kans om daar vandaag mee te oefenen met de leraar!

Het hele bord volgeschreven! Ik heb hard gewerkt vandaag :)

Wat staat er nu op het bord? Hele simpele zinnetjes zoals: ik heet..., ik komt uit.., nu woon ik in Shanghai en werk bij... Niet echt spectaculair, maar wel heel leerzaam.

Danny is onderweg!

Vanochtend heb ik Danny op het vliegtuig gezet. Hij gaat voor een conferentie naar Zwitserland maar "moest" er ook een paar daagjes Nederland aan vastplakken. Jammergenoeg kon ik niet mee omdat het zo snel geregeld moest worden :(
Dus vanochtend zijn we samen met de taxi naar het vliegveld gereden en heb ik Danny uitgezwaait! Daarna ben ik met de metro naar het werk gegaan. Ik vind het nog steeds erg raar dat hij nu zo ver weg is.

Maar zelfs op deze afstand kan ik Danny volgen.... of beter gezegd zijn vliegtuig!

http://www.flightradar24.com/
Het rode vliegtuig is degene waar Danny inzit en vliegt nu ongeveer over Moskou!(klik op de foto voor een grotere versie)

Deze website kan het signaal volgen dat alle vliegtuigen afgeven als ze in het luchtruim zijn. Je hebt er een speciaal soort zender voor nodig. Toen ik de eerste keer keek was het vliegtuig buiten bereik van de zenders(de meeste zitten in Europa), maar net werd hij opeens zichtbaar! Nu maar kijken of hij veilig aankomt!

Danny is 35 geworden! gefeliciteerd schatje

Lang zal Danny leven in de gloriaaaaaa!

Vandaag was het weer zover. Danny is weer een jaartje ouder en wijzer geworden! Omdat het zaterdag is hebben we lekker uitgeslapen en de hele dag thuis wat aangerommeld. Een hele relaxte verjaardag dus!

danny met taart

Voor de gelegenheid had ik een choco-marmer-cake gebakken voor Danny. Dat was nog niet zo makkelijk met ons kleine oventje zonder temperatuurinstelling. En natuurlijk is de oven niet overal even heet, dus heb ik om de 5 minuten de cake een kwartslag gedraaid zodat hij overal ongeveer even snel gaar werd :) Primitief bakken was het wel! Daarom was ik ook zo trots op het resultaat!

De maandag erna hebben we de cake gedeeld met onze collega's op het instituut. Die vonden de cake ook erg lekker, aangezien hij heel snel op was :D

mjammie

Bergpaden in China

http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-13274947
Een filmpje van de BBC waarin te zien is hoe ze die paden maken langs de bergen waar wij zijn geweest. Toch wel eeen beetje eng hoor....

labuitje naar Sanqingshan

De reis vanaf Shanghai naar Sanqingshan reizen duurde meer dan 7 uur met de bus. We hadden het dan ook helemaal gehad tegen de tijd dat we aankwamen rond 8 uur 's avonds. Na het eten was er een nog een praatje van een van de professoren en daarna konden we pas gaan slapen.


View Larger Map
Klik op het minnetje om de hele weg te zien.

De volgende dag moesten we al om 6 uur op omdat we een druk programma hadden. Na het ontbijt gingen we met de bus richting de berg. Vanaf daar moesten we eerst een stukje lopen en daarna met de kabelbaan omhoog.

Omhoog met de kabelbaan, Qingfeng had het niet zo op hoogtes en werd natuurlijk goedmoedig geplaagd door ons.

Mooi uitzicht

Toch wel erg diep

Danny en mooi uitzicht... kan het nog beter ;)

Je kon een slot met de naam/letters van jezelf en je geliefde hier ophangen. Je blijft dan altijd samen. (Droge opmerking van Danny: die sloten roesten er binnen een paar jaar vanaf, net als "echte" liefde dus)

Er was een voetpad langs de rand van de berg gemaakt. Heel erg handig!

Op sommige plekken was een provisorisch bruggetje gemaakt. Dat vond ik toch maar niks om daar over te moeten lopen.

Uitzicht over het dal. Misschien is het dat ik een Nederlander ben en onze hoogste "berg" 321 meter is, maar van vergezichten als dit kan ik nooit genoeg krijgen.

Danny (en Wang Yu) poseren op het "kattepoot" gesteente. Later zagen we metalen verstevigingen door de buitenste laag heen en bleek het geheel dus nep... Welcome to China!

Je kon je ook de berg op laten dragen. Het leek mij nog gevaarlijker dan gewoon klimmen.

Danny speelt voor Tarzan :)

Na ongeveer 5 uur gelopen en geklommen hebben op de berg gingen we eindelijk naar beneden.

Terug naar beneden met de kabelbaan. Hoeveel grapjes kun je maken over kapotte kabels en vallen in de diepte :P

Nadat we weer beneden waren aangekomen en lunch hadden gehad gingen we nog naar een andere plek waar ze mooie grotten hadden. Maar eerst natuurlijk weer terug in de bus en rijden maar.

Overal langs de weg en in de velden stond canola te bloeien.

In de grotten waren overal feestelijke lampjes opgehangen. Aan het einde van de gang was een ladder naar boven en kwam je boven op de heuvel uit. Ik werd er een beetje claustrofobisch van om met zijn allen op de ladder te staan en langzaam stapje voor stapje naar boven te gaan.

deze grotten waren al/nog in kerststemming

Nadat we eindelijk terug waren (onderweg moest er nog gestopt worden in een toeristenshop) en we gegeten hadden was het alweer bijna 9 uur. En we zouden die avond ieder nog wel een praatje geven van 10 minuten. We waren met ongeveer 50 mensen dus dat was al onmogelijk en daarom was er eerst een selectie gemaakt. Maar om te proberen om de praatjes te cancellen gingen de studenten een aantal keer met de afdelingshoofden toasten zodat ze flink aangeschoten werden. Jammergenoeg werkte het niet :O Dus gaf iedereen zijn praatje in 2 minuten en werd er meteen doorgegaan naar de volgende...


De volgende dag hoefden we gelukkig niet zo vroeg op de staan. Verrassend genoeg had ik (nog) geen spierpijn maar omdat we weer een hele dag in de bus zouden zitten had ik later wel helemaal stijve benen.

De bloemen hadden erg mooie kleuren.

Onderweg stopten we nog een keertje om alweer grotten te bezichtigen. Deze grotten waren niet natuurlijk maar heel lang geleden uitgehakt. In de loop van de tijd waren ze volgelopen en de lokale legendes zeiden dat het zo gevormde meer geen bodem had. Nadat een paar mensen het meer drooggepompt hadden in 1992 kwamen de grotten droog te liggen. Niemand weet wie, waarom en wanneer deze grotten gemaakt zijn.

We moesten best ver afdalen om de oude grotten te zien.

door wie de grotten zijn uitgehakt is onbekend

muurversieringen (waarschijnlijk nieuw)

Na dit uitje en de lunch weer in de bus naar huis voor 6 uur... Iedereen had hele stijve benen toen we eindelijk de bus weer uit mochten. Eerst een dag flink klimmen en daarna bijna de hele dag in stilzitten in de bus. Dat voelden we de rest van de week nog wel :)

current mood: spierpijn :O
je bent te lang in China als: je mensen met een vlaggetje en een luidspreker meteen herkent als een gids ;)

Koekjes bakken!

Dit weekend waren we uitgenodigd om bij onze Chinese collega en zijn vriendin te komen bakken. Hij heeft namelijk een oventje gekocht omdat zijn vriendinnetje het leuk vindt om te bakken. Ik had gezegd dat ik het miste dat we geen oven hadden, en dus vroeg hij of we zin hadden om samen wat te bakken bij hem thuis.

Hij ons al vol trots foto's van hun baksels laten zien die ze op hun weblog hadden geplaatst. Van pizza en koekjes tot een snoepjeshuisje hadden ze samen al gemaakt. Dus besloten Danny en ik dat we speculaas zouden willen maken en ik had bedacht dat choco-cakejes ook lekker en simpel zouden zijn.

's Ochtends gingen Danny en ik dus samen ergens lunchen en boodschappen doen. We hebben natuurlijk weer een uur gezocht naar welk meel we nodig hadden, met of zonder rijsmiddel, gist en/of zout.... en dat zijn er nog glutenvrije en biologische versies! En toen moesten we ook nog alle kruiden vinden om zelf speculaaskruiden te maken: kaneel, kruidnagel, nootmuskaat, gember, kardamom en amandelmeel. Niet alle kruiden stonden bij de potjes met Engelse tekst erop, maar gelukkig konden we de meeste kruiden uiteindelijk wel herkennen ook al stond er alleen Chinees op de verpakking.

Aangekomen bij onze collega had zijn vriendinnetje net heerlijke koekjes gebakken met cocos en krentjes. Daarna gingen wij eerst maar eens aan de slag om choco-cakejes te maken. Het mixen was geen probleem, maar eenmaal in de oven bleken de papieren vormpjes te dun en was een deel van de mix overgelopen op de bakplaat :O Maar ik moet zeggen dat het wel lekker was.

En daarna moesten alle verschillende kruiden worden gewogen en bij elkaar worden gedaan om het speculaasmengsel te maken. Maar Changpeng had geen rasp die nodig was om de nootmuskaat en schil van de citroen te raspen. Dus ging hij maar met een mes kleine stukjes eraf snijden en de kruidnagels werden geplet met het uiteinde van de deegroller. Echt weer primitief koken wat mannen heel stoer vinden :) Toen we uiteindelijk een grote hoeveelheid speculaaskruidenmengsel hadden gemaakt gooide ik per ongeluk het meel erbij. En dat terwijl we maar een klein beetje nodig hadden voor de koekjes.... aaaaahhhh Gelukkig konden we het meeste meel weer eruit halen en ging het bakken verder zonder problemen :) De smaak van de speculaasjes was uiteindelijk wel kruidig, maar niet zoals het hoort.... volgende keer beter!

De (Gephotoshopte) foto's van onze baksels kun je zien op het weblog van de vriendin van Changpeng. Ze zien er nu opeens een heel stuk beter uit! De eerste foto is het choco-cakeje met chocoglazuur, de tweede foto is van de speculaasjes en de derde de cocos-krenten koekjes die ze zelf had gemaakt.

Gelukkig nieuwjaar!

Het is alweer een jaartje verder, het jaar van de konijn! We hebben de jaarwisseling nog gezellig in Nederland gevierd met vrienden, maar een paar daagjes later zijn we toch echt weer terug naar Shanghai gegaan.

Het voelt hier heel raar aangezien al mijn Chinese collega's de komende weken allemaal naar huis zullen gaan om het Chinese nieuwjaar te vieren. Dus de komende weken zal het erg rustig worden hier in het instituut en ook in de stad. Shanghai is een immigrantenstad en een groot deel van de mensen hier gaat terug naar zijn geboortedorp in het platteland. Bij de treinkaartenverkooppunten staan nu ook lange rijen met mensen die een goedkoop kaartje willen. En iedereen koopt cadeautjes voor de familie om mee terug te nemen naar huis, van kleren tot eten. Een collega wil slang kopen voor een vriendin omdat dat goed zou zijn voor je huid en je die in het noorden waar hij vandaan komt niet kan kopen.... ik hou het maar bij de niveacreme :)

Ik heb natuurlijk een paar goede voornemens gemaakt voor het komende jaar:

- minder snoepen het komende jaar (moeilijk met alle chocoladekransjes, chocopepernoten, dropjes en ander lekkers wat we hebben gekregen)
- mijn werk proberen goed af te ronden en beginnen met een artikel schrijven (mijn eerste echte artikel :O )
- weer hard aan de slag met mijn Chinees en Japans
- en meer bewegen natuurlijk... (ik zit nu iedere dag achter de computer)

Ook wil ik weer iets meer berichtjes op het weblog zetten... Nu maar afwachten aan welke goede voornemens ik me ook kan houden...

Shinjuku!

foto gemaakt met mijn Japanse keitai (mobiel)... jaahaa ik ben er echt :)

Vandaag lekker een dagje in Shinjuku rondgehangen en wat gewinkeld. Toen ik in Japan was heb ik hier Engelse les gegeven en ben hier vaak gaan snuffelen in alle winkels. De eerste keer dat ik in Shinjuku was ben ik helemaal de weg kwijtgeraakt en de eerste keren daarna ook. Gelukkig ken ik nu de weg goed genoeg.
Toen we net in Shanghai woonden dacht ik vaak "ahh, ik wil graag naar die winkel in Shinjuku toe" of haalde ik me een bepaalde plek voor de geest waar ik vaker geweest was in Tokyo. Het is raar om je te realiseren dat je niet meer zo snel naar die plekken toe kan. En nu vind ik het dus fantastisch dat ik er wel weer naartoe kan even!

Daarna ben ik weer terug gegaan naar het lab en heb wat bijgekletst met Watanabe-san en Wang-san. Het was heel gezellig om iedereen te zien en het voelde alsof we bijna niet weg waren geweest ook al zijn er heel veel nieuwe mensen.

Vanavond gaan we samen eten met Terashima-san en het lab. Dat wordt vast heel gezellig!
current mood: happy
current favorite food: als het maar niet chinees is ;)

The Day After... Arashiyama en kushikatsu eten in Umeda

Bij het station

De volgende ochtend moesten we al om 8 uur ontbijten, en bracht de bus ons om half 9 al weer naar het treinstation.

Met de Toroku trein mee, oud spoor dat vroeger werd gebruikt om houtskool mee te vervoeren en nu een toeristentreintje is.

Danny was nog niet helemaal wakker

boottochtje over de rivier

brug en bergen

uiteindelijk kwam zelfs een waterig zonnetje tevoorschijn

er was een festival gaande toen we aankwamen met de boten

herftkleuren in de tuin van het restaurant

kushikatse, kushi betekent op een stokje en katse zeggen ze als er iets een krokant laagje heeft. Dus je dipt een stukje vlees/vis/groente in het deeg, dan in de kruimels en daarna doe je het in de frituur. Danny wilde ook zo'n tafel!

ijs en bier, een goede combinatie??

Bruiloft in Kyoto

een witte stropdas is nodig voor de bruiloft, Danny moest er nog snel even eentje kopen! En meteen even laten omdoen in de winkel :)

het bruidspaar in traditionele bruiloftskledij

diner, traditioneel keiseki, allemaal kleine gerechtjes (denk aan tapas)

Dansende maiko-san, een geisha in training.

bruiloftstaart, met Fuji en de Eifeltoren (neehee, niet Tokyo Tower)

hakushika (sake) in een ton, die moet opengeslagen worden

dat is zout, guys.. voor bij de sake, weet je wel, net als tequila??

Danny aan de karaoke

Op de chinese muur!

Vandaag was het tijd voor het tripje en wij hadden gekozen om naar de chinese muur te gaan. Toen we de vorige keer in Beijing waren was de weg niet goed genoeg begaanbaar. Gelukkig dat we hem deze keer wel konden beklimmen, ook al moesten we wel in de rij gaan staan om omhoog te klimmen :)

de chinese muur

Het uitzicht vanaf de muur was fantastisch. Maar het was wel heel erg heet. En de treden waren de ene keer maar een paar centimeter en de andere keer hoger dan mijn knie... Ik kreeg visioenen van onze klim op Fuji-san. Gelukkig was het weer en het uitzicht een stuk beter dan toen ;)

kawaii met Yamori-san

file op de chinese muur ;)

Danny en Wang Yin

Aan een kant van de muur was een speciale ketting opgehangen waar je een slot met je naam en die van je geliefde kon ophangen. Mensen geloven dat je dan voor altijd samen blijft. In Parijs op sommige bruggen heb ik ook slotjes zien hangen.



veel plezier op jullie vakantie papa en mama! Nu hebben jullie ons in ieder geval weer eens kunnen zien ;)

Danny's praatje in Beijing

Danny geeft zijn praatje in de grote zaal

Vandaag was een belangrijke dag omdat Danny zijn praatje moest geven. Hij vond het maar niks dat hij in de grootste zaal moest praten. Het was er zo groot dat er vier losse schermen waren waar de presentatie op te zien was. Maar omdat er meerdere sessies tegelijk waren, was het niet helemaal vol :D

Danny's presentatie met mijn tekeningen!!

Gelukkig ging het praatje erg goed en waren er een aantal mensen die met hem er daarna over wilden praten. Hij heeft in ieder geval indruk gemaakt :)

Danny's presentatie met mijn tekeningen!!

Danny had gevraagd of ik voor zijn presentatie wat figuren wilde maken. Ik vond het wel cool om mijn tekeningen op het scherm te zien!
Na de lunch was er een vrije middag met een uitje naar de verboden stad en tainanmen plein of naar de Chinese muur. We kozen natuurlijk voor het tweede :)