hoi hoi

hallo allemaal,

Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb..... Het was erg druk hier. Vorige week en de week daarvoor waren Danny en ik druk bezig met meten en het voorbereiden van een praatje. Nu zijn we namelijk op het jaarlijkse plantfysiologencongres in Matsuyama!
Matsuyama ligt op het eiland Shikoku, tegenover Osaka.

Dinsdag zijn we vanaf Tokyo in anderhalf uur naar Matsuyama gevlogen. In het vliegtuig zagen we al een aantal mensen met kokers en we moesten lachen toen de stewardessen bezig waren met die in de ruimte boven de stoelen te duwen, en dat steeds niet lukte ;)
Die mensen met kokers moesten vast ook naar het congres en hadden grote posters bij zich.

Woensdag moesten we ons al vroeg melden op Ehime University, waar het congres wordt gehouden. De hele ochtend waren er praatjes, maar 's middags was het zulk lekker weer dat we naar Matsuyama-jo zijn gegaan. Het kasteel ligt midden in de stad op een grote heuvel. We zijn met de stoeltjeslift omhoog gegaan en hebben het kasteel en de eerste kersenbloesems van het jaar bewonderd.

Danny in stoeltjeslift

Sakura...kersenbloesem in het park

uitzicht vanaf Matsuyama-jo

Danny in Sepia

's avonds was er een Mixer... met iedereen gezamelijk eten in de shokudoo (studentencafetaria), waarna we met de studenten nog ergens anders zijn gaan eten (en drinken) in de stad. Er waren ook een aantal mensen van het lab in Osaka waar we vroeger werkten. Het was erg leuk om die mensen weer eens te zien. Jammergenoeg moesten we op tijd weer weg, want Danny wilde zijn praatje voor de dag erna nog oefenen.

Allemaal collega's

Vandaag, donderdag, had Danny al om 9:15 uur zijn praatje en moesten we dus vroeg al op de uni zijn. Gelukkig ging het praatje erg goed en kreeg hij zelfs vragen achteraf (toch best goed want Japanners durven niet zo snel Engels te praten)!! Straks gaan we de posters bekijken die iedereen heeft meegenomen en gaan we vanavond weer met wat mensen eten en misschien zelfs naar Karaoke ;)

Ik hou jullie op de hoogte!!

Hina-matsuri

Yushima Shrine, bordjes met wensen en boodschappen

De eerste bloesems aan de bomen!

Eten in Shinjuku

Karaoke :)

Oeps.....het is alweer een tijdje geleden, maar dit stond nog als draft in mijn blog (ongepubliceerd dus)....

3 maart was het Hina-matsuri; een festival waarbij poppen worden uitgestald.
Met de groep van HOME (buitenlandse en Japanse studenten) hadden we samen afgesproken om de Yushima shrine vlak bij de universiteit te bezoeken. Deze shrine is

Borrelhapjes

de vrijdag borrel

vrijdag was het weer eens borreltijd na de presentaties. Maar in plaats van chips en borrelnootjes kwam er hier een krab op tafel (naast "natuurlijk" tofu met sojasaus en beer's best friend; sojabonen). Op het kookplaatje werd ie lekker gaar gestookt en opgegeten. Danny vond het vlees uit de pootjes erg lekker, maar de "hersenen", daar hoefde hij toch niks van te hebben ;)

Yoshida-san eet de laatste restjes uit de schaal

hatsuuma matsuri in de botanische tuin

Deze dinsdag was het hatsu-uma matsuri(uma=paard, matsuri=festival), een van de eerste festivals van dit jaar. Ik weet nog steeds niet helemaal waarom het zo heet, maar Danny is er nu eindelijk achter dat de kanji (chinese teken) voor paard (午) bijna hetzelfde is als die voor koe (牛)... Iedere keer is hij nu op ons melkpak aan het kijken of we wel echt koeiemelk drinken ;)

Het festival werd gehouden in de botanische tuinen van de Universiteit, zo'n 30 minuten lopen van onze campus. Noguchi-san ging met ons mee om de weg te wijzen. Van iedereen die meedeed werd een bijdrage verwacht en in een speciaal boek moest je je naam en je donatie opschrijven (verticaal en in japanse tekens!!). En daarna moest je ook nog op een lange strook papier een bepaalde tekst zetten. En deze tekst was ik natuurlijk in.....Kanji (chinese tekens).
En daar sta je dan te zweten boven een papier terwijl er om je heen allemaal Japanners staan die het allemaal wel omoshiroi (interessant) vinden dat een buitenlander probeert de plaatjes na te tekenen. AAAAaaahhh. Met veel geduld lukte het me dan eindelijk. Ik geloof niet dat iemand het kan lezen, maar ik heb wel mijn best gedaan. Danny heeft er zich weer langs gestreken (het duurde anders veel te lang!!), maar voor deze keer was dat niet zo erg... Ik heb wel vol verbazing zitten kijken naar hoe Noguchi-san het deed. Het heeft wel wat, dat calligraferen.

Caroline's 'creatie'

Vervolgens liepen we naar een jinja(shinto shrine), waar iedereen zijn "vaandel" om de beurt ophing en volgens de gewoonte 2 keer boog, twee keer klappen en daarna nog 1 keer boog. En daarna kreeg je een bekertje sake... Grappige rituelen hebben die Japanners ;)
We liepen weer terug naar de kassen waar de tafels met eten al klaar stonden. Voor iedereen was er een bento ("lunchbox") met sushi en op tafel stonden ook nog allemaal lekkere dingen. We hebben in de buitenlucht gegeten onder de maneschijn.

Weekend met Richard en Guillaume: zondag

Het was al weer bijna middag voor ik me weer wakker en fris gedoucht op pad kon begeven. Richard , Guillaume en Billy waren ondertussen al naar Roppongi Hills gegaan; een megagrote torenflat met allerlei gallerijen, winkels, musea en een supercool uitzicht vanaf de bovenste verdieping.

Roppongi

Guillaume zei over de telefoon dat ik naar het grote glazen flatgebouw moest gaan.... Maar Roppongi heeft heel veel grote flats en in mijn Lonely Planet stond er niks over (begint ook een beetje oud te worden ;) ..... Maar na een half uurtje rondlopen (en een bezoekje aan een boekwinkel) kon ik het toch vinden.
Hoe kun je zo'n gebouw nou over het hoofd zien??

Roppongi Hills

Guillaume, Billy en Richard waren al overal geweest, dus besloten we maar koffie te gaan drinken in de Starbucks op de begane grond. Met Guillaume zijn camera (met fisheye!lens) heeft Richard deze coole foto gemaakt. Maar daarna gingen we al snel weer weg, omdat Guillaume de volgende dag wilde gaan snowboarden en hij bij het JR-loket daar iets over moest vragen.

Starbucks in Roppongi Hills

's Avonds hebben Danny en ik samen iets gegeten in een Japans restaurantje. Toch wel weer fijn om even samen te gaan eten ;) En daarna zijn we lekker vroeg naar bed gegaan....voor de verandering ;)

Een interessante dag toeristje uithangen!

Nadat ik zaterdag lekker uitgeslapen had, kon ik de wereld wel weer aan ;) Die arme Guillaume en Richard moesten om 10 uur(!!) alweer uitchecken en inchecken in hun hotel en die waren dus al lang en breed in Harajuku (check de link!!!) voordat ik ook maar op was gestaan :) Harajuku is beroemd om de grappig geklede Japanse meisjes (en jongens verkleed als meisje = in japan zeker niet altijd goed te zien) die je daar in het weekend kunt tegenkomen (en bergen toeristen die daar foto's van willen maken!). Maar vandaag waren er niet zoveel mensen, geen idee waarom. Guillaume heeft nog wel een paar foto's kunnen maken (zie links), maar tegen de tijd dat ik eindelijk aankwam was er helemaal niemand meer...... daar op de brug in ieder geval. In de straten kwamen we toch nog wel een aantal grappig geklede mensen tegen. (Vorige keer dat ik in Harajuku was zag ik twee mensen op Nderlandse gele boerenklompen lopen :-D ) We hebben lekker geluncht in de buurt van het sation (Belgische wafels met ijs en chocosaus is toch best een lekker ontbijt ;) en daarna moest Richard al weg om een vriend op te halen op het vliegveld (ik had hem gewaarschuwd datNarita vliegveld ongeveer twee uur reizen is vanaf Tokyo). Dus hij moest wel op tijd op weg gaan ;)

Akihabara according to Guillaume :)

Guillaume en ik gingen ondertussen samen Akihabara onveilig maken. Het is daar altijd superdruk in het weekend. Je kunt er heel veel electronica en computerwinkeltjes vinden. Ik heb er een Nintendo DS gekocht, met een electronisch woordenboek erbij! Het is erg handig omdat de Nintendo DS een touchscreen heeft en je in een schermpje Kanji(chinese tekens) kunt tekenen/ schrijven en die dan hopelijk vertaald worden. Ik probeer nu ook alle tekens die ik tegenkom op te zoeken ;) Toch is het nog best moeilijk, want je moet de goede volgorde van lijntjes schrijven aanhouden, anders komt er een compleet andere kanji uit.
Ook in Akihaba zagen we weer veel grappig geklede mensen... (Photos by Guillaume) Meestal waren ze folders uit aan het delen ofzo..... je trekt er in ieder geval wel de aandacht mee ;)



Kortom er is altijd wel wat te doen of te zien hier ;)

Later die avond zijn we met zijn allen naar Shibuya gegaan om wat te eten. Danny was eindelijk boven water en Richard had zijn vriend Billy(...of was het nou Mark?) veilig vanuit Narita Airport naar Tokyo weten te loodsen. Toen we door Shibuya liepen op zoek naar een restaurantje herkenden we heel wat plekken van de avond ervoor :D

Caroline, Richard en Billy

Guillaume and Danny

We hebben lekker gegeten in een izakaya (een drink/eetcafe) en hele grappige gesprekken gehad, vooral toen we probeerden uit te leggen aan Billy hoe Japan/ Japanners werk(en), en Richard en Billy vertelden over het leven van een Welshman in Engeland (ze er wonen allebei nu niet meer...). Het was weer laat voordat we eindelijk thuis waren....

watashitachi wa tsukaremashita

oftwel; we zijn uitgeput.

Hoe gaat het met jullie? Is het al lekker warm lenteweer in Nederland? Ik zag op het blog van mijn zus en schone broer nog foto's staan van een omgewaaid bos en sneeuw! Hier is het al lekker weer (nu iets van 13 graden en zonnig) maar soms heb je van die dagen dat regen de hele dag met bakken uit de lucht komt vallen.

Maar waarom zijn we nu zo uitgeput? Tsja, vorige week en de week daarvoor hebben we moeten meten (en waren we een paar dagen pas om 11 uur thuis :o) en Danny had ook nog een praatje voor de afdeling. En dit weekend kwamen Guillaume en Richard (vrienden uit Osaka) ons bezoeken in Tokyo. Danny had vrijdag een congres en praatje in Okazaki (met een verplichte borrel erna in echte Japanse stijl). Zaterdag is hij met de baas Terashima-san gaan sightsee-en naar een tempel en een groot kasteel in de buurt.

Richard gefotografeerd door Guillaume(bekijk zijn Flickr pagina!!)

Ik ben met Richard en Guillaume vrijdagavond gaan eten in Roppongi. Het was voor mij ook we eerste keer in Roppongi, en alles wat ik erover kon lezen in mijn Lonely Planet was dat er overdag niks te doen is en dat je er de meeste gaijin (buitenlanders) kunt vinden. In vergelijking met Osaka zijn er in Tokyo over het algemeen al meer gaijin, maar in Roppongi is bijna de helft buitenlands! Heel raar hoor, ik vond dat er veel te veel buitenlanders waren :0 Verder niet zoveel te zien.... grote gebouwen met op alle verdiepingen eettentjes, cafeetjes enzo. Ik had er eigenlijk meer van verwacht, maar volgende keer beter ;)
Guillaume en Richard waren wel verbaasd dat ik nog nooit in Roppongi geweest was geloof ik ;) Maar we vonden al snel een klein italiaans restaurantje en waar we van pizza en bier hebben genoten! Ook hadden we in een boekenwinkel een gratis blaadje gehaald waar optredens en disco's instonden. En Richard wilde perse naar La Fabrique in Shibuya waar een groep die Osaka Monaurail(!) heette zou optreden.

Hachiko...THE meeting place in Shibuya!

Dus gingen we vol goede moed naar Shibuya, heb ik een foto van Hachiko naar Danny gestuurd met mijn foontje ;) Het vinden van La Fabrique bleek toch wel een stuk moeilijker als gedacht.... in het blaadje stond alleen Shibuya, een telefoonnummer en internetadres. En nadat we weer genoeg japanners bang gemaakt hadden (het is heel eng als er opeens een gaijin naar je toe komt en in het ENGELS vragen gaat stellen :P ) en al meer als een uur rondgelopen hadden, vonden we uiteindelijk een andere club waar ze het ons wel uit konden leggen. Uiteindelijk bleek het ook ergens achter in de kelder van een grote flat te zijn en waren we er weer bijna langs gelopen :D
Maar toen we eindelijk binnen waren was het toch de moeite wel waard! De 'Deep funk, soul' die genoemd werd was erg goed dansbaar, met jaren 60 begin jaren 70 nummers. Ook hier waren er een aantal gaijins aanwezig, maar beduidend minder als we in Roppongi op straat hadden gezien. Na een aantal uurtjes dansen en eventjes op de trap gezeten (en geslapen in het geval van Guillaume :P) te hebben besloten we het voor gezien te houden. Richard zei dat hij zich oud begon te voelen nu hij na een paar uur dansen al moe werd :) Ik was het helemaal met hem eens, en Guillaume kon al helemaal niks meer zeggen ;)
Al met al was het dan ook al een uur of 4 voordat ik mijn bedje zag. Dan mag je wel een beetje moe zijn....niet??

The morning after!!

Happy Valentines!!

hoihoi,
Een mooi romantisch kleurtje heeft het blog nu! En dat allemaal ter ere van Valentijnsdag. Hier wordt het iets minder romantisch gevierd. Alleen de vrouwen geven chocolade, en dat niet alleen. Om te zorgen dat je niemand voor het hoofd stoot, geef je alle mannelijke vrienden en collega's chocolade, en je geliefde eigengemaakte choclade. Dus gisteren zijn we met alle vrouwen van het lab naar Ikebukuro gegaan om voor alle mannen choco te kopen. Overal waren ze chocolade aan het verkopen en mooi verpakte doosjes.

Maar aan alle mensen in Nederland wens ik een hele hele romantische valentijn!

ps. Morgen is het mooie rose weer verdwenen, voor als je ogen dit niet aankunnen ;)

Kenkoku Kinenbi (National Foundation day)

Vandaag is het dus "Kenkoku Kinenbi"; volgens het internet 'a national holiday for Japanese people to remind themselves of the nation's founding and foster their love for the nation'. Dit jaar valt het op zondag, maar in Japan heb je dan maandag ook vrij. Erg goed geregeld.
Maar dat weerhoudt de mensen op het lab er niet van om toch te gaan werken. En mijn experiment loopt ook nog vandaag en morgen dus zal ik er ook zijn. En daarna heb ik lekker een paar daagjes vrij. Toen ik dus vandaag naar de metro liep zag ik dat de Japanse vlag gehesen was bij het ziekenhuis. Heel grappig.

De laatste tijd ben ik ook meer (aan het proberen om) Japans te praten. Ik volg weer iedere week een Japans-cursus op de unversiteit. Mijn mede-studenten zijn Claus-san (Duitser natuurlijk), Mathias-san(Fransman),Joris-san(Belg), Jacob-san(Zweed) en Ahbjid-san(uit India). Het is een beginnerscursus, dus ken ik de meeste stof al, maar omdat we tijdens de les veel aan elkaar moeten vragen (in het Japans natuurlijk) leer ik er toch veel van.

Daarnaast ben ik ook bij de 'student exchange program' (HOME) gegaan. Dat betekent gewoon dat we iedere vrijdag met een aantal buitenlanders en Japanse studenten lunchen. Heel erg gezellig en je mag ook engels praten *phew*. Op de website staat een foto van vorige week vrijdag, toen ik er voor de eerste keer was.

Ook volg ik nu het 'FACE program', waarbij je een-op-een Japans praat met een vrijwilliger(een Japanner natuurlijk). Dat is toch een stuk moeilijker, omdat echt Japans moet praten en ik vaak wel weet wat ik wil zeggen (in het Nederlands), maar dat nog niet zo snel kan vertalen naar het Japans. Ik ben gewend om dan snel naar engels te switchen, want dan kan ik me veel beter uitdrukken. Dus dit is ook heel leerzaam. Ik denk dat ik snel weer wat grappige japanse zinnetjes op de site zal zetten!

Vakantie! in Takayama

オランダ は どう ですか？

Oftewel, hoe is het in Nederland? Ik heb gelezen dat er flink wat sneeuw zou gaan vallen. Hier heeft het nog niet eens gevroren. En de eerste kersebloesems zijn al gezien in een park in Tokyo! Heel erg vroeg voor de tijd van het jaar.

Deze week was het erg druk. Danny had vandaag (vrijdag) een praatje en daarvoor ben ik deze week en vorige week bezig geweest met de samples in plastic embedden en daar microscoop-coupes van te maken. Daar maak ik dan foto`s van waar ik dan weer een aantal dingen op moet meten. Al met al toch nog heel wat werk. En deze week heeft Danny weer wat plantjes gemeten, dus mag ik morgen (zaterdag) weer opnieuw beginnen met samples in plastic te embedden ;o Haha, Danny houdt mij dus goed aan het werk ;) En als ik klaar ben met deze meting ga ik weer eens lekker shoppen in Shinjuku!
En nog veel beter..... vanavond wordt er voor mij gekookt!! Wat is Danny toch een schatje :D

een paar foto's

Hoihoi allemaal,

Alles ok? Is het niet te koud ? Hier is het nu rond de 8 graden, en in de zon voelt het als lenteweer. Jammergenoeg kan het 's nachts nog best koud zijn en aangezien ze hier nog geen centrale verwarming hebben uitgevonden binnen dus ook. Ik heb vandaag eens alle foto's van de camera gehaald...bij deze dus wat random foto's die dacht ik wel interessant zijn....

Toen we thuiskwamen van Nederland waren opeens alle bladeren van de bomen. We kunnen nu opeens de straat zien ;) Jammergenoeg betekent dat ook dat we nu als het waait meer last hebben van rammelende ramen. Van isoleren hebben ze in Japan echt geen kaas (hihi) gegeten.

duifjes in Ikebukuro

Toen we wee weken geleden naar Ikebukuro gingen, zagen we dat zelfs de duiven het koud hadden. Ze zaten allemaal achter een gebouwtje uit de wind bij elkaar. En toen ik een foto wilde maken kwamen ze allemaal naar mij toeglopen omdat ze dachten dat ze misschien eten zouden krijgen...... jammer maar helaas.
Danny was met Terashima-san een keertje gaan eten in Ikebukuro na een borrel en wilde mij laten zien waar dat was. Maar Ikebukuro is best erg groot met veel grote depaato 's (department stores) en pachinko parlors en eettentjes. We hebben de hele buurt doorkruist (en volgens Danny 'iets' teveel kledingwinkels bezocht) en konden het niet vinden. Toen hebben we maar ergens anders wat gegeten. We proberen het nog wel een andere keer!

Hoera ik ben (weer) tante!!

Hoi hoi allemaal,

Alles goed hier. Maar vandaag goed nieuws uit Nederland. Mijn allerliefste zussie heeft haar tweede kindje gekregen; een schattig jongetje die Lassse heet! De eerste foto's kun je al bekijken op het Reiniersboom-weblog. Vooral de foto met grote zus Gwenne is erg schattig!

watashi no uchi (ons huisje)

hehe, eindelijk is het gelukt om de computer bij Danny vandaan te krijgen ;) Aangezien op deze computer Danny's werk en Oblivion(spelletje) staan was dat de laatste weken nogal onmogelijk :P
Maar het is gelukt en nu kunnen jullie eindelijk ons nieuwe huisje bewonderen :O .....nou ja, kijken hoe het eruit ziet met onze spulletjes erin. Het appartement is kleiner dan wat we in Osaka hadden, maar in Tokyo is woonruimte erg duur en zullen we niet snel in 白金台(het bordje met A erop is waar wij wonen) een vergelijkbaar appartement vinden!

Bij de voordeur op de schoenenkast....schoenen uit in huis!

Vanuit de gang naar de woonkamer/keuken, rechts is de slaapkamer en links is de wasmachine verstopt.

De keuken/woonkamer

De andere kant

Bezoek aan Nederland

Hoihoi allemaal,

We zijn al lang en breed weer in Japan en er is nog steeds niks gepost over de vakantie of Nihon no seikatsu (het leven in Japan)... Schandalig hoor!

Bij deze dus weer even een berichtje vanuit Tokyo :)

1. Vakantie in Nederland!
Het was superleuk om weer terug in Nederland te zijn. Ik was zo weer gewend aan het feit dat we iedereen weer konden verstaan en dat we niet meer tussen Aziatische mensen liepen. Alleen de jetlag was minder (om 6 uur 's ochtends wakker worden en wakker zijn!) en pas na een week waren we weer in ons ritme. En ik moest eraan wennen dat ik niet meer in het Nederlands over iedereen kon roddelen, vooral in het vliegtuig waar we een chagerijnige stewardess hadden.
:D Haha, nu kan lekker weer wel alles zeggen!

Wij vonden het allebei heel leuk om vrienden en familie weer eens te zien na ruim een jaar, maar om na een dag of een paar uur weer afscheid te moeten nemen (voor weer een jaar!) was heel surrealistisch. Net bijgepraat en je weet dat je elkaar weer voor een lange tijd niet zal zien. Heel raar!

Maar het teruggaan naar Tokyo vond ik niet zo erg. Tokyo is nu echt ons huis, en Nederland is ons 'vakantieland'. Vorig jaar wisten we niet waar we zouden overnachten de eerste twee dagen en waar we zouden wonen daarna. Nu gingen we gewoon terug naar ons huisje en was het veel relaxter.

De foto's van sinterkerst in Rijsbergen heb ik op de site gezet. Klik hier om ze te zien!

2. Tokyo
Terashima-san (de grote baas) vroeg vandaag aan mij of het ook koud was in de winter in Nederland. En hij wilde weten of mensen in de winter naar school schaatsen.
Haha, ik vraag me af waar hij dat nou weer gehoord heeft!
Jammergenoeg vriest het de laatste jaren (in Nderland) niet zoveel dat je kunt schaatsen. Blijkbaar is schaatsen echt iets Nederlands. Terashima-san had het zelf maar een of twee keer gedaan. Ik zie het al helemaal voor me :)

Gisterenavond voelden we onze eerste 'echte' aardbeving. Midden in de nacht werden we wakker omdat het bed heen en weer schudde.... heel erg raar om te voelen. De laatste paar weken hadden we wel vaker hele lichte schokjes gevoeld, maar we wisten niet of het nou kwam omdat er vlak naast ons gebouwd wordt of dat het een echte aardbeving was. Het is zelfs op het Japanse nieuws geweest. Maar omdat de gebouwen berekend zijn op schokken was er helemaal niks te zien vanochtend. Er lag nog geen takje op de stoep!

We're back!!

Akemashite omedetou gozaimasu!

a(lso) k(nown) a(s)

Gelukkig nieuwjaar!!

D & C

We komen eraan!!

hoihoi allemaal,

dit is de laatste post vanuit Japan. Morgen gaan Danny en ik weer eens terug naar huis. De laatste paar dagen waren veels te stressie met kerstinkopen, inpakken en Danny moest ook nog eens een praatje voorbereiden. Maar gelukkig is nu alles klaar en kunnen we morgen met een gerust hart vertrekken!

Wij wensen iedereen alvast een fijne kerst en een gelukkig nieuwjaar!

dag sinterklaasje daahaag

Hoe was jullie sinterklaasavond? Gezellig samen pakjes uitgepakt en liedjes gezongen? En natuurlijk heel veel taaitaai en pepernootjes gegeten? Hier in Japan werd eind oktober al de kerstverlichting van stal gehaald en kun je overal al lichtjes zien en afgrijselijke kerstmannen compleet met rendieren en arreslee.

Maar ondanks dat hebben we er toch een gezellige avond van gemaakt en had ik een hoop kleine cadeautjes gekocht en Nederlands eten gemaakt (aardappelpuree met erwtjes en vis) en 's avonds hebben we warme chocolademelk gedronken en samen Anime (tekenfilms) gekeken. Dat is weer eens een andere sinterklaas-avond :)

Bureaucratie in Tokyo

AAAaaahhh, ik dacht dat in Nederland het al erg was; het wachten bij het gemeentehuis voor je paspoort ofzo, maar vandaag heb ik gemerkt dat het in Japan nog erger kan.
We moesten ons visum laten veranderen zodat we als we naar Nederland gaan ook weer Japan terug in mogen (re-entry permit). Nou blijkt dat onder het Ministerie van Justitie te vallen en niet Binnenlandse zaken. En dat kun je ook wel merken aan de service :O

Ten eerste was het gebouw in het havengebied en het kaartje wat we hadden was heel erg vaag. Dat deel van de stad bestaat uit "kleine" eilanden met allemaal grote bedrijventereinen en natuurlijk was er nergens een kaart te bekennen *aahhh*.
Op het kaartje leek het vlakbij, maar het bleek 10 minuten met de bus vanaf het station te zijn (op de terugweg namen we natuurlijk de bus). Na een tijdje lopen twijfelde ik of we wel de goede kant uit waren gegaan. Gelukkig zagen we toen een kaart en konden we het gebouw uiteindelijk vinden.....
In het gebouw konden we snel de balies vinden waar je een re-enrty permit kon aanvragen. En Danny zag al snel dat je een formulier in moest vullen en waar je dat moest doen. Dat ging wel snel. Maar toen ik daarna een nummertje ging trekken bleken er 60(!) wachtenden voor mij te zijn (fijn hoor dat die Japanse machines dat meteen laten zien). Dus wij maar gaan zitten en wachten. Zie ik dat iemand anders die zit te wachten twee formulieren heeft...... en op het andere formulier zitten postzegels ofzo. Hhhmmm, zouden wij dat ook moeten hebben?
Ik ga kijken bij de balie, en ja hoor en lagen twee bakken en het tweede formulier lag er ook........nou ja, we hadden nog tijd om het in te vullen (nog 40 wachtenden voor ons).
We kregen onderhand wel trek, dus ging ik maar naar beneden om iets lekkers te kopen(in Japan zijn overal, zelfs in gemeentehuizen en andere officiele gebouwen, winkeltjes te vinden, waar ze sandwiches, snoep enzo verkopen). Was er daar een aparte kassa voor "re-entry permit". Wat bleek nou.....moet je met het formulier naar beneden om daar bij de kassa te betalen voor je "re-entry permit". Je krijgt dan postzegels voor dat bedrag en die plak je op je formulier...
En nergens stond dat vermeld ofzo....Als ik niet naar beneden was gegaan om iets te eten te halen had ik het niet geweten....
Maar er waren nog 20 wachtenden voor ons, dus zo erg was het niet ;) Maar rond 12 uur wordt er opeens iets omgeroepen in het Japans en ik vang het woord "hiru-yasumi"(middagpauze) op (nog 10 wachtenden voor ons). 5 Minuten later gaan alle balies behalve 1 dicht en is blijkbaar iedereen lunchen. AAAAaaahhhhh..... nu duurt het helemaal lang voor er weer iemand aan de beurt is (nog 7! wachtenden voor ons).
Pas een half uur later gaat er weer een balie open en zijn wij gelukkig aan de beurt.....pfff We krijgen een stempel en een sticker in ons paspoort en na 5 minuten zijn we weer buiten. En daar hebben we zo lang op gewacht.....

Maar we komen eraan deze kerst!! (kijk maar eens wat we allemaal voor jullie over hebben :D)

Tokyo wa totemo omoshiroii desu

Oftewel Tokyo is best interessant...
Nee Jeroen, we zijn (nog) niet in winterslaap. Maar het inderdaad alweer een tijdje geleden dat ik een berichtje heb achtergelaten.

Alles gaat goed hier in Tokyo. De eerste paar dagen waren we helemaal de weg kwijt en hadden we het gevoel dat we in een hotel zaten. Dan wel een hotel waar al onze rotzooi in dozen zat en opgeruimd moest worden ;) Ook moesten we alle winkels weer opnieuw zoeken. Het was dus alweer een "cultuur schok", wat we eigenlijk niet verwacht hadden.

Gelukkig duurde het maar een paar dagen en zijn we nu al weer gewend aan Tokyo. We wonen vlakbij Roppongi en niet erin, zodat het redelijk rustig is 's nachts. De wijk waarin wij wonen heet Shirokanedai. (shiro=wit en okane=goud, witgoud oftewel platinum)
Platinumstraat klinkt luxe en dat is het ook. Alle winkels en restaurants zijn heel duur en erg europees. Iedereen die hoorde waar we gingen wonen dacht meteen dat we vast stinkend rijk waren; blijkbaar is de wijk erg bekend in Japan :)

Maar jammergenoeg voor Danny moeten we iedere dag wel 30 minuten met de metro. Vooral 's ochtends is dat geen pretje. Dan sta je echt tegen elkaar aangeduwd. Wij gaan meestal net na de spits rond een uur of 9, en we blijven dan ook op de uni tot na de avond spits (8 uur/9 uur) en hebben dus geen last van dronken mannen in de metro ;)

Het universiteitsgebouw ziet er erg cool uit van buiten. Het is gebouwd rond 1920 en de campus voelt een beetje als Oxford ofzo. Binnen ziet het er allemaal wel oud uit, en dat heeft wel iets vind ik. Wij zitten alleen in de kelder van het gebouw. Ik denk dat ik het deze winter erg koud ga krijgen, omdat ze het hier nooit warm zullen kunnen stoken. Iedereen neemt kacheltjes mee, die dan voor wat warmte zorgen (als je er vlak bij zit). Hopelijk wordt het geen koude winter....

Na drie weken ruzieen om onze laptop hebben we toch maar weer een nieuwe gekocht. Na Akihabara (DE plek om electrische apparaten te kopen) doorkruist te hebben en het internet geraadpleegd te hebben; vonden we een tweedehands laptop voor een redelijke prijs. Het is een 12 inch G4 powerbook geworden. Een schattig klein laptopje dat je bijna in je binnenzak kunt meenemen ;) Nu kunnen Danny en ik weer samen op bed naast elkaar *in vrede* computeren :D

En wordt er ook weer geblogd!

Dit moet nog allemaal een plek krijgen :D

trappenhuis naar de kelder

een lab (Danny zit om het hoekje)

heel veel bomen(en een Danny)

binnenplaats (volgestouwd met rotzooi)
Er vlogen heel veel bijen rond toen ik deze foto maakte. Daarna heb ik ze niet meer gezien, dus het zal wel ok zijn ;) Via het trapje kom je vlakbij de kassen uit. Het kassencomplex stelt niet zoveel voor, zeker in vergelijking met die in Nijmegen niet.

Een typisch universiteitsgebouw

Op onze route naar de shokudo (restaurant/menza)