Danny's artikel is geaccepteerd!!

Hoi allemaal,

de meeste mensen weten het misschien wel, maar voor de niet wetenschappers onder ons; Danny's artikel is geaccepteerd! Er is lang en hard aan gewerkt, maar nu is het toch af :)

Wil je het zelf lezen? Kijk hier

Caroline no tanjoubi (^v^)

Lang zal ze leven, lang zal ze leven,
lang zal ze leven in de Gloria...
in de gloria...in de gloooriiiaaaaa!!

Hieperdepiep hoera!!

En Caroline die is vandaag 29 geworden! Nog een jaar en dan is ze een halve Sara!

Mama en papa go Japan!!

Part 1 Osaka en omstreken!
Dag 1: Eindelijk aangekomen!

Danny en ik waren nog maar net op tijd op het vliegveld om mijn ouders door de poortjes naar buiten te zien komen :)
Het vliegen was ze gelukkig reuze meegevallen, alleen het vliegtuigvoedsel was tegen gevallen :O
Na met de airport limousine (een snelbus) naar de stad gereden te zijn hebben we eerst geluncht en alle bagage op het hotel afegdropt. Maar dan nmoet je wel wakker blijven voor de rest van de dag ook al voel het alsof het tijd is om te gaan slapen. Dus gingen we met de monorail(!) naar het park (alleen waren we zo laat dat het park alweer ging sluiten.... weer typisch mij he :D). Daarom zijn we naar het grote winkelcentrum in Senri-chuo gegaan en hebben lekker geshopt en gegeten!!

Het was heel grappig om papa en mama met stokjes te zien eten. Is toch moeilijker dan het eruit ziet hoor! (foto komt nog!)



Dag 2: De hertjes voeren in Nara.

's Ochtends gingen we al vroeg met de trein naar Nara. Er is daar een groot park met veel tempels en grasvelden. Er lopen daar heel veel hertjes vrij rond. Vroeger werden ze gezien als de boodschappers van God en werden ze beschermd. En nu kun je overal in het park (shika-senbei) hertekoekjes kopen en ze die voeren. Ze hebben het meteen door wanneer iemand koekjes heeft, en dan wordt je omsingeld :D


Daibutsu (grote Buddha) in Nara

Natuurlijk hebben we die ook de grote Buddha bezocht en foto's gemaakt. Achterin de tempel zit in een van de pilaren een gat en als je daar doorkruipt heb je je hele leven veel geluk geloof ik. Ik zelf durfde er toch niet door te kruipen aangezien het best smal was. Hoeveel mensen komen er niet vast te zitten in het gat ;)


Welk dier staat er hier op de foto??


Dag 2 Dotombori, wie herkent deze foto??

Op de terugweg zijn we in Dotombori langsgegaan en hebben daar wat rondgelopen. Nadat we moe gelopen waren zijn we in het Nederlandse restaurant in Osaka wat gaan eten. Heerlijke friet speciaal (van vers gesneden aardappels) en pannekoeken zoals je ze in Japan normaal gesproken niet kan vinden! Dat missen we toch wel hoor, in Tokyo!

Osaka revisited!

Na maanden plannen was het dan zo ver; mijn ouders komen naar Japan toe. En omdat wij Osaka(en een zekere izakaya oh ja en onze vrienden daar natuurlijk :D) nog steeds niet kunnen vergeten, besloten we de eerste paar dagen met mijn ouders daar te logeren. En voordat mijn ouders aankwamen hebben Danny en ik nog even een weekendje in Osaka doorgebracht.

Vrijdag de 20e April gingen Danny en ik dus naar Osaka, waar we onze spullen in het hotel hebben gedropt en meteen doorgegaan zijn naar de uni om mensen van ons oude lab te ontmoeten. Jammer genoeg was bijna iedereen al weg, en na een uurtje kletsen met Araya-san en Yamauchi-san gingen we naar de izakaya.

Guillaume (Fransman) was er al en later kwam Nikos (komt uit Griekenland) ook nog. Het was een erg gezellig avond, alleen kan ik jullie geen foto's laten zien; ze zijn allemaal onscherp :O
.....misschien heeft het overmatig (?) drankgebruik er iets mee te maken :D In ieder geval waren we pas erg laat weer in het hotel (ゆいな、ありがとう for calling a cab for us!).

Uitslapen de dag er was er mooi niet bij; we zouden met Guillaume en Youssef gaan lunchen in Umeda. Stonden wij daar op de afgesproken plek (Big Man; groot tv-scherm op het station), net wakker te worden, bleek dat Youssef nog thuis in zijn bed lag..... Aaahhh, we hadden dus nog wel een uurtje langer kunnen blijven liggen.
Met Guillaume zijn we maar alvast gaan lunchen en toen Youssef eindelijk aankwam op het station liep hij nog drie keer fout :O eer we elkaar eindelijk gevonden hadden (lang leve de mobiele telefoon :P).

Glico-man (en twee toeristen) in Dotombori

Daarna zijn we met de metro naar Dotombori gegaan, de uitgaansplek in Osaka, bekend om zijn vele en grote flashy reclameborden op de gebouwen. Daar hebben we rondgelopen en ons weer even thuisgevoeld! En natuurlijk weer even bijgekletst.
We gingen weer op tijd naar huis, want we moesten nog wel wat bijslapen voor de volgende dag!

ijsjes eten met Youssef

Caroline in Dotombori

ohanami en onsen!!

Deze vrijdag was het weer een drukke dag. 's ochtends moesten we voor 10 uur uitchecken, waren er nog praatjes op de campus en moesten we om half 5 weer in het vliegtuig zitten terug naar Tokyo! Tussendoor wilden we ook nog wat toeristenattracties bezoeken. Errug druk dus ;)

Palmen op Ehime-campus; warmer klimaat als Tokyo

's Ochtends vroeg opstaan, even snel douchen en alle spullen weer terug in de tassen stouwen. Daarna uitchecken en gingen we nog even naar campus om de laatste praatjes te volgen..... nou ja, Danny dan. Hij weet al van heel veel vaktermen (chloroplast, bladgroen, fotosynthese enzo) de Japanse vertaling en als er sheets in het Engels zijn kan hij het verhaal globaal wel volgen! Ik daarintegen kan van de praatjes helemaal niks van maken en iedere keer als ik CO2 hoor (chi-O-tsu volgens japanners) lig ik weer onder mijn stoel van het lachen :D

Ik ben dus maar buiten in het zonnetje gaan zitten en mijn Japans gaan oefenen. Ik ben zelfs een klein beetje bruin geworden! Tegen 12 uur hadden we er allebei wel genoeg van en hebben we geluncht in de shokudo (studenten cafetaria), en zijn we richting de Dogo Onsen gelopen. Het was lekker zonnig en na een tijdje kregen we allebei erg heet. Zeker omdat we al onze spullen mee aan het zeulen waren :O
In een parkje waar we langs kwamen waren mensen al van de kersenbloesems aan het genieten en lagen er onder de bomen al matten klaar voor mensen die 's avonds komen barbeque-en en natuurlijk drinken ;)

stoomtreintje in Matsuyama

De Dogo Onsen is erg beroemd in Japan en veel toeristen komen er jaarlijks om te badderen. Jammergenoeg hadden wij maar weinig tijd meer over, en hadden alleen nog tijd om een foto te nemen, Omiyage te kopen voor de mensen van het lab en weer snel terug te racen naar de bus die ons naar het vliegveld zou brengen..... ik voelde me net een japanner :D

ohanami; genieten van het zonnetje onder de kersenbloesems

vlakbij Dogo onsen; poltieagent met degen!?

Dogo Onsen; mooi oud gebouw

Een paar uurtjes later waren we weer "thuis" in ons vertrouwde huisje in Tokyo, en het allerbeste... was het weer weekend!! Vanuit het vliegtuig kon ik matsuyama-jo (kasteel) en later ook Fuji-san zien!

Matsuyama-jo en de stad vanuit de lucht

Fujisan!!

PS

Omiyage is trouwens een souvenier, meestal snoep of drank (speciaal uit die regio/stad) die je mee terug neemt voor collega's of familie.

hoi hoi

hallo allemaal,

Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb..... Het was erg druk hier. Vorige week en de week daarvoor waren Danny en ik druk bezig met meten en het voorbereiden van een praatje. Nu zijn we namelijk op het jaarlijkse plantfysiologencongres in Matsuyama!
Matsuyama ligt op het eiland Shikoku, tegenover Osaka.

Dinsdag zijn we vanaf Tokyo in anderhalf uur naar Matsuyama gevlogen. In het vliegtuig zagen we al een aantal mensen met kokers en we moesten lachen toen de stewardessen bezig waren met die in de ruimte boven de stoelen te duwen, en dat steeds niet lukte ;)
Die mensen met kokers moesten vast ook naar het congres en hadden grote posters bij zich.

Woensdag moesten we ons al vroeg melden op Ehime University, waar het congres wordt gehouden. De hele ochtend waren er praatjes, maar 's middags was het zulk lekker weer dat we naar Matsuyama-jo zijn gegaan. Het kasteel ligt midden in de stad op een grote heuvel. We zijn met de stoeltjeslift omhoog gegaan en hebben het kasteel en de eerste kersenbloesems van het jaar bewonderd.

Danny in stoeltjeslift

Sakura...kersenbloesem in het park

uitzicht vanaf Matsuyama-jo

Danny in Sepia

's avonds was er een Mixer... met iedereen gezamelijk eten in de shokudoo (studentencafetaria), waarna we met de studenten nog ergens anders zijn gaan eten (en drinken) in de stad. Er waren ook een aantal mensen van het lab in Osaka waar we vroeger werkten. Het was erg leuk om die mensen weer eens te zien. Jammergenoeg moesten we op tijd weer weg, want Danny wilde zijn praatje voor de dag erna nog oefenen.

Allemaal collega's

Vandaag, donderdag, had Danny al om 9:15 uur zijn praatje en moesten we dus vroeg al op de uni zijn. Gelukkig ging het praatje erg goed en kreeg hij zelfs vragen achteraf (toch best goed want Japanners durven niet zo snel Engels te praten)!! Straks gaan we de posters bekijken die iedereen heeft meegenomen en gaan we vanavond weer met wat mensen eten en misschien zelfs naar Karaoke ;)

Ik hou jullie op de hoogte!!

Hina-matsuri

Yushima Shrine, bordjes met wensen en boodschappen

De eerste bloesems aan de bomen!

Eten in Shinjuku

Karaoke :)

Oeps.....het is alweer een tijdje geleden, maar dit stond nog als draft in mijn blog (ongepubliceerd dus)....

3 maart was het Hina-matsuri; een festival waarbij poppen worden uitgestald.
Met de groep van HOME (buitenlandse en Japanse studenten) hadden we samen afgesproken om de Yushima shrine vlak bij de universiteit te bezoeken. Deze shrine is

Borrelhapjes

de vrijdag borrel

vrijdag was het weer eens borreltijd na de presentaties. Maar in plaats van chips en borrelnootjes kwam er hier een krab op tafel (naast "natuurlijk" tofu met sojasaus en beer's best friend; sojabonen). Op het kookplaatje werd ie lekker gaar gestookt en opgegeten. Danny vond het vlees uit de pootjes erg lekker, maar de "hersenen", daar hoefde hij toch niks van te hebben ;)

Yoshida-san eet de laatste restjes uit de schaal

hatsuuma matsuri in de botanische tuin

Deze dinsdag was het hatsu-uma matsuri(uma=paard, matsuri=festival), een van de eerste festivals van dit jaar. Ik weet nog steeds niet helemaal waarom het zo heet, maar Danny is er nu eindelijk achter dat de kanji (chinese teken) voor paard (午) bijna hetzelfde is als die voor koe (牛)... Iedere keer is hij nu op ons melkpak aan het kijken of we wel echt koeiemelk drinken ;)

Het festival werd gehouden in de botanische tuinen van de Universiteit, zo'n 30 minuten lopen van onze campus. Noguchi-san ging met ons mee om de weg te wijzen. Van iedereen die meedeed werd een bijdrage verwacht en in een speciaal boek moest je je naam en je donatie opschrijven (verticaal en in japanse tekens!!). En daarna moest je ook nog op een lange strook papier een bepaalde tekst zetten. En deze tekst was ik natuurlijk in.....Kanji (chinese tekens).
En daar sta je dan te zweten boven een papier terwijl er om je heen allemaal Japanners staan die het allemaal wel omoshiroi (interessant) vinden dat een buitenlander probeert de plaatjes na te tekenen. AAAAaaahhh. Met veel geduld lukte het me dan eindelijk. Ik geloof niet dat iemand het kan lezen, maar ik heb wel mijn best gedaan. Danny heeft er zich weer langs gestreken (het duurde anders veel te lang!!), maar voor deze keer was dat niet zo erg... Ik heb wel vol verbazing zitten kijken naar hoe Noguchi-san het deed. Het heeft wel wat, dat calligraferen.

Caroline's 'creatie'

Vervolgens liepen we naar een jinja(shinto shrine), waar iedereen zijn "vaandel" om de beurt ophing en volgens de gewoonte 2 keer boog, twee keer klappen en daarna nog 1 keer boog. En daarna kreeg je een bekertje sake... Grappige rituelen hebben die Japanners ;)
We liepen weer terug naar de kassen waar de tafels met eten al klaar stonden. Voor iedereen was er een bento ("lunchbox") met sushi en op tafel stonden ook nog allemaal lekkere dingen. We hebben in de buitenlucht gegeten onder de maneschijn.

Weekend met Richard en Guillaume: zondag

Het was al weer bijna middag voor ik me weer wakker en fris gedoucht op pad kon begeven. Richard , Guillaume en Billy waren ondertussen al naar Roppongi Hills gegaan; een megagrote torenflat met allerlei gallerijen, winkels, musea en een supercool uitzicht vanaf de bovenste verdieping.

Roppongi

Guillaume zei over de telefoon dat ik naar het grote glazen flatgebouw moest gaan.... Maar Roppongi heeft heel veel grote flats en in mijn Lonely Planet stond er niks over (begint ook een beetje oud te worden ;) ..... Maar na een half uurtje rondlopen (en een bezoekje aan een boekwinkel) kon ik het toch vinden.
Hoe kun je zo'n gebouw nou over het hoofd zien??

Roppongi Hills

Guillaume, Billy en Richard waren al overal geweest, dus besloten we maar koffie te gaan drinken in de Starbucks op de begane grond. Met Guillaume zijn camera (met fisheye!lens) heeft Richard deze coole foto gemaakt. Maar daarna gingen we al snel weer weg, omdat Guillaume de volgende dag wilde gaan snowboarden en hij bij het JR-loket daar iets over moest vragen.

Starbucks in Roppongi Hills

's Avonds hebben Danny en ik samen iets gegeten in een Japans restaurantje. Toch wel weer fijn om even samen te gaan eten ;) En daarna zijn we lekker vroeg naar bed gegaan....voor de verandering ;)

Een interessante dag toeristje uithangen!

Nadat ik zaterdag lekker uitgeslapen had, kon ik de wereld wel weer aan ;) Die arme Guillaume en Richard moesten om 10 uur(!!) alweer uitchecken en inchecken in hun hotel en die waren dus al lang en breed in Harajuku (check de link!!!) voordat ik ook maar op was gestaan :) Harajuku is beroemd om de grappig geklede Japanse meisjes (en jongens verkleed als meisje = in japan zeker niet altijd goed te zien) die je daar in het weekend kunt tegenkomen (en bergen toeristen die daar foto's van willen maken!). Maar vandaag waren er niet zoveel mensen, geen idee waarom. Guillaume heeft nog wel een paar foto's kunnen maken (zie links), maar tegen de tijd dat ik eindelijk aankwam was er helemaal niemand meer...... daar op de brug in ieder geval. In de straten kwamen we toch nog wel een aantal grappig geklede mensen tegen. (Vorige keer dat ik in Harajuku was zag ik twee mensen op Nderlandse gele boerenklompen lopen :-D ) We hebben lekker geluncht in de buurt van het sation (Belgische wafels met ijs en chocosaus is toch best een lekker ontbijt ;) en daarna moest Richard al weg om een vriend op te halen op het vliegveld (ik had hem gewaarschuwd datNarita vliegveld ongeveer twee uur reizen is vanaf Tokyo). Dus hij moest wel op tijd op weg gaan ;)

Akihabara according to Guillaume :)

Guillaume en ik gingen ondertussen samen Akihabara onveilig maken. Het is daar altijd superdruk in het weekend. Je kunt er heel veel electronica en computerwinkeltjes vinden. Ik heb er een Nintendo DS gekocht, met een electronisch woordenboek erbij! Het is erg handig omdat de Nintendo DS een touchscreen heeft en je in een schermpje Kanji(chinese tekens) kunt tekenen/ schrijven en die dan hopelijk vertaald worden. Ik probeer nu ook alle tekens die ik tegenkom op te zoeken ;) Toch is het nog best moeilijk, want je moet de goede volgorde van lijntjes schrijven aanhouden, anders komt er een compleet andere kanji uit.
Ook in Akihaba zagen we weer veel grappig geklede mensen... (Photos by Guillaume) Meestal waren ze folders uit aan het delen ofzo..... je trekt er in ieder geval wel de aandacht mee ;)



Kortom er is altijd wel wat te doen of te zien hier ;)

Later die avond zijn we met zijn allen naar Shibuya gegaan om wat te eten. Danny was eindelijk boven water en Richard had zijn vriend Billy(...of was het nou Mark?) veilig vanuit Narita Airport naar Tokyo weten te loodsen. Toen we door Shibuya liepen op zoek naar een restaurantje herkenden we heel wat plekken van de avond ervoor :D

Caroline, Richard en Billy

Guillaume and Danny

We hebben lekker gegeten in een izakaya (een drink/eetcafe) en hele grappige gesprekken gehad, vooral toen we probeerden uit te leggen aan Billy hoe Japan/ Japanners werk(en), en Richard en Billy vertelden over het leven van een Welshman in Engeland (ze er wonen allebei nu niet meer...). Het was weer laat voordat we eindelijk thuis waren....

watashitachi wa tsukaremashita

oftwel; we zijn uitgeput.

Hoe gaat het met jullie? Is het al lekker warm lenteweer in Nederland? Ik zag op het blog van mijn zus en schone broer nog foto's staan van een omgewaaid bos en sneeuw! Hier is het al lekker weer (nu iets van 13 graden en zonnig) maar soms heb je van die dagen dat regen de hele dag met bakken uit de lucht komt vallen.

Maar waarom zijn we nu zo uitgeput? Tsja, vorige week en de week daarvoor hebben we moeten meten (en waren we een paar dagen pas om 11 uur thuis :o) en Danny had ook nog een praatje voor de afdeling. En dit weekend kwamen Guillaume en Richard (vrienden uit Osaka) ons bezoeken in Tokyo. Danny had vrijdag een congres en praatje in Okazaki (met een verplichte borrel erna in echte Japanse stijl). Zaterdag is hij met de baas Terashima-san gaan sightsee-en naar een tempel en een groot kasteel in de buurt.

Richard gefotografeerd door Guillaume(bekijk zijn Flickr pagina!!)

Ik ben met Richard en Guillaume vrijdagavond gaan eten in Roppongi. Het was voor mij ook we eerste keer in Roppongi, en alles wat ik erover kon lezen in mijn Lonely Planet was dat er overdag niks te doen is en dat je er de meeste gaijin (buitenlanders) kunt vinden. In vergelijking met Osaka zijn er in Tokyo over het algemeen al meer gaijin, maar in Roppongi is bijna de helft buitenlands! Heel raar hoor, ik vond dat er veel te veel buitenlanders waren :0 Verder niet zoveel te zien.... grote gebouwen met op alle verdiepingen eettentjes, cafeetjes enzo. Ik had er eigenlijk meer van verwacht, maar volgende keer beter ;)
Guillaume en Richard waren wel verbaasd dat ik nog nooit in Roppongi geweest was geloof ik ;) Maar we vonden al snel een klein italiaans restaurantje en waar we van pizza en bier hebben genoten! Ook hadden we in een boekenwinkel een gratis blaadje gehaald waar optredens en disco's instonden. En Richard wilde perse naar La Fabrique in Shibuya waar een groep die Osaka Monaurail(!) heette zou optreden.

Hachiko...THE meeting place in Shibuya!

Dus gingen we vol goede moed naar Shibuya, heb ik een foto van Hachiko naar Danny gestuurd met mijn foontje ;) Het vinden van La Fabrique bleek toch wel een stuk moeilijker als gedacht.... in het blaadje stond alleen Shibuya, een telefoonnummer en internetadres. En nadat we weer genoeg japanners bang gemaakt hadden (het is heel eng als er opeens een gaijin naar je toe komt en in het ENGELS vragen gaat stellen :P ) en al meer als een uur rondgelopen hadden, vonden we uiteindelijk een andere club waar ze het ons wel uit konden leggen. Uiteindelijk bleek het ook ergens achter in de kelder van een grote flat te zijn en waren we er weer bijna langs gelopen :D
Maar toen we eindelijk binnen waren was het toch de moeite wel waard! De 'Deep funk, soul' die genoemd werd was erg goed dansbaar, met jaren 60 begin jaren 70 nummers. Ook hier waren er een aantal gaijins aanwezig, maar beduidend minder als we in Roppongi op straat hadden gezien. Na een aantal uurtjes dansen en eventjes op de trap gezeten (en geslapen in het geval van Guillaume :P) te hebben besloten we het voor gezien te houden. Richard zei dat hij zich oud begon te voelen nu hij na een paar uur dansen al moe werd :) Ik was het helemaal met hem eens, en Guillaume kon al helemaal niks meer zeggen ;)
Al met al was het dan ook al een uur of 4 voordat ik mijn bedje zag. Dan mag je wel een beetje moe zijn....niet??

The morning after!!

Happy Valentines!!

hoihoi,
Een mooi romantisch kleurtje heeft het blog nu! En dat allemaal ter ere van Valentijnsdag. Hier wordt het iets minder romantisch gevierd. Alleen de vrouwen geven chocolade, en dat niet alleen. Om te zorgen dat je niemand voor het hoofd stoot, geef je alle mannelijke vrienden en collega's chocolade, en je geliefde eigengemaakte choclade. Dus gisteren zijn we met alle vrouwen van het lab naar Ikebukuro gegaan om voor alle mannen choco te kopen. Overal waren ze chocolade aan het verkopen en mooi verpakte doosjes.

Maar aan alle mensen in Nederland wens ik een hele hele romantische valentijn!

ps. Morgen is het mooie rose weer verdwenen, voor als je ogen dit niet aankunnen ;)

Kenkoku Kinenbi (National Foundation day)

Vandaag is het dus "Kenkoku Kinenbi"; volgens het internet 'a national holiday for Japanese people to remind themselves of the nation's founding and foster their love for the nation'. Dit jaar valt het op zondag, maar in Japan heb je dan maandag ook vrij. Erg goed geregeld.
Maar dat weerhoudt de mensen op het lab er niet van om toch te gaan werken. En mijn experiment loopt ook nog vandaag en morgen dus zal ik er ook zijn. En daarna heb ik lekker een paar daagjes vrij. Toen ik dus vandaag naar de metro liep zag ik dat de Japanse vlag gehesen was bij het ziekenhuis. Heel grappig.

De laatste tijd ben ik ook meer (aan het proberen om) Japans te praten. Ik volg weer iedere week een Japans-cursus op de unversiteit. Mijn mede-studenten zijn Claus-san (Duitser natuurlijk), Mathias-san(Fransman),Joris-san(Belg), Jacob-san(Zweed) en Ahbjid-san(uit India). Het is een beginnerscursus, dus ken ik de meeste stof al, maar omdat we tijdens de les veel aan elkaar moeten vragen (in het Japans natuurlijk) leer ik er toch veel van.

Daarnaast ben ik ook bij de 'student exchange program' (HOME) gegaan. Dat betekent gewoon dat we iedere vrijdag met een aantal buitenlanders en Japanse studenten lunchen. Heel erg gezellig en je mag ook engels praten *phew*. Op de website staat een foto van vorige week vrijdag, toen ik er voor de eerste keer was.

Ook volg ik nu het 'FACE program', waarbij je een-op-een Japans praat met een vrijwilliger(een Japanner natuurlijk). Dat is toch een stuk moeilijker, omdat echt Japans moet praten en ik vaak wel weet wat ik wil zeggen (in het Nederlands), maar dat nog niet zo snel kan vertalen naar het Japans. Ik ben gewend om dan snel naar engels te switchen, want dan kan ik me veel beter uitdrukken. Dus dit is ook heel leerzaam. Ik denk dat ik snel weer wat grappige japanse zinnetjes op de site zal zetten!

Vakantie! in Takayama