Solliciteren Part II

Druk, druk, druk......

Alles komt op het moment tegelijkertijd. Danny is druk bezig met aanvragen van een beurs, het nakijken van artikelen voor collega's, zijn eigen artikel en een review. En ik ben bezig met het verhuizen (nog maar een paar weekjes(>_<)> ), plannen van onze vakantie met vrienden in oktober, mijn eigen werk op de uni en natuurlijk.... een baan zoeken!

En dat blijkt nog niet zo makkelijk. Er is niet jammergenoeg niet zoveel vraag naar biologie docenten die geen Japans spreken (^_^;) Ik ben nu aan het proberen om als Engels leraar aan het werk te gaan, maar aangezien Engels niet mijn moedertaal is, is het iets moeilijker. Nu moet ik ook toegeven dat, alhoewel ik goed Engels spreek, mijn grammaticakennis toch wel een beetje is weggezakt. Dus voordat ik echt aan de slag kan gaan zal ik naast mijn Japans lessen ook maar eens wat Engels bijspijkeren....

Deze week had ik mijn eerste orientatie gesprek. Eerst volgde een presentatie met drie andere hoopvolle sollicitanten en moest ik een formulier invullen in info over je achtergrond(visa, en hoogste kwalificatie en of ik een zwart pak had???)
De presentatie was meer een verkooppraatje over hoe goed hun instituut wel niet is en wat de voordelen zijn van bij hun werken... De man die de presentatie gaf was zo'n gladde prater die het ons wel eens even kwam vertellen. Hij praatte zo snel dat het moeilijk was te snappen. Daarna kregen we een test om in te vullen. Ik had me helemaal voorbereid op een gesprek en wat voor vragen er dan gesteld zouden kunnen worden.
De test was best te doen, behalve dan een tabel met alle Engelse werkwoordsvormen. Of ik even the past continiuous, the present simple, future perfect enzo wilde invullen. Tsja, dat was wel even slikken (^_^;) Ik ken ze allemaal wel, maar welke was welke nou ook alweer..... haha, voor de volgende keer dus even oefenen (＾▽＾)
Maar als ik het goed heb gedaan dan komt er een tweede interview dan weet ik meer. In ieder geval dus nog maar door solliciteren dus ....


En dan nog een paar oude foto's

Ik heb gisteren even alle oude foto's van mijn foontje afgehaald. De kwaliteit is niet echt om over naar huis te schrijven, maar ik heb mijn mobieltje wel altijd bij de hand（⌒▽⌒）

Kraaien op de campus!

Het is hier steeds gevaarlijker aan het worden. Volgens dit bord dat hiet op de campus staat moet je oppassen voor "gaa gaa zeggende kraaien" ...... heel suf. Verder konden we niet zoveel lezen, maar omdat Danny al een keertje aangevallen is door een kraai die op zijn hoofd probeerde te landen zijn we toch een beetje voorzichtiger. Zeker omdat die beesten erg groot zijn en best eng vind ik.

Libelle op de campus

Naast de supergrote spinnen, kakkerlakken en cicades zijn er ook insecten die niet angstaanjagend zijn als ze wat groter zijn. Toen ik deze libelle op de campus zag heb ik wel vijf minuten zitten kijken naar het beestje. Deze hoef je tenminste niet onder een microscoop te leggen om iets te kunnen zien ;)

Zeppelin in Roppongi

Een Zeppelin!!! Ik vind het wel stoere dingen, maar ik moet zeggen dat ik wel verbaasd was toen ik er eentje zag zweven. En aangezien ik mijn fototoestel niet bij de hand had, heb ik het maar mijn mobieltje gebruikt （⌒▽⌒）Die grote flat ernaast is trouwens de Roppongi Hills toren, een nieuw en hippe uitgaansplek in Tokyo.

Zonsondergang in Shinjuku

Vorige week toen ik in Shinjuku was zag ik deze zonsondergang. De lucht was diepblauw en de wolken leken net roze suikerspin. Het is maar een klein fotootje, maar zelfs dan is het nog wel te zien. Het is hier trouwens erg vroeg donker in vergelijking met Nederland. Rond een uur of 6 begint het al een beetje donker te worden en om 7 uur is het gewoon donker. In de winter begint het al om 4 uur donker te worden. Maar we hebben hier geen zomertijd/wintertijd, dus dat scheelt natuurlijk wel （⌒▽⌒）

Tokyo Tower

Nee, de Eiffeltoren is niet beklad door vandalisten...nee, Japanners hebben hun eigen kopie (wel iets groter) in Tokyo staan en die is mooi rood/wit geverfd :) Hij staat vlak bij het stadhuis van ons stadsdeel daarom kon ik mooi een foto van maken :)


current mood: busy
current location: work....again
current music: Say U Love Me - Jason/Lara (It started with a Kiss OST) ....yup, it's Chinese :O

apartement gevonden!

We hebben een nieuw huisje gevonden! Het is maar een klein kamertje van 16 m2, maar dat scheelt ook weer in het schoonmaken ;) We wonen straks in Ikebukuro wat 10 minuutjes met de trein naar de universiteit is. De huur is 'maar' 85.000 Yen (539,04 Euro) per maand, het goedkoopste wat we konden vinden met eigen bad, keuken, wc en gemeubileerd! Alle andere apartementen waren al snel 120.000 Yen (761 Euro) voor een even groot of kleiner appartement. Aangezien we nu toch de meeste tijd op de uni zijn heeft het niet veel zin om een groot en duur appartement te huren. En Danny heeft een forenzentrauma opgelopen toen hij als AIO iedere dag met de trein naar Utrecht moest :0

We krijgen straks 2 futons om op te liggen, en die kun je 's ochtends opvouwen en opzij leggen. Dat is een echte Japanse traditie, een kamer kun je dan op meerdere manieren gebruiken zonder dat er grote meubels in de weg staan.

Je kunt een voorbeeld bekijken van ons flatje op deze website..... alleen is dit op een andere verdieping en hebben wij geen bed en tafel met stoelen.En we komen op de 5e verdieping te wonen, dus we hebben zelfs een beetje een uitzicht......op een snelweg..... ;)

current mood: bleurgh
current location: universiteit
current music: no music today :(

Kamakura beach!

Vorige zaterdag ben ik met een aantal studenten naar Kamakura gegaan. Dit was het laatste weekend van de zomervakantie en een uitstekende kans om nog even te genieten voor de universiteit weer begint. Kamakura is een klein stadje in de buurt van Tokyo, vooral bekend om het grote Buddha-standbeeld dat er staat en de vele (zen) tempels en het strand.

bordjes met wensen/berichten

iedereen voor de tempeltrap

Eerst hebben we de Tsurugaoka Hachiman Shrine bezocht, met twee shrines met een hoge trap ertussen. In de bovenste shrine kon je een boodschap of bericht achterlaten op houten bordjes. Hier waren meer berichten in het Engels of simpel Japans geschreven. Erg leuk om te lezen wat mensen voor berichtjes hebben achtergelaten...

sakevaten, gegeven aan de tempel

Na het verplicht tempel-bekijken zijn we gaan lunchen en als toetje hebben we een zoete-aardappel softijsje gegeten. Ik ben maar voor de mixvariant (half zoete aardappel/half vanille) gegaan. Met vanille erbij zal het in ieder geval wel te eten zijn ;) Ik wil best experimenteren, maar niet met eten!

Amida Buddha

Daarna zijn we met het lokale treintje twee stations naar de Amida Buddha gereden. Gelukkig hebben we niet het hiking pad genomen zoals toen ik met Danny en mijn ouders in Kamakura was. Toen begonnen we pas laat in de middag aan het pad en wisten we nog niet dat het zo lang en uitputtend zou zijn. Ik had als enige bergschoenen aan en mijn moeder was op hakken. Ik kan je wel vertellen dat het een hele ervaring was. En toen we eenmaal waren begonnen konden we ook niet meer van het pad af. Ik weet nog hoe blij we allemaal waren toen we weer op de gewone weg stonden :)
De Buddha zag er nog steeds hetzelfde uit en het stikte ook weer van de toeristen net als de vorige keer. Maar de hele reden dat ik mee wilde gaan was niet de Buddha, tempels of zelfs de ijsjes.

Nee, ik wilde heel graag weer eens naar het strand en hopelijk ook zwemmen. Sinds we in Japan zijn we hebben niet echt strand gezien. Japanners hebben het grootste deel van de stranden beton gestort en vlakbij Tokyo of in de baai van Osaka zou ik niet willen gaan zwemmen, aangezien het water daar vast vies is. Maar Kamakura ligt een eind van de stad af en Japanners zelf gaan er ook graag zwemmen. Ik was de enige met zwemkleren, dus hebben we allemaal maar pootjes gebaad in de golven. Toch ook leuk zoals je ziet ;)

bootjes op het strand

zee

poedelen in de zee met Kyoko-san

We hebben nog even wat op het strand gedronken en grappige gesprekken gehad over hoe moeilijk Engels/Japans wel niet is en de "leukste" horrorfilms. Ook heb ik gepraat met een Turkse jongen die voor een paar weekjes in Japan was en hij vertelde dat zijn vriendin in Nederland woont en dat hij haar al een jaar niet gezien had door zijn studie. Daarom vroeg hij of ik Nederlands tegen hem wilde praten....hij verstond er niks van maar het klonk zo leuk en deed hem aan zijn vriendin denken. Heel raar hoor, praten tegen iemand terwijl je weet dat hij er geen klap van verstaat....
Toen zijn we terug gelopen naar het station en hebben de trein terug genomen. Van de reis terug heb ik niet veel meegekregen, behalve dat ik een keertje wakker werd gemaakt toen we moesten overstappen :) Alleen hebben ze jammergenoeg in Japan het idee dat de trein zo koel(lees koud) mogelijk moeten zijn. Dus buiten is het 35 graden en in de trein 20 ofzo. Je wordt spontaan onderkoeld als je een tijdje in zo'n trein zit en als je de trein uitgaat dan loopt je tegen een 'muur van hitte' op waardoor het zweet je meteen uitbreekt. Niet gek dat al die Japanners in de zomer ziek worden. Toen ik dus half onderkoeld en halfwakker in Shinjuku aankwam ben ik maar meteen naar huisgegaan. Gelukkig warmde ik weer een beetje op toen ik terugliep naar huis en daar ben meteen weer op mijn bed gevallen :)

current mood: happy
current location: op het werk *oeps*
current music: Flavour of Life - Utada Hikaru
current favorite food: karee pan (curry brood)

hallo broertjes en zusjes!

Was de barbeque lekker? Hebben jullie goed gegeten en lekker bijgekletst met elkaar? Wel jammer dat we er niet bij kunnen zijn, volgende keer beter :)

Bettina en Marco, hebben jullie genoten van jullie vakantie? of zijn jullie blij dat jullie weer in het winderige Middelburg terug zijn? Geniet nog maar van het staartje vakantie wat je nog hebt voordat je weer aan het werk moet.

Lianne, Adrian, Willem en Wiebe , hoe gaat ie met jullie? Al helemaal gewend aan de gezinsuitbreiding? En natuurlijk niet te vergeten; Lang zullen ze leven, lang zullen ze leven, lang zullen ze leven in de gloria (laat de rest maar zingen hoor!). Gefeliciteerd met jullie verjaardag Willem en Adrian! Het is wel ietsje te vroeg maar niet minder gemeend! Ik wens jullie alvast veel plezier op jullie feestje! (en Lianne, ook gefeliciteerd met je mannen!)

Regina, Jeroen, Gwenne en Lasse, zijn jullie al helemaal gewend aan het nieuwe kindje? Nog gefeliciteerd trouwens Gwenne, je was een paar weekjes geleden jarig, he? Ik heb al gehoord dat Jeroen al een stuk opgeruimder en sportiever is? En het doe-het-zelven nog niet verleerd! Maar Regina, ben jij ook sportiever geworden? Of heb jij het eens aangezien lekker op de bank met een boekje en iets lekkers??

En dan Pietje en Brigiet(is dit goedgeschreven??), ik wordt door Pietje wel op de hoogte gehouden van alles. Gaat alles goed met het verhuizen enzo? Zal wel niet zo makkelijk zijn als Pietjes straks zo ver weg zit..... Pietje, ik wens je veel plezier tijdens de intro (de hoeveelste eigenlijk??) en veel succes komend jaar!

En last but not least..... mama en papa, jullie zijn nu vast erg aan het genieten van iedereen. Hebben jullie al genoeg foto's gemaakt ;) We horen het dinsdag wel!
En niet vergeten te oefenen met het eten met stokjes!


Wij hebben ondertussen een gezellige borrel achter de rug en morgen gaat Danny weer werken en ik lekker met vrienden naar het strand!! Daarom is het nu tijd voor een schoonheidsslaapje! Dus ik wens jullie allemaal 'trusten' oftewel

OYASUMINASAI!!


current mood: moe
current location: al in bed
current favorite food: ijskoude watermeloen, heerlijk bij zulk weer

Solliciteren! oh en gewoon werken natuurlijk ;)

Hoi hoi allemaal,

Ben je ook zo aan het genieten van je なつやすみ oftewel zomervakantie?? Hier waren we de laatste twee weken druk aan het meten (tot 10/11 uur 's avonds..) . Pas over 7 weken moeten de volgende planten gemeten worden en heb ik dus tijd genoeg om de samples te plastificeren en te snijden :O
Maar ik ben nu ook druk op zoek naar werk. En bij voorkeur natuurlijk een goed verdienende baan! Maar zo makkelijk is dat nog niet. Op de website van een school om Engels te leren stond er speciaal op de site dat je "business clothes" moest dragen . En toen ik naar een "networking meeting" ging gaf iedereen elkaar "business cards" oftewel めいし (meishi). Dat is toch een heel andere wereld dan ik gewend ben.... Nou ja, heb ik weer een excuus om te gaan shoppen ;)

Natsu-yasumi!

Oftewel..... zomervakantie! Hier is het vanaf deze week ook vakantie! Het weer begint alweer een stuk warmer te worden nu het natte maar wel koele regenseizoen voorbij is. En we horen nu ook weer het (soms) oorverdovende geluid van cycades in de bomen. Nu heb ik echt het gevoel dat het zomer is :)
Mijn lessen Japans zijn vorige week wel geeindigd, maar op het lab wordt er gewoon gewerkt. Wij hebben deze weken ook een experiment te doen, dus even weggaan zit er voor ons ook niet in :( Nou ja, misschien kunnen we Fuji-san nog beklimmen dit jaar (kan alleen in Juli en Augustus) en genieten van de zonsopgang boven op de berg!
In Japan is de zomervakantie trouwens maar drie weken, aangezien we midden in het schooljaar zitten (begint in April, wanneer de kersenbloesems bloeien). Dus ik denk dat alle docenten en leerlingen in Nederland het maar goed hebben met 6 weken of meer! Alleen jammer dat het weer in Nederland niet zo mooi is. Hier is nu eigenlijk te heet om meer te doen dan aan het strand te zitten en een lekkere coctail te drinken (moeten we nog wel doen :P) of binnen voor de airco te zitten en experimenten te doen.......

Kamer gezocht!!!

Daarnaast hebben we het ook alweer druk met het zoeken naar een nieuw huisje voor een paar maanden. We wonen nu namelijk in de International Lodge van de universiteit van Tokyo en we kunnen daar maar tot 5 oktober blijven. Van begin oktober tot we weggaan (wanneer en waar naartoe??) moeten we een nieuw huisje hebben...... nou ja, gezien de prijzen in Tokyo kun je beter kamertje zeggen ;) Dat is op zich niet zo erg, maar we hebben in onze tijd in Japan alweer erg veel spullen verzameld :D Dat wordt alvast dingen opsturen naar Nederland!

Open Dag

Vandaag was het Open Dag van de Universiteit, en dat was te merken...... Er liepen grote groepen leerlingen rond (in uniform, erg leuk om te zien) en allemaal hadden ze gele lintjes opgespeld ;) En alle studenten op ons lab hielpen mee met het rondleiden en er was zelfs een opstelling in de binnentuin gemaakt waar een student iets over moest :P vertellen.

Okajima-kun geeft uitleg aan leerlingen

Caroline's Harry Potter weekend!!!

Hallo allemaal,

Hoe gaat het daar? Nog niet weg gevlugt uit het natte koude Nederland??? Morgen is hier eindelijk het regenseizoen achter de rug.... en wordt het waarschijnlijk weer veels te warm. Gelukkig hebben we dit jaar wel een airco in ons huis, die we toch al wel vaak gebruiken nu!

Dit weekend heb ik een "Harry Potter-weekend" gehad. Op zaterdag, de dag dat het nieuwe deel uitkwam, ben ik naar Shinjuku gegaan. Daar is een supergrote boekwinkel met een hele verdieping Engelse boeken! En voor een keertje was ik erg blij met het feit dat Japaners zo slecht Engels spreken, het boek lag nog gewoon in de winkel! De vorige keer (in Nederland) moest ik wel een aantal weken moest wachten voor ik het ergens kon vinden. En toen ik blij de winkel uitliep zag ik overal buitenlanders zitten lezen in Harry Potter! Erg grappig!

Ikzelf had het boek dezelfde dag nog uitgelezen, en ik moet zeggen van het begin tot het einde is het spannend. Verder zal ik maar niks verklappen, om het spannend te houden. Danny had boek 6 nog niet gelezen en omdat het nu in een doos ergens bij mijn ouders ligt...... deel 7 moet dus ook nog even wachten ;)
Maar toen was het nog niet uit met de pret! Zondag gingen we naar het Toeristen Office in Ginza en daarna zijn we naar de nieuwe Harry Potter-film gaan kijken ;) Die was op zich wel leuk, maar als je de boeken niet gelezen hebt snap je er niks van. Nou ja, nog twee films te gaan en dan is het helemaal over....
*snif snif*

ja hoor we leven nog ;)

Hoi hoi allemaal,

het was alweer een tijdje geleden dat ik iets op mijn weblog heb geschreven, maar met al die aardbevingen en tyfoons werd het toch weer eens tijd om een berichtje achter te laten ;) Van de tyfoon hebben we niet zoveel gemerkt, het is nog steeds regenseizoen, dus veel verschil merkten we niet. Maar de storm ging dan ook langs de stad heen, dus de ergste wind enzo hebben we niet meegemaakt.

De aardbeving hebben we wel gevoeld. We lagen nog in bed, en dat begon erg te schudden, net alsof iemand er tegen aan het duwen was. Het was wel redelijk hard voor een aardbeving voor zover ik het meegemaakt had tot nu toe en toen het na een aantal seconden nog bezig was, wilde ik net de tafel op gaan zoeken. Gelukkig stopte het toen. En Danny vroeg toen slaperig aan mij of ik met het bed aan het schudden was ;)
Maar later zag ik op tv/telefoon (de nieuwste telefoon heeft dat) dat het een best zware aardbeving was geweest in Niigata prefecture, zo'n 400 kilometer van Tokyo...... Je zag scheuren in de grond en er zijn zelfs 5 mensen omgekomen.
En de schokken konden wij in Tokyo zelfs nog goed voelen..... toch wel eng...

Danny's artikel is geaccepteerd!!

Hoi allemaal,

de meeste mensen weten het misschien wel, maar voor de niet wetenschappers onder ons; Danny's artikel is geaccepteerd! Er is lang en hard aan gewerkt, maar nu is het toch af :)

Wil je het zelf lezen? Kijk hier

Caroline no tanjoubi (^v^)

Lang zal ze leven, lang zal ze leven,
lang zal ze leven in de Gloria...
in de gloria...in de gloooriiiaaaaa!!

Hieperdepiep hoera!!

En Caroline die is vandaag 29 geworden! Nog een jaar en dan is ze een halve Sara!

Mama en papa go Japan!!

Part 1 Osaka en omstreken!
Dag 1: Eindelijk aangekomen!

Danny en ik waren nog maar net op tijd op het vliegveld om mijn ouders door de poortjes naar buiten te zien komen :)
Het vliegen was ze gelukkig reuze meegevallen, alleen het vliegtuigvoedsel was tegen gevallen :O
Na met de airport limousine (een snelbus) naar de stad gereden te zijn hebben we eerst geluncht en alle bagage op het hotel afegdropt. Maar dan nmoet je wel wakker blijven voor de rest van de dag ook al voel het alsof het tijd is om te gaan slapen. Dus gingen we met de monorail(!) naar het park (alleen waren we zo laat dat het park alweer ging sluiten.... weer typisch mij he :D). Daarom zijn we naar het grote winkelcentrum in Senri-chuo gegaan en hebben lekker geshopt en gegeten!!

Het was heel grappig om papa en mama met stokjes te zien eten. Is toch moeilijker dan het eruit ziet hoor! (foto komt nog!)



Dag 2: De hertjes voeren in Nara.

's Ochtends gingen we al vroeg met de trein naar Nara. Er is daar een groot park met veel tempels en grasvelden. Er lopen daar heel veel hertjes vrij rond. Vroeger werden ze gezien als de boodschappers van God en werden ze beschermd. En nu kun je overal in het park (shika-senbei) hertekoekjes kopen en ze die voeren. Ze hebben het meteen door wanneer iemand koekjes heeft, en dan wordt je omsingeld :D


Daibutsu (grote Buddha) in Nara

Natuurlijk hebben we die ook de grote Buddha bezocht en foto's gemaakt. Achterin de tempel zit in een van de pilaren een gat en als je daar doorkruipt heb je je hele leven veel geluk geloof ik. Ik zelf durfde er toch niet door te kruipen aangezien het best smal was. Hoeveel mensen komen er niet vast te zitten in het gat ;)


Welk dier staat er hier op de foto??


Dag 2 Dotombori, wie herkent deze foto??

Op de terugweg zijn we in Dotombori langsgegaan en hebben daar wat rondgelopen. Nadat we moe gelopen waren zijn we in het Nederlandse restaurant in Osaka wat gaan eten. Heerlijke friet speciaal (van vers gesneden aardappels) en pannekoeken zoals je ze in Japan normaal gesproken niet kan vinden! Dat missen we toch wel hoor, in Tokyo!

Osaka revisited!

Na maanden plannen was het dan zo ver; mijn ouders komen naar Japan toe. En omdat wij Osaka(en een zekere izakaya oh ja en onze vrienden daar natuurlijk :D) nog steeds niet kunnen vergeten, besloten we de eerste paar dagen met mijn ouders daar te logeren. En voordat mijn ouders aankwamen hebben Danny en ik nog even een weekendje in Osaka doorgebracht.

Vrijdag de 20e April gingen Danny en ik dus naar Osaka, waar we onze spullen in het hotel hebben gedropt en meteen doorgegaan zijn naar de uni om mensen van ons oude lab te ontmoeten. Jammer genoeg was bijna iedereen al weg, en na een uurtje kletsen met Araya-san en Yamauchi-san gingen we naar de izakaya.

Guillaume (Fransman) was er al en later kwam Nikos (komt uit Griekenland) ook nog. Het was een erg gezellig avond, alleen kan ik jullie geen foto's laten zien; ze zijn allemaal onscherp :O
.....misschien heeft het overmatig (?) drankgebruik er iets mee te maken :D In ieder geval waren we pas erg laat weer in het hotel (ゆいな、ありがとう for calling a cab for us!).

Uitslapen de dag er was er mooi niet bij; we zouden met Guillaume en Youssef gaan lunchen in Umeda. Stonden wij daar op de afgesproken plek (Big Man; groot tv-scherm op het station), net wakker te worden, bleek dat Youssef nog thuis in zijn bed lag..... Aaahhh, we hadden dus nog wel een uurtje langer kunnen blijven liggen.
Met Guillaume zijn we maar alvast gaan lunchen en toen Youssef eindelijk aankwam op het station liep hij nog drie keer fout :O eer we elkaar eindelijk gevonden hadden (lang leve de mobiele telefoon :P).

Glico-man (en twee toeristen) in Dotombori

Daarna zijn we met de metro naar Dotombori gegaan, de uitgaansplek in Osaka, bekend om zijn vele en grote flashy reclameborden op de gebouwen. Daar hebben we rondgelopen en ons weer even thuisgevoeld! En natuurlijk weer even bijgekletst.
We gingen weer op tijd naar huis, want we moesten nog wel wat bijslapen voor de volgende dag!

ijsjes eten met Youssef

Caroline in Dotombori

ohanami en onsen!!

Deze vrijdag was het weer een drukke dag. 's ochtends moesten we voor 10 uur uitchecken, waren er nog praatjes op de campus en moesten we om half 5 weer in het vliegtuig zitten terug naar Tokyo! Tussendoor wilden we ook nog wat toeristenattracties bezoeken. Errug druk dus ;)

Palmen op Ehime-campus; warmer klimaat als Tokyo

's Ochtends vroeg opstaan, even snel douchen en alle spullen weer terug in de tassen stouwen. Daarna uitchecken en gingen we nog even naar campus om de laatste praatjes te volgen..... nou ja, Danny dan. Hij weet al van heel veel vaktermen (chloroplast, bladgroen, fotosynthese enzo) de Japanse vertaling en als er sheets in het Engels zijn kan hij het verhaal globaal wel volgen! Ik daarintegen kan van de praatjes helemaal niks van maken en iedere keer als ik CO2 hoor (chi-O-tsu volgens japanners) lig ik weer onder mijn stoel van het lachen :D

Ik ben dus maar buiten in het zonnetje gaan zitten en mijn Japans gaan oefenen. Ik ben zelfs een klein beetje bruin geworden! Tegen 12 uur hadden we er allebei wel genoeg van en hebben we geluncht in de shokudo (studenten cafetaria), en zijn we richting de Dogo Onsen gelopen. Het was lekker zonnig en na een tijdje kregen we allebei erg heet. Zeker omdat we al onze spullen mee aan het zeulen waren :O
In een parkje waar we langs kwamen waren mensen al van de kersenbloesems aan het genieten en lagen er onder de bomen al matten klaar voor mensen die 's avonds komen barbeque-en en natuurlijk drinken ;)

stoomtreintje in Matsuyama

De Dogo Onsen is erg beroemd in Japan en veel toeristen komen er jaarlijks om te badderen. Jammergenoeg hadden wij maar weinig tijd meer over, en hadden alleen nog tijd om een foto te nemen, Omiyage te kopen voor de mensen van het lab en weer snel terug te racen naar de bus die ons naar het vliegveld zou brengen..... ik voelde me net een japanner :D

ohanami; genieten van het zonnetje onder de kersenbloesems

vlakbij Dogo onsen; poltieagent met degen!?

Dogo Onsen; mooi oud gebouw

Een paar uurtjes later waren we weer "thuis" in ons vertrouwde huisje in Tokyo, en het allerbeste... was het weer weekend!! Vanuit het vliegtuig kon ik matsuyama-jo (kasteel) en later ook Fuji-san zien!

Matsuyama-jo en de stad vanuit de lucht

Fujisan!!

PS

Omiyage is trouwens een souvenier, meestal snoep of drank (speciaal uit die regio/stad) die je mee terug neemt voor collega's of familie.

hoi hoi

hallo allemaal,

Het was alweer een tijdje geleden dat ik iets gepost heb..... Het was erg druk hier. Vorige week en de week daarvoor waren Danny en ik druk bezig met meten en het voorbereiden van een praatje. Nu zijn we namelijk op het jaarlijkse plantfysiologencongres in Matsuyama!
Matsuyama ligt op het eiland Shikoku, tegenover Osaka.

Dinsdag zijn we vanaf Tokyo in anderhalf uur naar Matsuyama gevlogen. In het vliegtuig zagen we al een aantal mensen met kokers en we moesten lachen toen de stewardessen bezig waren met die in de ruimte boven de stoelen te duwen, en dat steeds niet lukte ;)
Die mensen met kokers moesten vast ook naar het congres en hadden grote posters bij zich.

Woensdag moesten we ons al vroeg melden op Ehime University, waar het congres wordt gehouden. De hele ochtend waren er praatjes, maar 's middags was het zulk lekker weer dat we naar Matsuyama-jo zijn gegaan. Het kasteel ligt midden in de stad op een grote heuvel. We zijn met de stoeltjeslift omhoog gegaan en hebben het kasteel en de eerste kersenbloesems van het jaar bewonderd.

Danny in stoeltjeslift

Sakura...kersenbloesem in het park

uitzicht vanaf Matsuyama-jo

Danny in Sepia

's avonds was er een Mixer... met iedereen gezamelijk eten in de shokudoo (studentencafetaria), waarna we met de studenten nog ergens anders zijn gaan eten (en drinken) in de stad. Er waren ook een aantal mensen van het lab in Osaka waar we vroeger werkten. Het was erg leuk om die mensen weer eens te zien. Jammergenoeg moesten we op tijd weer weg, want Danny wilde zijn praatje voor de dag erna nog oefenen.

Allemaal collega's

Vandaag, donderdag, had Danny al om 9:15 uur zijn praatje en moesten we dus vroeg al op de uni zijn. Gelukkig ging het praatje erg goed en kreeg hij zelfs vragen achteraf (toch best goed want Japanners durven niet zo snel Engels te praten)!! Straks gaan we de posters bekijken die iedereen heeft meegenomen en gaan we vanavond weer met wat mensen eten en misschien zelfs naar Karaoke ;)

Ik hou jullie op de hoogte!!

Hina-matsuri

Yushima Shrine, bordjes met wensen en boodschappen

De eerste bloesems aan de bomen!

Eten in Shinjuku

Karaoke :)

Oeps.....het is alweer een tijdje geleden, maar dit stond nog als draft in mijn blog (ongepubliceerd dus)....

3 maart was het Hina-matsuri; een festival waarbij poppen worden uitgestald.
Met de groep van HOME (buitenlandse en Japanse studenten) hadden we samen afgesproken om de Yushima shrine vlak bij de universiteit te bezoeken. Deze shrine is

Borrelhapjes

de vrijdag borrel

vrijdag was het weer eens borreltijd na de presentaties. Maar in plaats van chips en borrelnootjes kwam er hier een krab op tafel (naast "natuurlijk" tofu met sojasaus en beer's best friend; sojabonen). Op het kookplaatje werd ie lekker gaar gestookt en opgegeten. Danny vond het vlees uit de pootjes erg lekker, maar de "hersenen", daar hoefde hij toch niks van te hebben ;)

Yoshida-san eet de laatste restjes uit de schaal

hatsuuma matsuri in de botanische tuin

Deze dinsdag was het hatsu-uma matsuri(uma=paard, matsuri=festival), een van de eerste festivals van dit jaar. Ik weet nog steeds niet helemaal waarom het zo heet, maar Danny is er nu eindelijk achter dat de kanji (chinese teken) voor paard (午) bijna hetzelfde is als die voor koe (牛)... Iedere keer is hij nu op ons melkpak aan het kijken of we wel echt koeiemelk drinken ;)

Het festival werd gehouden in de botanische tuinen van de Universiteit, zo'n 30 minuten lopen van onze campus. Noguchi-san ging met ons mee om de weg te wijzen. Van iedereen die meedeed werd een bijdrage verwacht en in een speciaal boek moest je je naam en je donatie opschrijven (verticaal en in japanse tekens!!). En daarna moest je ook nog op een lange strook papier een bepaalde tekst zetten. En deze tekst was ik natuurlijk in.....Kanji (chinese tekens).
En daar sta je dan te zweten boven een papier terwijl er om je heen allemaal Japanners staan die het allemaal wel omoshiroi (interessant) vinden dat een buitenlander probeert de plaatjes na te tekenen. AAAAaaahhh. Met veel geduld lukte het me dan eindelijk. Ik geloof niet dat iemand het kan lezen, maar ik heb wel mijn best gedaan. Danny heeft er zich weer langs gestreken (het duurde anders veel te lang!!), maar voor deze keer was dat niet zo erg... Ik heb wel vol verbazing zitten kijken naar hoe Noguchi-san het deed. Het heeft wel wat, dat calligraferen.

Caroline's 'creatie'

Vervolgens liepen we naar een jinja(shinto shrine), waar iedereen zijn "vaandel" om de beurt ophing en volgens de gewoonte 2 keer boog, twee keer klappen en daarna nog 1 keer boog. En daarna kreeg je een bekertje sake... Grappige rituelen hebben die Japanners ;)
We liepen weer terug naar de kassen waar de tafels met eten al klaar stonden. Voor iedereen was er een bento ("lunchbox") met sushi en op tafel stonden ook nog allemaal lekkere dingen. We hebben in de buitenlucht gegeten onder de maneschijn.

Weekend met Richard en Guillaume: zondag

Het was al weer bijna middag voor ik me weer wakker en fris gedoucht op pad kon begeven. Richard , Guillaume en Billy waren ondertussen al naar Roppongi Hills gegaan; een megagrote torenflat met allerlei gallerijen, winkels, musea en een supercool uitzicht vanaf de bovenste verdieping.

Roppongi

Guillaume zei over de telefoon dat ik naar het grote glazen flatgebouw moest gaan.... Maar Roppongi heeft heel veel grote flats en in mijn Lonely Planet stond er niks over (begint ook een beetje oud te worden ;) ..... Maar na een half uurtje rondlopen (en een bezoekje aan een boekwinkel) kon ik het toch vinden.
Hoe kun je zo'n gebouw nou over het hoofd zien??

Roppongi Hills

Guillaume, Billy en Richard waren al overal geweest, dus besloten we maar koffie te gaan drinken in de Starbucks op de begane grond. Met Guillaume zijn camera (met fisheye!lens) heeft Richard deze coole foto gemaakt. Maar daarna gingen we al snel weer weg, omdat Guillaume de volgende dag wilde gaan snowboarden en hij bij het JR-loket daar iets over moest vragen.

Starbucks in Roppongi Hills

's Avonds hebben Danny en ik samen iets gegeten in een Japans restaurantje. Toch wel weer fijn om even samen te gaan eten ;) En daarna zijn we lekker vroeg naar bed gegaan....voor de verandering ;)

Een interessante dag toeristje uithangen!

Nadat ik zaterdag lekker uitgeslapen had, kon ik de wereld wel weer aan ;) Die arme Guillaume en Richard moesten om 10 uur(!!) alweer uitchecken en inchecken in hun hotel en die waren dus al lang en breed in Harajuku (check de link!!!) voordat ik ook maar op was gestaan :) Harajuku is beroemd om de grappig geklede Japanse meisjes (en jongens verkleed als meisje = in japan zeker niet altijd goed te zien) die je daar in het weekend kunt tegenkomen (en bergen toeristen die daar foto's van willen maken!). Maar vandaag waren er niet zoveel mensen, geen idee waarom. Guillaume heeft nog wel een paar foto's kunnen maken (zie links), maar tegen de tijd dat ik eindelijk aankwam was er helemaal niemand meer...... daar op de brug in ieder geval. In de straten kwamen we toch nog wel een aantal grappig geklede mensen tegen. (Vorige keer dat ik in Harajuku was zag ik twee mensen op Nderlandse gele boerenklompen lopen :-D ) We hebben lekker geluncht in de buurt van het sation (Belgische wafels met ijs en chocosaus is toch best een lekker ontbijt ;) en daarna moest Richard al weg om een vriend op te halen op het vliegveld (ik had hem gewaarschuwd datNarita vliegveld ongeveer twee uur reizen is vanaf Tokyo). Dus hij moest wel op tijd op weg gaan ;)

Akihabara according to Guillaume :)

Guillaume en ik gingen ondertussen samen Akihabara onveilig maken. Het is daar altijd superdruk in het weekend. Je kunt er heel veel electronica en computerwinkeltjes vinden. Ik heb er een Nintendo DS gekocht, met een electronisch woordenboek erbij! Het is erg handig omdat de Nintendo DS een touchscreen heeft en je in een schermpje Kanji(chinese tekens) kunt tekenen/ schrijven en die dan hopelijk vertaald worden. Ik probeer nu ook alle tekens die ik tegenkom op te zoeken ;) Toch is het nog best moeilijk, want je moet de goede volgorde van lijntjes schrijven aanhouden, anders komt er een compleet andere kanji uit.
Ook in Akihaba zagen we weer veel grappig geklede mensen... (Photos by Guillaume) Meestal waren ze folders uit aan het delen ofzo..... je trekt er in ieder geval wel de aandacht mee ;)



Kortom er is altijd wel wat te doen of te zien hier ;)

Later die avond zijn we met zijn allen naar Shibuya gegaan om wat te eten. Danny was eindelijk boven water en Richard had zijn vriend Billy(...of was het nou Mark?) veilig vanuit Narita Airport naar Tokyo weten te loodsen. Toen we door Shibuya liepen op zoek naar een restaurantje herkenden we heel wat plekken van de avond ervoor :D

Caroline, Richard en Billy

Guillaume and Danny

We hebben lekker gegeten in een izakaya (een drink/eetcafe) en hele grappige gesprekken gehad, vooral toen we probeerden uit te leggen aan Billy hoe Japan/ Japanners werk(en), en Richard en Billy vertelden over het leven van een Welshman in Engeland (ze er wonen allebei nu niet meer...). Het was weer laat voordat we eindelijk thuis waren....

watashitachi wa tsukaremashita

oftwel; we zijn uitgeput.

Hoe gaat het met jullie? Is het al lekker warm lenteweer in Nederland? Ik zag op het blog van mijn zus en schone broer nog foto's staan van een omgewaaid bos en sneeuw! Hier is het al lekker weer (nu iets van 13 graden en zonnig) maar soms heb je van die dagen dat regen de hele dag met bakken uit de lucht komt vallen.

Maar waarom zijn we nu zo uitgeput? Tsja, vorige week en de week daarvoor hebben we moeten meten (en waren we een paar dagen pas om 11 uur thuis :o) en Danny had ook nog een praatje voor de afdeling. En dit weekend kwamen Guillaume en Richard (vrienden uit Osaka) ons bezoeken in Tokyo. Danny had vrijdag een congres en praatje in Okazaki (met een verplichte borrel erna in echte Japanse stijl). Zaterdag is hij met de baas Terashima-san gaan sightsee-en naar een tempel en een groot kasteel in de buurt.

Richard gefotografeerd door Guillaume(bekijk zijn Flickr pagina!!)

Ik ben met Richard en Guillaume vrijdagavond gaan eten in Roppongi. Het was voor mij ook we eerste keer in Roppongi, en alles wat ik erover kon lezen in mijn Lonely Planet was dat er overdag niks te doen is en dat je er de meeste gaijin (buitenlanders) kunt vinden. In vergelijking met Osaka zijn er in Tokyo over het algemeen al meer gaijin, maar in Roppongi is bijna de helft buitenlands! Heel raar hoor, ik vond dat er veel te veel buitenlanders waren :0 Verder niet zoveel te zien.... grote gebouwen met op alle verdiepingen eettentjes, cafeetjes enzo. Ik had er eigenlijk meer van verwacht, maar volgende keer beter ;)
Guillaume en Richard waren wel verbaasd dat ik nog nooit in Roppongi geweest was geloof ik ;) Maar we vonden al snel een klein italiaans restaurantje en waar we van pizza en bier hebben genoten! Ook hadden we in een boekenwinkel een gratis blaadje gehaald waar optredens en disco's instonden. En Richard wilde perse naar La Fabrique in Shibuya waar een groep die Osaka Monaurail(!) heette zou optreden.

Hachiko...THE meeting place in Shibuya!

Dus gingen we vol goede moed naar Shibuya, heb ik een foto van Hachiko naar Danny gestuurd met mijn foontje ;) Het vinden van La Fabrique bleek toch wel een stuk moeilijker als gedacht.... in het blaadje stond alleen Shibuya, een telefoonnummer en internetadres. En nadat we weer genoeg japanners bang gemaakt hadden (het is heel eng als er opeens een gaijin naar je toe komt en in het ENGELS vragen gaat stellen :P ) en al meer als een uur rondgelopen hadden, vonden we uiteindelijk een andere club waar ze het ons wel uit konden leggen. Uiteindelijk bleek het ook ergens achter in de kelder van een grote flat te zijn en waren we er weer bijna langs gelopen :D
Maar toen we eindelijk binnen waren was het toch de moeite wel waard! De 'Deep funk, soul' die genoemd werd was erg goed dansbaar, met jaren 60 begin jaren 70 nummers. Ook hier waren er een aantal gaijins aanwezig, maar beduidend minder als we in Roppongi op straat hadden gezien. Na een aantal uurtjes dansen en eventjes op de trap gezeten (en geslapen in het geval van Guillaume :P) te hebben besloten we het voor gezien te houden. Richard zei dat hij zich oud begon te voelen nu hij na een paar uur dansen al moe werd :) Ik was het helemaal met hem eens, en Guillaume kon al helemaal niks meer zeggen ;)
Al met al was het dan ook al een uur of 4 voordat ik mijn bedje zag. Dan mag je wel een beetje moe zijn....niet??

The morning after!!

Happy Valentines!!

hoihoi,
Een mooi romantisch kleurtje heeft het blog nu! En dat allemaal ter ere van Valentijnsdag. Hier wordt het iets minder romantisch gevierd. Alleen de vrouwen geven chocolade, en dat niet alleen. Om te zorgen dat je niemand voor het hoofd stoot, geef je alle mannelijke vrienden en collega's chocolade, en je geliefde eigengemaakte choclade. Dus gisteren zijn we met alle vrouwen van het lab naar Ikebukuro gegaan om voor alle mannen choco te kopen. Overal waren ze chocolade aan het verkopen en mooi verpakte doosjes.

Maar aan alle mensen in Nederland wens ik een hele hele romantische valentijn!

ps. Morgen is het mooie rose weer verdwenen, voor als je ogen dit niet aankunnen ;)

Kenkoku Kinenbi (National Foundation day)

Vandaag is het dus "Kenkoku Kinenbi"; volgens het internet 'a national holiday for Japanese people to remind themselves of the nation's founding and foster their love for the nation'. Dit jaar valt het op zondag, maar in Japan heb je dan maandag ook vrij. Erg goed geregeld.
Maar dat weerhoudt de mensen op het lab er niet van om toch te gaan werken. En mijn experiment loopt ook nog vandaag en morgen dus zal ik er ook zijn. En daarna heb ik lekker een paar daagjes vrij. Toen ik dus vandaag naar de metro liep zag ik dat de Japanse vlag gehesen was bij het ziekenhuis. Heel grappig.

De laatste tijd ben ik ook meer (aan het proberen om) Japans te praten. Ik volg weer iedere week een Japans-cursus op de unversiteit. Mijn mede-studenten zijn Claus-san (Duitser natuurlijk), Mathias-san(Fransman),Joris-san(Belg), Jacob-san(Zweed) en Ahbjid-san(uit India). Het is een beginnerscursus, dus ken ik de meeste stof al, maar omdat we tijdens de les veel aan elkaar moeten vragen (in het Japans natuurlijk) leer ik er toch veel van.

Daarnaast ben ik ook bij de 'student exchange program' (HOME) gegaan. Dat betekent gewoon dat we iedere vrijdag met een aantal buitenlanders en Japanse studenten lunchen. Heel erg gezellig en je mag ook engels praten *phew*. Op de website staat een foto van vorige week vrijdag, toen ik er voor de eerste keer was.

Ook volg ik nu het 'FACE program', waarbij je een-op-een Japans praat met een vrijwilliger(een Japanner natuurlijk). Dat is toch een stuk moeilijker, omdat echt Japans moet praten en ik vaak wel weet wat ik wil zeggen (in het Nederlands), maar dat nog niet zo snel kan vertalen naar het Japans. Ik ben gewend om dan snel naar engels te switchen, want dan kan ik me veel beter uitdrukken. Dus dit is ook heel leerzaam. Ik denk dat ik snel weer wat grappige japanse zinnetjes op de site zal zetten!